Σέβομαι τη γνώμη όλων άσχετα εάν συμφωνώ. Τα σχόλιά σας δεν πρέπει να είναι υβριστικά και προσβλητικά. arismesx@gmail.com Μπορείτε να με βρείτε και εδώ: https://sites.google.com/site/eleutheriastegnome/


Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.
Γιάννης Ρίτσος





Κυριακή 5 Αυγούστου 2012


Video-σοκ: Νεαρός πυροβολεί κατά πολιτών στο Αιτωλικό


Δείτε την εικόνα που κατέγραψε το agriniopress, την ώρα που νεαρός ρομά από μπαλκόνι οικίας στο Αιτωλικό, πυροβολεί κατά πολιτών και αστυνομικών στο Αιτωλικό, την ώρα των σοβαρών επεισοδίων , κοντά στα μεσάνυχτα
Η εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Tα μεσάνυχτα περίπου,  στο σημείο του μπλόκου των ρομά, στον δρόμο Αιτωλικό – Αστακός,  φτάνουν δυνάμεις της ΟΠΚΕ και  από πίσω ακολουθούν περίπου 50 άτομα, που βρίζουν και χειρονομούν κατά των ρομά.
Εκείνη την στιγμή ακούγονται συνεχείς πυροβολισμοί, που όπως φαίνεται από την εικόνα προέρχονται από μπαλκόνι μονοκατοικίας. Στο 0:25 του video ανάβει το φως στο μπαλκόνι και φαίνεται καθαρά ένας νεαρός με λευκή μπλούζα που κρατά το όπλο προτεταμένο προς τους αστυνομικούς και τους κατοίκους. Δείτε το video-ντοκουμέντο:


 http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=UjF6j79jGSw#!


Ο δήμαρχος Μεσολογγίου για τα επεισόδια στο Αιτωλικό
Ο κ. Παναγιώτης Κατσούλης, δήμαρχος Μεσολογγίου αναφέρθηκε σε σημερινές του δηλώσεις στα επεισόδια που εκτυλίχθηκαν την Παρασκευή το βράδυ στο Αιτωλικό, τα οποία καταδίκασε.

«Με σκηνές από ταινία τρόμου που προσεχώς θα παιχθεί σε όλη τη χώρα, μοιάζουν όλα όσα εκτυλίχθηκαν χθες βράδυ στο Αιτωλικό. Παραγωγός της το διαλυμένο και διεφθαρμένο κράτος και η πολιτική του ελίτ που το διοίκησε και το διοικεί δίχως να αντιλαμβάνεται το εύφλεκτο υλικό που έχει συσσωρευτεί στην ελληνική κοινωνία εξαιτίας των αποφάσεων της.

Εδώ και περίπου δυο χρόνια, η κατάσταση με τους περισσότερους από 3000 Ρομά που ζουν στο δήμο μας και ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά του Αιτωλικού, είναι εκτός ελέγχου. Έχουν διεισδύσει στα γκέτο τους εγκληματικά στοιχεία, τα οποία σε συνεργασία με ντόπιους «νονούς», αναπτύσσουν εμπόριο όπλων, ναρκωτικών και χάλυβα. Εκπαιδεύουν νεαρούς Ρομά οι οποίοι με θρασύτητα κλέβουν ότι μπορεί να πωληθεί και χτυπούν όποιον διαμαρτύρεται. Η τοπική μας κοινωνία και ιδίως εκείνη του Αιτωλικού, ζει εν μέσω φόβου και οργής.

Στις 9/06/2011 συνδιοργανώσαμε με το Δικηγορικό Σύλλογο Μεσολογγίου, ανοιχτή σύσκεψη στο Δημαρχείο Αιτωλικού, παρουσία της τότε Εισαγγελέως και του Αστυνομικού Διευθυντή. Κατέληξε σε σύρραξη όπου εκπρόσωποι των Ρομά έβριζαν και ξυλοκοπούσαν όποιον έβρισκαν.

Την επομένη με επιστολή μου στον τότε Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χ. Παπουτσή και τους συναρμόδιους Υπουργούς, επισημαίνω το πρόβλημα της αυξημένης παραβατικότητας των Ρομά και ζητώ λήψη συγκεκριμένων μέτρων. Η απάντηση του Υπουργείου είναι πως στη περιοχή δεν παρατηρείται αυξημένη παραβατικότητα και δεν χρειάζονται πρόσθετα μέτρα.

Στις 22/06/2001 ζητώ λήψη μέτρων και τον παράνομο οικισμό Ρομά της Κλείσοβας. Δεν λαμβάνω απάντηση.

Στις 1/08/2001 επανέρχομαι με νέο έγγραφο μου, όπου αναφέρω “ότι η κατάσταση με τους Ρομά στη Δημοτική Ενότητα Αιτωλικού βρίσκεται σχεδόν εκτός ελέγχου”. Απαιτώ συγκεκριμένα μέτρα, όπως “ενίσχυση με ανθρώπινο δυναμικό του Αστυνομικού Τμήματος Αιτωλικού, μεταφορά του στο δημοτικό οίκημα απέναντι από το Κέντρο Υγείας Αιτωλικού, το οποίο παραχωρούσαμε δωρεάν και οικονομική συνδρομή 400 χιλ. € για να ολοκληρωθεί η μετεγκατάσταση τους σε ανθρώπινες συνθήκες και να αρθούν οι συνθήκες γκέτο που τροφοδοτούν την παραβατικότητα”.

Κατόπιν πολλών παρεμβάσεων, έρχονται αστυνομικοί για να στελεχώσουν το Αστυνομικό Τμήμα Αιτωλικού, αλλά με “άνωθεν παρέμβαση” μετατίθενται σε άλλη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας. Έτσι η κατάσταση μένει ως έχει και οι λιγοστοί αστυνομικοί που δεν επαρκούν για την αστυνόμευση της περιοχής αρνούνται δικαιολογημένα να εγκατασταθούν στο χώρο που προτείναμε, στην καρδιά δηλαδή του προβλήματος.

Στις 17/11/2011 επανέρχομαι με έγγραφο μου στους ίδιους υπουργούς, με θέμα την “στέγαση των Ρομά της Δ.Ε. Αιτωλικού” επισημαίνοντας εκ νέου το πρόβλημα αλλά οι πάντες αδιαφορούν. Ο τότε βουλευτής Αιτωλ/νιας Π. Κουρουμπλής καταθέτει επερώτηση στη Βουλή, αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Το τελευταίο χρονικό διάστημα την απουσία του οργανωμένου κράτους στο Αιτωλικό έχει αναλάβει πολιτικός φορέας, ο οποίος διαλαλεί “πως θα καθαρίσει” και παροτρύνει τους αγανακτισμένους πολίτες “να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους”. Ο νόμος του “Φαρ Ουέστ” είναι προ των πυλών και τον ζήσαμε χθες με τα πρώτα του θύματα.

Καλώ την κυβέρνηση και τον αρμόδιο Υπουργό, έστω και τώρα, να υλοποιήσει τις προτάσεις μας και όχι να στέλνει ΜΑΤ κατόπιν εορτής που δεν αναλαμβάνει ούτε καν τη διαβίωση τους. Καλώ τους βουλευτές της περιοχής μας να αναλάβουν τώρα πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή» ανέφερε ο κ. Κατσούλης.






Υ.Γ.(Δικό μου)  Εγώ δε θα σχολιάσω γιατί θα κατηγορηθώ πιο πολύ από αυτούς. ( ΡΟΜΑ )

Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

Οι συνέπειες της ``οικονομικής κρίσης’’.


 Θέλω να ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη από τα παιδιά μου και τη σύζυγό μου.
   Από τη σύζυγό μου γιατί την απογοήτευσα σε όλα όσα σχεδιάζαμε να κάνουμε μαζί. Το μόνο που κατάφερα να της προσφέρω ήταν ο σεβασμός που της άξιζε. Σεβασμός στο πρόσωπό της, στη σχέση μας, στην οικογένειά μας. Σεβασμός σ’ αυτόν τον άνθρωπο που με στήριξε παρ’ όλες τις αναποδιές που ζήσαμε μαζί.
   Από τα παιδιά μου γιατί τους στέρησα τον πατέρα τους, τον άνθρωπο που πραγματικά αγαπούσαν και εμπιστεύονταν, που όταν τον χρειάζονταν ήταν παρών, τον μόνο και πραγματικό φίλο τους.
   Συγνώμη που φεύγω έτσι, αλλά να είστε σίγουροι ότι θα σας προσέχω από εκεί που θα είμαι.

( σημείωμα που άφησε φίλος μου αυτόχειρας 38 ετών )  

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

 Πρόταση 1. περί έρωτα
Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα = ειδύλλιο
Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα = δεσμός
Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα = γάμος
Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα = εγκυμοσύνη
Πρόταση 2. περί εργασίας
Έξυπνο αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προκοπή
Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος = παραγωγή
Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προαγωγή
Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος = υπερωρίες
Πρόταση 3. περί αγοράς
Ένας άνδρας πληρώνει 2 ευρώ για ένα αντικείμενο που χρειάζεται και κοστίζει 1 ευρώ.
Μια γυναίκα πληρώνει 1 ευρώ για ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει 2 ευρώ.

Πρόταση 4. Περί ευτυχίας
Για να είσαι ευτυχισμένη μ ' έναν άντρα , πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο.
Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.

Πρόταση 5. Περί ανθεκτικότητας
Οι παντρεμένοι άντρες ζουν περισσότερο από τους ανύπαντρους , αλλά είναι πιο πρόθυμοι να πεθάνουν νωρίτερα.

Πρόταση 6. Περί αλλαγών
Μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον ελπίζοντας πως θα τον αλλάξει, αλλά αυτός δεν αλλάζει.
Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα ελπίζοντας πως αυτή δε θ' αλλάξει, αλλά, διάολε, αλλάζει !

Πρόταση 7. Περί διαλόγων
Μια γυναίκα έχει την τελευταία λέξη στον καυγά.
Γενίκευση: Ό ,τι πει ένας άνδρας μετά την τελευταία λέξη , είναι η απαρχή ενός νέου καυγά .
Άσκηση:

Πώς μπορείτε να ταπώσετε αυτούς που θέλουν να σας παντρέψουν;
Υπόδειξη: Οι συγγενείς μου σε όποιο γάμο κι αν πήγαινα μου λέγανε:
'Έλα, τώρα η σειρά σου'. Σταμάτησαν να το κάνουν μόνο όταν εγώ άρχισα να τους λέω το ίδιο στις κηδείες .
Πόρισμα:
Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον μέχρι να βρει σύζυγο.
Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον, παρά μόνο όταν βρει σύζυγο.

Γενίκευση :
Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.
Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.

Από mail που έλαβα.

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

Ένας άντρας συνήθως μετανιώνει ....................


10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (1)
Τι χειρότερο από το να σε ακολουθεί συνεχώς η σκέψη όλων εκείνων που θα μπορούσες να είχες πράξει αλλά δεν τα έκανες ποτέ; Μπορεί για κάποιους να αποτελούν ασήμαντα μικροπράγματα, αλλά για τη δική σου ζωή σήμαιναν, και ίσως ακόμα να σημαίνουν, πάρα πολλά. Πλέον όμως στο σημείο που βρίσκεσαι δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα για διορθώσεις.
Στη λίστα θα βρεις όλα αυτά για τα οποία ένας άντρας συνήθως μετανιώνει. Για πράγματα που δεν έκανε μικρός και πλέον δεν αρμόζει να τα κάνει στην ηλικία που είναι τώρα, αλλά αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικά είναι και πόσο διαφορετικά θα ήταν αν τα είχε κάνει όταν έπρεπε.
Aρ. 10 : Δεν έπαιξες κάποιο ομαδικό άθλημα
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (2)
Τα αθλήματα είναι κάτι παραπάνω από μία πολύτιμη φυσική δραστηριότητα σε έναν συνεχώς αυξανόμενα παχύσαρκο κόσμο. Τα αθλήματα, ειδικά τα ομαδικά, περιέχουν όχι μόνο φυσική, αλλά και κοινωνική και πνευματική δραστηριότητα. Πρόκειται για ένα διάλειμμα από το άγχος και τις έννοιες. Εκτός αυτού όμως, το να είσαι καλός σε ένα άθλημα σου δημιουργεί ένα αίσθημα νίκης και ότι μπορείς να καταφέρεις οτιδήποτε άλλο θελήσεις.
Aρ. 9 : Δεν κράτησες επαφή με τους φίλους σου
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (3)
Εκτός σχολείου, πανεπιστημίου και δουλειάς είναι πολύ δύσκολο να κάνεις φιλίες. Λίγοι είναι αυτοί που θα θελήσουν να εμπιστευτούν έναν άνθρωπο που γνώρισαν μόλις μία ώρα πριν. Κι επειδή κανείς δεν σου εγγυάται ότι θα αποκτήσεις νέους φίλους αν χάσεις τους παλιούς, είναι πιο εύκολο να προσπαθήσεις να διατηρήσεις αυτούς που έχεις τόσα χρόνια, παρά να το παίζεις cool κι εντάξει τύπος σε αγνώστους.
Aρ. 8 : Δε μπλέχτηκες σε καυγά
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (4)
Πάντα ήσουν υπέρ των πολιτισμένων λύσεων των προβλημάτων, ποτέ δεν έμπλεκες σε καυγάδες και τα συναφή. Δεν υπήρξε όμως κάποια στιγμή στη ζωή σου που να αναρωτήθηκες πως θα ήταν αν πλακωνόσουν στις μπουνιές με κάποιον; Θα κατάφερνες να τον βγάλεις νοκ άουτ, όπως υποστηρίζεις στο μυαλό σου, ή θα έπιανες ράντζο στον Ευαγγελισμό; Αν δεν τσακώθηκες ούτε μια φορά με κάποιον όταν ήσουν νέος, υπάρχει περίπτωση να μην το κάνεις ποτέ.
Aρ. 7 : Δεν έκανες φιγούρα με ένα super αυτοκίνητο
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (5)
Όσο μεγαλώνεις, αναλογικά μεγαλώνουν και οι υποχρεώσεις σου. Το όνειρο ενός super αυτοκινήτου που είχες στα νιάτα σου, βλέπεις σιγά σιγά να γίνεται συννεφάκι και να απομακρύνεται, γιατί τα παιδιά πρέπει να πάνε φροντιστήριο, αλλά κι επειδή στο κοινωνικό σου προφίλ δεν ταιριάζει η …κινητή επένδυση που θέλεις να κάνεις. Αν παρόλα αυτά, σπάσεις το κατεστημένο και πάρεις εκείνο το cabrio που πάντα ήθελες. Τα πράγματα δε θα είναι ίδια. Πλέον δεν είσαι το τζόβενο με τα Rayban γυαλιά ηλίου και τα μαλλιά να ανεμίζουν, αλλά ο βλάκας που το παίζει τζόβενο με το cabrio, τα γυαλιά από πλανόδιο και το κεφάλι με υποψία καράφλας.
Aρ. 6 : Παντρεύτηκες πολύ γρήγορα
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (6)
Σχεδόν οι μισοί γάμοι στις Ηνωμένες Πολιτείες καταλήγουν σε διαζύγιο κι ένας από τους συνήθεις λόγους είναι ότι και οι δύο πλευρές είχαν διαφορετική άποψη για το πώς θα κατέληγε η σχέση τους. Ορισμένοι λειτουργούν χωρίς καν να προγραμματίζουν το παραμικρό στη ζωή τους, ούτε καν το γάμο τους. Για να κάνεις ένα τόσο μεγάλο βήμα θα πρέπει να είσαι απόλυτα προετοιμασμένος και συνειδητοποιημένος. Είναι κάτι που θα επηρεάσει όχι μόνο τη δική σου -υπόλοιπη- ζωή, αλλά και των παιδιών που θα αποκτήσεις.
Aρ. 5 : Δεν κοιμήθηκες με όλες τις γυναίκες που σου δόθηκε η ευκαιρία
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (7)
Όσο είναι νέος είσαι και ελκυστικός. Όλες σε θέλουν και όλες τις θέλεις. Κάνεις όμως τις επιλογές σου αφήνοντας παρόλα αυτά σπουδαία «κομμάτια» εκτός σεξουαλικού παιχνιδιού. Μέγα λάθος. Όσο είσαι μικρός, χτύπα ό,τι κινείται. Όταν μεγαλώσεις, πρώτον, θα έχουν μεγαλώσει κι εκείνες και δεν ξέρεις πως θα είναι, δεύτερον, μπορεί να μη σε θέλουν πλέον. Πρόκειται για ευκαιρίες που δεν πρέπει να χάνονται με τίποτα.
Aρ. 4 : Είσαι workaholic
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (8)
Κανείς δεν αντιλέγει ότι η δουλειά είναι κακή ή ότι η καριέρα σου δεν είναι σημαντική, αλλά δεν πρέπει να νιώθεις υποχρεωμένος να περνάς κάθε λεπτό που είσαι ξύπνιος υπηρετώντας τα συμφέροντα άλλων (των αφεντικών σου) και κυρίως χωρίς να αμείβεσαι. Χάνεις σημαντικά πράγματα από τη ζωή σου, τα οποία όσο είσαι νέος δεν καταλαβαίνεις, αλλά άμα μεγαλώσεις τα αναπολείς. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις όσο είσαι νέος και η δουλειά δεν είναι ένα από αυτά.
Aρ. 3 : Αγνοείς την υγεία σου
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (9)
Πίνεις, καπνίζεις και κάνεις οτιδήποτε άλλο μπορεί να αποβεί καταστροφικό για την υγεία σου. Δεν έχει σημασία αν έχεις καλή φυσική κατάσταση ή δεν τρως junk food. Αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη δε σημαίνει ότι αντανακλά αυτό που πραγματικά είσαι. Οι αόρατες επιδράσεις είναι ύπουλες και αντί να βλέπεις σταδιακά τον εαυτό σου να χάνει τη φόρμα του για να αποφασίσεις να αλλάξεις ζωή, κάποια μέρα μπορεί να σε πάνε με αφόρητους πόνους στο γιατρό μόνο και μόνο για να μάθεις ότι στο σημείο που είσαι δεν υπάρχει πισωγύρισμα.
Aρ. 2 : Δεν πέρασες αρκετό χρόνο με τον πατέρα σου
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (10)
Άσχετα με τις σχέσεις που έχεις με τον πατέρα σου, ο τίτλος του πατέρα παραμένει σε εκείνον και οι αλήθεια είναι ότι τον έχεις έναν και μοναδικό. Η παρουσία του έχει επιδράσει στη ζωή σου με διάφορους τρόπους, και είτε το αντιλαμβάνεσαι είτε όχι, δε θα βρίσκεται κοντά σου για πάντα. Προσπάθησε οι στιγμές που περνάτε μαζί να είναι οι καλύτερες δυνατές.
Aρ. 1 : Δεν κυνήγησες τη γυναίκα των ονείρων σου
10 πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνδρες (11)
Ποτέ σου δεν εκτίμησες τις ικανότητες που είχες στο να ρίξεις μια γυναίκα. Έτσι, κατάφερες να χάσεις μέσα σε ένα βράδυ, το κορίτσι των ονείρων σου, καθώς πίστεψες ότι δε θα γυρίσει ούτε βλέφαρο να σου ρίξει. Γιατί δεν τη διεκδίκησες; Το χειρότερο που θα μπορούσε να σου συμβεί ήταν να φας χυλόπιτα. Δηλαδή, είναι καλύτερα τώρα που αναρωτιέσαι τι θα μπορούσε να είχε συμβεί κι αν θα ήσασταν ακόμα μαζί;

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Γράμμα από έναν “ναρκομανή”


ηρωινηΜέσα στο παραμύθι των ναρκωτικών που ζώ , υπάρχουν κάποιες στιγμές που νιώθω φόβο , δεν κρατάει όμως πολύ στην ιδέα του επόμενου πιώματος σβήνουν όλα.
Τα ξεχνάω όλα , τα σημάδια στο κορμί μου , τα στερητικά που με κάνουν και υποφέρω, τον φίλο μου που πέθανε δίπλα μου και την υπόσχεση που έδωσα στην οικογένεια μου ότι θα προσπαθήσω να μείνω καθαρός.
Ξεχνάω ότι κάποτε ονειρευόμουν και ζούσα αληθινά ....
Τώρα πια για να σηκωθώ από το κρεβάτι και να λειτουργήσω σαν άνθρωπος πρέπει να "πιώ" την δόση μου .
Είναι ένας καθημερινός αγώνας , δεν σταματάω πότε , ακόμα και όταν εξασφαλίσω το "πιώμα" μου την στιγμή που πονάω ,πρέπει να τρέξω για το επόμενο...
Για να "πιώ" πρέπει να μαλώσω στο σπίτι για να πάρω λεφτά , να πώ ψέματα μπας και τους " παραμυθιάσω ", να κλέψω , να παρακαλέσω κάποιον γνωστό μήπως και με " κεράσει " , να περιμένω με τις ώρες ακόμα και να ζητιανέψω.
Όλοι οι γύρω μου βλέπουν το πρόβλημα μου, αυτοί που δεν με ξέρουν με κοιτούν περίεργα. υποτιμητικά για αυτούς είμαι ένα κακό "πρεζάκι".

Όμως εγώ αρνούμαι να δεχτώ το πρόβλημα μου και να ζητήσω βοήθεια γιατί φοβάμαι να ζήσω χωρίς τα ναρκωτικά , γιατί πλέον δεν ξέρω να ζώ χωρίς να πιώ ναρκωτικά , αν και το νιώθω και το βλέπω ότι όσο συνεχίζω όλα πάνε στραβά..
Αυτοί που με γνωρίζουν προσπαθούν να με βοηθήσουν όμως εγώ αρνούμαι να το δεχτώ και να το παραδεχτώ ότι έχω πρόβλημα.
Δεν είναι όμως όπως την αρχή που άρχισα να " πίνω " που ήμουν σίγουρος ότι όποτε θέλω μπορώ να "κόψω" , έχουν περάσει χρόνια και ακόμα τα ίδια δεν μπόρεσα μόνος μου να κόψω και να ξεφύγω.
Νομίζω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει ακόμα και η ίδια η οικογένεια μου , τους το φωνάζω δυνατά κάθε φόρα που αρνούνται να μου δώσουν χρήματα για να πάω να πιώ...
Και τι να τους πώ ?? πόσο μόνος νιώθω , πόσο άρρωστο είναι το κορμί μου, τη αναγκάζομαι να κάνω κάθε μέρα για να πάρω την δόση μου , έτσι παλεύω μόνος μου να τα καταφέρω , παλεύω με τον ίδιο μου τον εαυτό και κάθε φόρα που νομίζω ότι τα κατάφερα νικιέμαι...
Γυρνάω πίσω στον εφιάλτη μου γιατί νιώθω ότι δεν με γεμίζει τίποτα, δεν μου αρέσει τίποτα και πάλι νιώθω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει . Δεν γυρνάω πίσω μόνο γιατί πονάει το σώμα μου, γυρνάω γιατί έτσι ξέρω να ζω, μου λείπει ο τρόπος ζωής και η ένταση , γιατί ξέχασα να ζώ φυσιολογικά και έτσι γυρνάω πάλι πίσω και όσο αυτός ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται παραιτούμε και μένει η σκέψη ότι θα πεθάνω από τα ναρκωτικά όπως και η περισσότεροι φίλοι μου...
Μέχρι που κάποια στιγμή συνάντησα κάποιους ανθρώπους που είχαν περάσει και αυτοί από τον εφιάλτη που ζώ, όμως πια ήταν "καθαροί" .
Τότε για πρώτη φορά ένιωσα ότι κάποιος με καταλαβαίνει , βρήκα ανθρώπους που πέρασαν αυτά που πέρασα και εγώ , με κατάλαβαν και με βοήθησαν γιατί ένιωθαν και σκεφτόταν όπως και εγώ και γιαυτό και δέχτηκα την βοήθεια τους .
Ζούνε τις ζωές τους καθαροί και την απολαμβάνουν και εγώ αυτό το ζήλεψα , είδα τον εαυτό μου σε αυτούς τους ανθρώπους και έγιναν το πρότυπό μου.
Η συνάντηση και η ταύτιση που ένιωσα με αυτούς τους ανθρώπους με έκανε να μην νιώθω μόνος...
Για πρώτη φορά σταμάτησα να ακούω τις άρρωστες σκέψεις μου άλλωστε αυτές τόσα χρόνια δεν με βγάλανε πουθενά....
Τώρα πια είμαι καθαρός και πάνω από όλα νιώθω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ !
ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ...
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ !!!

messolonghinews

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Όσο υπάρχουν άνθρωποι...‏


Δείτε αυτήν την κυρία! Ας μην την ξεχάσουμε ποτέ! 

"Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"
 "Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"
 

 
Irena Sendler (Ιρένα Σέντλερ)
Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα.
Κατά τη διάρκεια του Β´Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα εργαζόταν στο γκέτο
της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων.
Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό.
Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους.
Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή τα μεγαλύτερα παιδιά σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της.
Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο.
Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά!
Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη.
 
Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια. 
Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ' ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.

 
Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες.
Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.

Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Δεν επελέγη.

Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ...
και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...
 

 
Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά...
Βάζω το λιθαράκι μου προωθώντας αυτό το μύνημα
Ελπίζω να κάνετε κι εσείς το ίδιο...
Είναι τώρα πάνω από 60 χρόνια που τέλειωσε ο Β' Παγκόσμιος στην Ευρώπη.
Αυτό το e-mail στάλθηκε ως "μνημόσυνη αλυσίδα", εις μνήμην των 6 εκατομμυρίων εβραίων, 20 εκατομμυρίων ρώσων, 10 εκατομμυρίων χριστιανών και 1.900 καθολικών ιερέων που δολοφονήθηκαν, σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, κάηκαν, λιμοκτόνησαν και ταπεινώθηκαν.
Είναι επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει, γιατί υπάρχουν άλλοι που θα το ξαναέκαναν...
Αυτό το e-mail προορίζεται να φτάσει σε 40 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Ενωθείτε κι εσείς και γίνετε ένας κρίκος της "μνημόσυνης αλυσίδας" και βοηθείστε να φτάσει στην άκρη του κόσμου...
Στείλτε κι εσείς αυτό το μήνυμα στους γνωστούς σας και ζητείστε τους να συνεχίσουν αυτή την αλυσίδα.

Παρακαλώ μην το διαγράψετε έτσι απλά....
Δεν χρειάζεται παρά λίγα λεπτά για να το προωθήσετε

Από e-mail που έλαβα.

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Συγκλονιστική ιστορία


Δεν έχω πόδια να σταθώ, τα έδωσα στην Πατρίδα…


Ο Δημήτρης Ντούλιας πλωτάρχης. ε.α. στο Πολεμικό ναυτικό, περιγράφει μοναδικά στην παρακάτω επιστολή του μια σκηνή που καταγράφηκε στη μνήμη του και στην καρδιά του και από ότι φαίνεται δεν θα σβήσει ποτέ, όσα χρόνια και να περάσουν.
Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.

Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα…. γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί κι η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού. Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα… πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι.

Το άγημα αποδόσεως τιμών στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα,ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος. Όλοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, όπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής.

Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανόλευκη σημαία.

 Εκείνη τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πω παρακάτω.
Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρόμο τους, ενώ εγώ  παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος πρός ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα.
Του είπε : “γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας; Δεν έχεις φιλότιμο".

Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος με αυτό που έγινε. Ωσπου βλέπω τον καστανά που έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει.

Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς.

Όμως συνέρχεται γρήγορα, σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του ( αυτά ήταν γερά ), στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχή του, στο νεαρό αξιωματικό : “Πώς να σηκωθώ κύριε, της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο”. Σηκώνει τα μπατζάκια του παντελονιού οπού φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω από το γόνατα κι ξαναρχίζει να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του κλαίει και χειροκροτεί, όμως περισσότερο από όλους κλαίει ο νεαρός αξιωματικός.

Έχουν περάσει περίπου 60 χρόνια,ποιος ξέρει τι γίνεται. Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι το αλησμόνητο, φοβερή σκηνή για Όσκαρ. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηλίκιου του και τον χαιρετά στρατιωτικά

Του απονέμει “τας κεκανονισμένας τιμάς” που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατί της χάρισε και τα δύο πόδια στα βορειοηπειρώτικα βουνά μας για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στις ειρηνικές απασχολήσεις τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά από έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να χει.

Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι πάλι ειρωνεύονται...Γι αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαχθούν από την οικογένεια και το σχολείο για το Έπος του 1940. 

Για το καλό της Πατρίδας μας.

ΔΗΜΗΤΡHΣ ΝΤΟΥΛΙΑΣ

ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ Π.Ν. εα
 
aggaleto.blogspot.com