ΦΡΙΚΤΕΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΚΥΛΙΑ

Συμπληρώνονται σήμερα 89 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης από τις βαρβαρικές ορδές του αρχισφαγέα Κεμάλ. Αντί άλλου αφιερώματος, παραθέτουμε βιογραφικά στοιχεία και το φρικτό μαρτύριο του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του και παρέμεινε στη φλεγόμενη πόλη, πέφτοντας έτσι στα χέρια του μανιασμένου μογγολικού όχλου. Αφιερώνουμε αυτό το κείμενο...σε πολλούς και διάφορους:

Κορυφαία μορφή της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο τελευταίος Επίσκοπος Σμύρνης, της μιας από τις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως, Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης. Ο μαρτυρικός του θάνατος από τον τουρκικό όχλο είναι άρρηκτα δεμένος με τις τελευταίες στιγμές της ελληνικής Σμύρνης και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Αν και του προσφέρθηκαν πολλές ευκαιρίες να εγκαταλείψει τη Σμύρνη αυτός προτίμησε να μείνει και να συμμεριστεί την τύχη του ποιμνίου.

Το 1992 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος προχώρησε στην αγιοκατάταξη του Χρυσοστόμου και των ιεραρχών Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων και των κληρικών και λαϊκών, που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Επίσης, όρισε να τιμάται η μνήμη του Χρυσοστόμου Σμύρνης και των «συν αυτώ Ιεραρχών» την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η οποία φέτος συμπίπτει με τη σημερινή.

Ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Ηλίας Βενέζης, ο οποίος έζησε τη λαίλαπα της Μικρασιατικής Καταστροφής, στο βιβλίο του «Μικρασία Χαίρε» γράφει για τον Σμύρνης Χρυσόστομο:

«Η δράση του στον καιρό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στον καιρό των διωγμών των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, και στη διετία 1920-22 , τον είχε αναδείξει πρώτο στόχο. Αυτός ήταν ο ηγέτης, ο εθνάρχης, η ψυχή της Ελληνικής Μικρασίας» . Ο Βενέζης τονίζει ότι ο Χρυσόστομος με το βίο και το μαρτυρικό του τέλος «υπηρέτησε το Γένος και την Εκκλησία γράφοντας μια σελίδα χρυσή».

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922 (με το νέο ημερολόγιο) ο Νουρεντίν Πασάς του απήγγειλε την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και τον παρέδωσε στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από το διοικητήριο της Σμύρνης.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η εξιστόρηση των γεγονότων από τον Τούρκο καθηγητή Βilge Umar που στηρίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη δολοφονία του Χρυσόστομου όπως αυτή του δήμιου Αli Αge , στον οποίο τον παρέδωσε ο Νουρεντίν. Σύμφωνα με τον Ουμάρ, ο Νουρεντίν επέλεξε να απαλλαγεί το συντομότερο από τον Χρυσόστομο, επειδή ήθελε να αποφύγει τη διαδικασία μιας δίκης, που θα έδινε τη δυνατότητα σε ευρωπαϊκές χώρες να παρέμβουν για να αποτραπεί η καταδίκη του ιεράρχη.

Ο Γάλλος δημοσιογράφος και ιστορικός Rene Ρuaux, απεσταλμένος στη Σμύρνη της εφημερίδας «Le Τemps», στο βιβλίο του «Ο θάνατος της Σμύρνης» επιρρίπτει ευθύνη για το μαρτύριο του Χρυσόστομου στην τουρκική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Γράφει μεταξύ άλλων: «Ο στρατηγός Νουρεντίν πασάς, όταν τον έφεραν μπροστά του, τον εξύβρισε με αισχρό τρόπο και τον κατηγόρησε για τη φιλελληνική του στάση και πρόσθεσε ότι η επόμενη ενέργειά του ήταν να τον παραδώσει στη λαϊκή κρίση. Ο Χρυσόστομος, λοιπόν, παραδόθηκε στο μανιασμένο μουσουλμανικό όχλο. Του ξερίζωσαν τη γενειάδα, τον μαχαίρωσαν, διαμέλισαν και έσυραν το σώμα του μέχρι την τουρκική συνοικία, όπου και τον πέταξαν στα σκυλιά...». Ο Ρuaux καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εκτέλεση του Χρυσοστόμου ήταν προαποφασισμένη.

Ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη G. Ηorton στο βιβλίο του «Η κατάρα της Ασίας» γράφει για τον Χρυσόστομο:«Πέθανε σαν μάρτυρας και αξίζει να του απονεμηθούν ύψιστες τιμές από την Ελληνική Εκκλησία και την Ελληνική Κυβέρνηση...»

ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 60 χρόνων από την καταστροφή, σε έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, ο διαπρεπής ακαδημαϊκός Γ. Μυλωνάς, τελείωσε την ομιλία του με μία συγκλονιστική περιγραφή του μαρτυρίου και της θανατώσεως του Χρυσοστόμου. «Κατά τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου 1922 μια ομάδα φοιτητών του Ιnternational College της Σμύρνης και εγώ βρεθήκαμε φυλακισμένοι σε απαίσιο υπόγειο, σ’ ένα από τα μπουντρούμια του Διοικητηρίου της Σμύρνης. Σ’ αυτό ήταν ασφυκτικά στριμωγμένοι Έλληνες Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μάλλον άνθρωποι προωρισμένοι για θάνατο. Στις 5 το απόγευμα της τελευταίας ημέρας του θλιβερού Σεπτεμβρίου, ένας τουρκοκρής με διέταξε να τον ακολουθήσω στην αυλή. “Είσαι δάσκαλος;”, με ρωτά. “Αυτήν την τιμή είχα” του απαντώ. “Και οι άλλοι που ήσαν μαζί σου είναι φοιτητές;”. ”Ναι”, του λέγω. “Γρήγορα μάζεψέ τους και φέρε τους εδώ”. “Ελάτε μαζί μου έξω”, λέγω στους συντρόφους μου. “Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα μας. Εμπρός με θάρρος”. Ποια ήταν η έκπληξή μας όταν ακούσαμε τον Τουρκο-κρητικό να λέει: “ Θα σας σώσω σήμερα, γιατί ελπίζω αυτό να με βοηθήσει να λησμονήσω μια τρομερή σκηνή που αντίκρυσαν τα μάτια μου, σκηνή στην οποία έλαβα μέρος”.

Και συνέχισε: “Παρακολούθησα το χάλασμα του Δεσπότη σας. Ήμουν μ’ εκείνους που τον τύφλωσαν, που του βγάζαν τα μάτια και αιμόφυρτο, τον έσυραν από τα γένια και τα μαλλιά στα σοκάκια του Τουρκομαχαλά,τον ξυλοκοπούσαν, τον έβριζαν και τον πετσόκοβαν. Από καιρού σε καιρό, όταν μπορούσε, ύψωνε κάπως το δεξί του χέρι και ευλογούσε τους διώκτες του. Κάποιος πατριώτης μου αναγνωρίζει τη χειρονομία της ευλογίας, μανιάζει, μανιάζει και με το τρομερό μαχαίρι του κόβει και τα δυο χέρια του Δεσπότη. Εκείνος σωριάστηκε στη ματωμένη γη με στεναγμό που φαινόταν ότι ήταν μάλλον στεναγμός ανακουφίσεως παρά πόνου. Τόσο τον λυπήθηκα τότε, που με δύο σφαίρες στο κεφάλι τον αποτελείωσα. Αυτή είναι η ιστορία μου. Τώρα που σας την είπα ελπίζω πως θα ησυχάσω. Γι’ αυτό σας χάρισα τη ζωή”. “Και πού τον έθαψαν;” ρώτησα με αγωνία. “Κανείς δεν ξέρει πού έριξαν το κομματιασμένο του κορμί”».

eglimatikotita

Ένα mail που έλαβα.

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.

Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.
Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.

Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.

Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»

Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»
 
Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.

Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»

Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.

«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»
Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.

Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και  μου είπε:
«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:
«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μ’αφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»
 
Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»
 
Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»
Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.
Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»

Έπειτα με κοίταξε και είπε:
«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.
Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.
Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.
Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...»
Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.
 
Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.
 
Δεν μπορούσα να βγάλω απ’το μυαλό μου το αγοράκι.
 
Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.
Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη...
 
Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;
 
Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω ν’αγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.
Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.

Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.
Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά...

Οι 10 ικανότητες που εντυπωσιάζουν μια γυναίκα

Τι θέλουν επιτέλους οι γυναίκες; Έχουμε ερευνήσει αυτό το ζήτημα, χωρίς όμως να πάρουμε τις απαντήσεις που θα περίμενε κανείς. Οι γυναίκες προτιμούν τους άνδρες με κοιλίτσα παρά με κοιλιακούς, ψηφίζουν σπιτόγατους παρά party animals και έλκονται από τους μελαχρινούς και όχι από τους ξανθούς γαλανομάτηδες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι… άβυσσος το γυναικείο μυαλό. Υπάρχουν ωστόσο κάποιες σταθερές, που πάντα «μετράνε» για μια γυναίκα. Το ανδρικού ενδιαφέροντος site AskMen συγκέντρωσε τις δέκα «σίγουρες» επιδεξιότητες» που συγκινούν τις γυναίκες και εμείς σας τις παρουσιάζουμε, για να… μετρήσετε πόσες από αυτές έχετε στο «οπλοστάσιό» σας στην μάχη των καρδιοκατακτητών.

• Ξένες γλώσσες

Αν μη τι άλλο μια γυναίκα θα γοητευθεί από κάποιον που μιλάει άπταιστα μια «ερωτική» λατινογενή γλώσσα, θα αισθανθεί ασφάλεια δίπλα του σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό και δεν θα νιώθει ντροπή επειδή ο φίλος της δεν καταλαβαίνει τα βασικά αγγλικά. Η γνώση ξένων γλωσσών σίγουρα δεν είναι το πιο εύκολο «όπλο» προς απόκτηση, αλλά αναμφίβολα «μιλά» κατευθείαν στην καρδιά των γυναικών – αρκεί να μην την επιδεικνύετε χωρίς λόγο, κανείς δεν συμπαθεί τους «επιδειξίες».

• Επιδεξιότητα σε μουσικά όργανα

Αν αναλογιστούμε πόσες groupies έχουν στο κατόπι τους όλα τα μέλη μουσικών συγκροτημάτων, εύκολα θα αντιληφθούμε ότι αν βάλουμε μπροστά στον άνδρα μια ηλεκτρική κιθάρα ή drums, αμέσως του προσθέτουμε «πόντους». Δεν έχει σημασία αν ο μουσικός είναι όμορφος ή άσχημος. Μόνο και μόνο η γοητεία που εκπέμπει το επιδέξιο παίξιμο της αγαπημένης τους μελωδίας, κάνει έναν γνώστη μουσικής ακαταμάχητο στον γυναικείο πληθυσμό.

• Επισκευάζοντας το αυτοκίνητο…

Είστε με την σύντροφό σας και το αυτοκίνητο σας κάνει «νερά» καθώς φεύγετε για μια διήμερη απόδραση. Αν το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να ανοίξετε το καπό και να κοιτάτε την μηχανή του αυτοκινήτου για να φτιαχτεί με την δύναμη της σκέψης, οι πιθανότητες να εντυπωσιαστεί η συνοδηγός σας είναι μηδαμινές. Αντίθετα, αν γνωρίζετε τα βασικά για να εντοπίσετε το πρόβλημα και να ξέρετε άμεσα αν μπορείτε να το φτιάξετε μόνοι σας, σίγουρα η ανυπόμονη γυναίκα στο διπλανό κάθισμα θα νιώσει πολύ καλύτερα και για το διήμερό σας και για το ότι έχει δίπλα της έναν άνδρα που μπορεί να εμπιστευθεί με κλειστά τα μάτια.

• Χορευτικές ικανότητες

Είτε το έχεις, είτε όχι. Δεν είναι κάποια δύσκολη ικανότητα, καθώς αρκεί να κινείσαι στον ρυθμό. Η δυσκολία έγκειται στις περιπτώσεις που το παρακάνετε με εφηβικές φιγούρες που δεν ενισχύουν την εικόνα σας, ή με την υπερβολική ντροπή σας να… κουνηθείτε, που καθιστά φανερή την αμηχανία σας. Σε κάθε περίπτωση, αρκεί να είστε φυσικοί και να αφήσετε το σώμα σας να κινηθεί όπως νιώθει τον ρυθμό, δείχνοντας στην συνοδό σας ότι είστε κοινωνικοί και ευχάριστοι χαρακτήρες.

• Το φετίχ του μάγειρα

Ακόμη κι αν προσπεράσουμε τα κλισέ που θέλουν «τον έρωτα να περνάει από το στομάχι» και τους «καλύτερους σεφ του κόσμου να είναι άνδρες», πάντα παραμένει η ικανοποίηση που νιώθει μια γυναίκα όταν της ετοιμάσετε ένα φοβερό δείπνο –χωρίς να είναι από delivery. Η μαγειρική ποδιά… μάλλον κερδίζει τα φουστάνια- δεν χρειάζεται να γίνετε σεφ, αρκεί να μπορείτε να της κάνετε ένα αξιοπρεπές τραπέζι, για το οποίο θα μπορεί να υπερηφανεύεται στις κολλητές της.

• Αθλητικό σώμα

Για άλλη μια φορά, οι fans που ακολουθούν τους ποδοσφαιριστές ή εν γένει τους αθλητές κατά πόδας αποδεικνύουν ότι ο αθλητισμός… είναι sexy. Μπορεί οι γυναίκες να επιζητούν ευαισθησία από έναν άνδρα, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν απωθούνται από την αρρενωπή εικόνα κάποιου που έχει επιδόσεις… και εκτός έδρας. Άλλωστε, μια γυναίκα είναι πάντα πιο χαρούμενη όταν παίζετε εσείς οι ίδιοι μπάλα, παρά όταν κάθεστε στο σαλόνι παρακολουθώντας Superleague και ουρλιάζοντας στην οθόνη πίνοντας μπίρες.

• Ο άνδρας που… πιάνουν τα χέρια του

Δεν είναι μυστικό πως τα πιο απλά μαστορέματα μοιάζουν στα γυναικεία μάτια σαν πυρηνική φυσική. Γι’ αυτό ο άνδρας που γνωρίζει πώς να φτιάξει τον υπολογιστή που κόλλησε, πώς να συναρμολογήσει ένα έπιπλο, πώς να χρησιμοποιεί τα κατάλληλα εργαλεία –και φυσικά που θα έχει την βασική εργαλειοθήκη- αμέσως ανεβαίνει στην εκτίμησή της.

• Εμφάνιση και στιλ

Ξεκινάμε από τα βασικά – δηλαδή την καθαριότητα και την περιποίηση. Το ατημέλητο look είναι ωραίο μέχρι ένα σημείο. Όταν ο άνδρας αρχίζει να παραμελεί την καθαριότητα και την εικόνα του, επιδεικνύει μάλλον αδιαφορία στο να είναι αρεστός στο αντίθετο φύλο. Αντίθετα, η υιοθέτηση ενός προσωπικού στιλ και οι προσεγμένες ενδυματολογικές εμφανίσεις φανερώνουν έναν άνδρα με προσωπικότητα. Επενδύστε λίγη ώρα στο ντύσιμό σας ή στο ξύρισμά σας και αυτό θα γίνει σύντομα αντιληπτό από την σύντροφό σας ή τις υποψήφιες για αυτή την θέση.

• Σεξουαλικής επιδόσεις

Από τις κορυφαίες σε «δημοτικότητα» ικανότητες ενός άνδρα, το «know-how» της ικανοποίησης της συντρόφου του στο κρεβάτι εκτιμάται δεόντως εντός και εκτός κρεβατοκάμαρας. Ανεξαρτήτως του αιώνιου ερωτήματος «το μέγεθος μετράει;» οι τεχνικές σας, οι γνώσεις των ερωτογενών περιοχών της και τα κόλπα που θα βάλουν φωτιά στα σεντόνια μπορούν να βελτιωθούν – όρεξη να έχετε…

• Επικοινωνία

Μαντέψτε τι μετράει περισσότερο και από έναν καλό εραστή για μια γυναίκα. Σωστά καταλάβατε, μετά το σεξ οι γυναίκες θέλουν… συζήτηση. Οι επικοινωνιακές δεξιότητες σημαίνουν πολλά για μια γυναίκα, καθώς ικανοποιούν πολλά «θέλω» της: Να μιλάτε για την σχέση σας, να κερδίσετε τους δικούς της, να συνομιλείτε με τις φίλες της και να κερδίσετε την εύνοιά τους, να μπορείτε να κατανοήσετε ένα πρόβλημά της και να την βοηθήσετε συμβουλεύοντάς την – και κατά βάση… να την ακούτε.

otherside

Μικρά μυστικά που θωρακίζουν την υγεία μας

Ξέρουμε ότι πρέπει να τρώμε πέντε μερίδες φρούτα και λαχανικά την ημέρα, να γυμναζόμαστε και να κόψουμε τα κορεσμένα λιπαρά ώστε να είμαστε υγιείς. Ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε συχνά τσεκάπ. Υπάρχουν, όμως, και κάποια πράγματα που είναι πολύ περίεργα για να φανταστούμε ότι επηρεάζουν την υγεία μας. Ελα, όμως, που αυτά προκύπτουν από τις νέες έρευνες! Ας δούμε, λοιπόν, γιατί τελικά κάνει καλό να φοράμε ψηλά τακούνια και να πίνουμε σοκολατούχο γάλα.

• Μουστάκι με… αλλεργίες

Αν είστε επιρρεπείς στις αλλεργίες, καλό είναι να επανεξετάσετε αν θα διατηρήσετε το μουστάκι σας. Ερευνα δείχνει ότι οι άνδρες που έπλεναν τα μουστάκια τους δύο φορές την ημέρα με υγρό σαπούνι χρησιμοποιούσαν λιγότερα αντισταμινικά. Ο λόγος είναι ότι προφανώς με την αυξημένη υγιεινή απομάκρυναν από τη μύτη τους τη γύρη που μαζεύεται στο μουστάκι. Γιατί, λοιπόν, να μην το ξεφορτωθείτε οριστικά;

• Aρωμα μήλου και ημικρανίες

Πρόσφατη έρευνα σε πενήντα ανθρώπους που έγινε στο The Smell & Taste Treatment and Research Foundation του Σικάγο έδειξε ότι η μυρωδιά των πράσινων μήλων βοηθάει στη μείωση της ημικρανίας. «Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι ευχάριστες μυρωδιές μάς χαλαρώνουν και μειώνουν την ένταση» εξηγεί ο Τσαρλς Σπενς, καθηγητής Πειραματικής Ψυχολογίας του Κολεγίου Σόμερβιλ, στην Οξφόρδη.

• Γόβες στιλέτο για γερά γόνατα!

Μπορεί να ακούγεται περίεργο, όμως ερευνητές στα πανεπιστήμια Warwick και Oxford Brookes ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες φορούν ψηλά τακούνια είναι λιγότερο πιθανό να έχουν αρθριτικές αλλοιώσεις στο γόνατο αργότερα στη ζωή τους. Σε κάθε περίπτωση, δεν έδειξαν να είναι σε χειρότερη θέση από τις γυναίκες που αρέσκονται στα φλατ παπούτσια. Εκτιμάται ότι τα ψηλοτάκουνα ασκούν τοους μυς του ποδιού, οπότε αυτοί στηρίζουν καλύτερα το γόνατο.

• Τα φάρμακα στην ντουλάπα!

Το χειρότερο σημείο όπου μπορεί να έχει κανείς τα φάρμακα είναι το μπάνιο. Εκεί εκτίθενται σε υγρασία, φως, αλλά και υψηλή θερμοκρασία, οπότε και επιταχύνεται η αλλοίωσή τους. Γι’ αυτό καλύτερα είναι να επιλέξετε ένα συρτάρι στην ντουλάπα του δωματίου σας.

• Αλλάξτε σταθμό στο ραδιόφωνο

Κάνοντας κάτι διαφορετικό κάθε μέρα, ακόμα και αλλάζοντας σταθμό στο ραδιόφωνο, έχει αποδειχτεί ότι ανατρέπουμε τη ρουτίνα, οπότε και τις κακές συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει με αυτήν.

• Σοκολατούχο γάλα για καλή φόρμα

Νέες έρευνες δείχνουν ότι το σοκολατούχο γάλα είναι το ιδανικό ρόφημα για μετά τη γυμναστική. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας, στο Οστιν, διαπίστωσαν ότι οι αθλητές είχαν σημαντικά περισσότερη δύναμη όταν κατανάλωναν σοκολατούχο γάλα χαμηλό σε λιπαρά σε σύγκριση με τα ειδικά ροφήματα με υδατάνθρακες.

• Η λεκάνη και τα… δόντια μας

Μικροβιολόγοι του Πανεπιστημίου της Αριζόνα προειδοποιούν ότι πρέπει πάντα να τραβάμε το καζανάκι με το καπάκι της λεκάνης κλειστό. Σε αντίθετη περίπτωση, ένα αόρατο νέφος από βακτήρια βγαίνει έξω από τη λεκάνη στην ατμόσφαιρα του χώρου και μένει σε αυτόν για αρκετές ώρες, ενώ προσγειώνεται ακόμα και στις οδοντόβουρτσες! «Δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα, αλλά το E.coli και άλλα κολοβακτηρίδια μπορούν να σε αρρωστήσουν, οπότε καλό είναι να μη… βουρτσίζουμε τα δόντια μας μ’ αυτά», λέει χαρακτηριστικά ο δρ Τσάρλς Τζέρμπα, μικροβιολόγος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα.

otherside

Τι είναι το Τζιχάντ και πως έχει ερμηνευθεί σκόπιμα λάθος από κάποιους μουσουλμάνους.

Μερικοί πιστεύουν πως Τζιχάντ είναι...

Να κηρύξει ιερό πόλεμο κάποια ομάδα παραστρατημένων ισλαμιστών στο όνομα του Αλάχ.

Ότι το Κοράνι διδάσκει να πολεμήσουν

μέχρι να γίνουν όλοι μουσουλμάνοι.

Ότι ο Προφήτης Μωάμεθ πολέμησε τους εχθρούς

του Αλλάχ μέχρι την τελευταία του πνοή.
Ότι εκείνοι που έχυσαν το αίμα των μουσουλμάνων
δεν θα μείνουν ατιμώρητοι.
Ότι θα αγωνιστούν μέχρι η Παλαιστίνη το
Ιράκ και το Αφγανιστάν,να ελευθερωθούν.
Και κανείς δυτικός εχθρός δεν θα συγχωρεθεί για όσα εγκλήματα έγιναν στις ισλαμικές χώρες.
Όλα αυτά τα επιχειρήματα τα χρησιμοποιούν κάποιοι βάζοντας στο τέλος λανθασμένα το όνομα του Αλλάχ.

Όμως ας δούμε και τι πραγματικά λέει το Κοράνι....

Ο Θεός είναι ένας και για τους Χριστιανούς αλλά και για τους Μουσουλμάνους.

Οι ισλαμιστές τον ονομάζουν Αλάχ.
Ο Αλλάχ ανέθεσε στον Προφήτη Μωάμεθ να

χρησιμοποιήσει πίστη και σοφία...για να διαδώσει τον Λόγο του.

Το Τζιχάντ είναι απλά μια

πρόσκληση στο δρόμο του Θεού, επιδιώκοντας παράλληλα την αλήθεια.

Όταν δέχτηκε επίθεση από τους εχθρούς,

ο Προφήτης Μωάμεθ υπερασπίστηκε βέβαια τη ζωή του,

αλλά με ΤΙΜΗ.
Ούτε έσφαξε αλλά ούτε και δολοφόνησε ποτέ κάποιον.

Στα 23 του χρόνια της ως προφήτης,πολέμησε μόνο δύο μήνες.

Ο Θεός λέει: "Αυτός που σκοτώνει
σκοπίμως ...πρέπει να καταδικαστεί στην
κόλαση για όλη την αιωνιότητα. "

Ο Θεός είναι ΕΝΑΣ.
Και η σωστή ερμηνεία είναι αυτή... και για τους Χριστιανούς αλλά και για τους Μουσουλμάνους.
"Δεν παίζει ρόλο η θρησκεία, γιατί όλοι  θέλουμε να έρθουμε πιο κοντά στον Θεό."

Οι αμαρτίες και οι αρετές μας
είναι εγγενής σε όλους μας.

Μόνο αυτός μπορεί να μας κρίνει.

Η Γραφή λέει:
Δεν υπάρχει  εξαναγκασμός
 στη θρησκεία.
Δεν χρειάζεται να
 ασκείτε βία.

Η τρομοκρατία είναι η πιο ποταπή
ανθρώπινη πράξη στο σύμπαν.

Καμιά θρησκεία ή πεποίθηση δεν μπορεί
να αγκαλιάσει την τρομοκρατία.

Οι αληθινοί Μουσουλμάνοι πρέπει να είναι
στο πλευρό της γαλήνης και της ειρήνης.

Σχόλιο.

Για αυτό όποτε ξανακούσετε κάποιον μουσουλμάνο να μιλάει με μίσος για την θρησκεία σας ή την καταγωγή σας,είναι γιατί κάποιοι του έχουν ερμηνεύσει επίτηδες λάθος τον λόγο του Θεού,με σκοπό να εκμεταλευτούν την δική του πίστη και για να φτιάξουν ένα στρατό φανατισμένων για να εκπληρώσουν τα πονηρά και ύπουλα σχέδια τους.

eglimatikotita

TA 45 ΕΙΔΗ ΜΑΛΑΚΑ

> > 1. Ο ορατός: κοίτα ένα μαλάκα
> > 2. Ο τεφάλ: ξεκόλλα ρε μαλάκα
> > 3. Ο ακίνητος: έμεινε μαλάκας
> > 4. Ο αδιόρθωτος: πάλι ρε μαλάκα;
> > 5. Ο επώνυμος: ο γνωστός Μαλάκας
> > 6. Ο νυχτωμένος: ξύπνα μαλάκα
> > 7. Ο χαμένος: που σε ρε μαλάκα;
> > 8. Ο φευγάτος: την έκανε ο μαλάκας
> > 9. Ο βαθμοφόρος: O αρχιμαλάκας
> > 10. Ο αμφίβολος: καλά, είναι μαλάκας;
> > 11. Ο ευρεσιτέχνης: μαλάκας με πατέντα
> > 12. Ο εμετικός: τα ξέρασε όλα ο μαλάκας
> > 13. Ο καλοδεχούμενος: καλώς τον μαλάκα
> > 14. Ο εξακριβωμένος: είναι τελικά μαλάκας
> > 15. Ο επιρρεπής: μη γίνεσαι μαλάκας τώρα
> > 16. Ο εκνευριστικός: άει γαμήσου ρε μαλάκα
> > 17. Ο ανεκδιήγητος: δεν περιγράφεσαι ρε μαλάκα
> > 18. Ο αργοκίνητος: κουνήσου ρε μαλάκα
> > 29. Ο φαφλατάς: μιλάμε για πολύ χοντρομαλάκα
> > 20. Ο επαναλαμβανόμενος: την είπε πάλι ο μαλάκας
> > 21. Ο απίστευτος: τι λες ρε μαλάκα;
> > 22. Ο κυριολεκτικός: μαλακίζεσαι, ρε μαλάκα;
> > 23. Ο προβλέψιμος: ο αιώνιος μαλάκας
> > 24. Ο άξιος: μπράβο μαλάκα
> > 25. Ο αγαπητός: μαλάκα μου!
> > 26. Ο υπέρβαρος: Xoντρομαλάκας
> > 27. Ο όμορφος: Ωραίος μαλάκας
> > 28. Ο άπαιχτος: Δεν παίζεσαι ρε μαλάκα
> > 29. Και ο κοπρολάγνος: Mαλακοπίτουρας!!
> > 30. Ο διαιρέσιμος: κόψε έναν μαλάκα …
> > 31. Ο εδώδιμος: φάε έναν μαλάκα …
> > 32. Ο μη εδώδιμος: δεν τρώγεσαι με τίποτα ρε μαλάκα
> > 33. Ο αμφίχειρας: και με τα δύο χέρια ρε μαλάκα;
> > 34. Ο αυτόχειρας: τον έφαγε η μαλακία!
> > 35. Ο εκατόγχειρας: (βλ. νούμερο 33 ) Επί 50.
> > 36. Ο τραυματίας: τον χτύπησε η μαλακία στο κεφάλι
> > 37. Ο κλασματικός: ένας μαλάκας και μισός !!
> > 38. Ο αυτοπαθής: γαμήθηκες πάλι ρε μαλάκα
> > 39. Ο καρυοθραύστης: η μαλακία του σπάει καρύδια
> > 40. Ο εστεμμένος: μαλάκας με περικεφαλαία
> > 41. Ο στάσιμος: μια ζωή μαλάκας
> > 42. Ο ψαράς: μαλάκας με τόνο
> > 43. Ο μετερέωλογος: η μαλακία πάει σύννεφο
> > 44. Ο γεωμετρικός: μαλάκας εις το τετράγωνο
> > 45. Το εργαλείο: ρε μαλακιστήρι

kouradokoftes

ΟΙ 32 ΠΙΟ ΜΙΣΗΤΕΣ ΑΤΑΚΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΞ

Οι 16 πιο μισητές από τους άντρες, γυναικείες ατάκες κατά την διάρκεια του σεξ
- «Πιο βαθιά!» (Μωρή, έχω κι άλλο και στο κρύβω; )
- «Μη σταματάς», επιτακτικά..(Πόσο να αντέξω ο χριστιανός, άνθρωπος είμαι και εγώ, λύγισα)
- «Όλοοοο!» (Δεν θέλω να σε πονέσω, βρε κουτό, γι' αυτό δεν το ξεδιπλώνω!)
- «Aαχ, συνήλθα!» (Ωχ,θα αρχίσει να μιλάει πάλι!)
- «Θέλω να σε ακούσω όταν τελειώσεις» (Μα, έχω τελειώσει ήδη, γλυκιά μου!)
- «Όχι, όχι τίποτα.. Απλώς με το μαγιό φαινόταν μεγαλύτερο» (Ήταν που δεν είχα που να βάλω τα κοχύλια..)
- Χαϊδευτικά τύπου : - «Γουγούτσο/ τερατουλίνι/ τζουτζούκι» (Πόσο θα έπιανε αν την πούλαγα σε έναν Άραβα; )
- «Δούλευέ το!» (θα μου κολλήσεις ένσημα όμως; )
- «Κάρφωσε με!» (******, ξέχασα να φέρω και το πριτσινοπίστολο!)
- «Τι θα κάνουμε μετά;» (Δεν ξέρω για σένα, εγώ λεω να περάσω μια βόλτα από την Φυλής.)
- «Πρώτη φορά ένιωσα έτσι..»(Αν συνεχίσει να με δουλεύει, θα την χτυπήσω!)
- «Τα' κάνες και με άλλες αυτά;» (Όχι βέβαια, για σένα τα φύλαγα!)
- «Μ' ανατριχιάζεις» (Ξέχασα το παράθυρο του μπάνιου ανοιχτό.)
- «Ναι, ναι, ναιαιαιαιαιαι, Aάαχ, ναι, ναι, αάχ, ναι, ναιαιαι,..» (Να το πάρω το τζιπ μαύρο ή άσπρο; )
- «Τσούζει. Λες να' χω μύκητες;» (Τώρα έχω και εγώ..)
- «Θέλω να βλέπω το πρόσωπο σου» (Πάλι δεν θα γυρίσει, γαμώτη μου!)

---

Οι 18 πιο μισητές απο τις γυναίκες, αντρικές ατάκες κατά την διάρκεια του σεξ

- «Πες μου, πες μου, πες μου..» (Σπάω το κεφάλι μου, ρε ******, αλλά τίποτα έξυπνο δεν μου' ρχεται.)

- «Σ' αρέσει, μωρό μου, σ' αρέσει;» (Αν βάλεις γλώσσα μέσα και σταματήσεις να με αποσπάς, μπορεί και να αποφασίσω.)

- «Α, καλά το κάνεις!» (Μωρ' τι μας λες, μπράβο μου, τώρα μ' έφτιαξες!)

- «Τι σου κάνω;» (Ε, τι μου κάνεις, τίποτα στην πραγματικότητα, αλλά μην το κάνουμε και θέμα.)

- «Τι άντρας είμαι εγώ!» (Μαλ...ας.)

- «Πως με θες;» (Ψιλοαβανταζέ, 30 μοίρες απόκλιση δεξιά, μια μερίδα βιδωτό με μια ιδέα από πλαγιομετωπικό, στη συνέχεια θέλω να τελειώσεις εκτός δωματίου και θα πάρω άλλη μια φέτα με ρίγανη, ευχαριστώ.)

- «Παρ' τα μωρή άρρωστη/πουτ...να/καρ..λα/ξεσκι...ένη/κατσίκα κλπ» (Να σου πω, σε ποια νομίζεις ότι μιλάς, με ήξερες και από χθες; )

- «Πως στον χώνω!» (Υπάρχει θεός και βλέπει.)

- «Θα σε σουβλίσω!» (Τι; Με απειλείς κιόλας; )

- «Σιγά, παιδάκι μου, θα με φας!» (Ναι, έχω ένα πεινασμένο πιράνχας

ανάμεσα στα πόδια μου και είναι η ώρα ταΐσματος του.)

- «Αργκδμπιαααχ» (Εγώ φταίω που σου δίνω σημασία και προσπαθώ να βγάλω νόημα.)

- «Θα στον βάλω μέχρι τ' αυτιά!» (Α, ωραία, γιατί είχαν βουλώσει από τα κενά αέρος.)

- «Θα σου ξε...ίσω την μήτρα» (Θα σου κάνω μήνυση)

- «Aαααχ, με καις μωράκι μου» (Το έχω από ώρα στον θερμοθάλαμο και τώρα το έβαλα στους 250.)

- «Mη σταματάς, μη σταματάς, μη σταματάς!» (Ναι, τώρα το θυμήθηκες να αργήσεις που είμαι εγώ από πάνω η ξεγοφιασμένη.)

- «Ο φίφης μου έγινε πέτρα/σίδερο/γρανίτης/σχιστό-λιθος/σκυρόδεμα/πλάκα Καρύστου/Πεντελικό/μω-σαικό κλπ» (Ταφόπετρα έγινε, αλλά θα μείνει μεταξύ μας.)

- «Νιώσε το λοστάρι μου!» (Α, εσύ τα' χεις παίξει τελείως, αυτό ήταν, ΦΕΥΓΩ!)

- «Aααχ, έρχομαι» (Δεν θα με βρεις εδώ.)

kouradokoftes

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΩΡΙΜΩΝ !!!‏

Από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

 

 

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής  απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

 

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

 

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

 

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

 

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

 

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία,  η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

 

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

 

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

 

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει.

 

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

 

 (Από mail που έλαβα.)

ΤΟ 96% ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΜΜΕ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΞΙ ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Η δύναμη των ψεμάτων, οι απάτες και η παραπληροφόρηση την ώρα που οι Αμερικανοί πληρώνουν το τίμημα της συλλογικής βλακείας.

"Ξέρετε πολύ καλά, και οι ηλίθιοι Αμερικανοί γνωρίζουν εξίσου καλά, ότι έχουμε τον έλεγχο της κυβέρνησής τους, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στο Λευκό Οίκο. Βλέπετε, το ξέρω και το ξέρετε και εσείς και εγώ πως κανένας  Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι σε θέση να μας προκαλέσει, ακόμη και αν κάνουμε το αδιανόητο. Τι μπορείτε εσείς (οι Αμερικανοί) να μας κάνετε; Εμείς ελέγχουμε το Κογκρέσο, έχουμε τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, της show biz, και γενικά τα πάντα στην Αμερική. Στην Αμερική μπορείς να επικρίνεις ακόμα και τον Θεό, αλλά δεν μπορείς ν επικρίνεις το Ισραήλ ... " - Tzipora Menache

(Σχ ΚΟ: Γύρω από το όνομα της 'Tzipora Menache' δεν υπάρχουν πληροφορίες στο διαδίκτυο, για το τι ακριβώς είναι. Την παραπάνω δήλωση την ανέφερε η ηλεκτρονική έκδοση της «Pakistan Daily» - όπου την περιέγραφε ως 'Israeli spokeswoman' - αλλά σήμερα την έχει αφαιρέσει. Μάλιστα, υπάρχει η πληροφορία ότι όποιος ψάχνει στην Google πληροφορίες για το άτομο αυτό, μπορεί να πέσει σε ιστοσελίδα που δήθεν έχει πληροφορίες, αλλά στην πραγματικότητα κρύβει ένα ιό!)

Γεγονότα για τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης από τους Εβραίους 

Ηλεκτρονικές Ειδήσεις & Μέσα Διασκέδασης

Ο μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης είναι σήμερα η Walt Disney Company, της οποίας o πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Michael Eisner, είναι Εβραίος. Η αυτοκρατορία της Disney , με επικεφαλής έναν άνθρωπο που περιγράφεται από ένα αναλυτή των μέσων ενημέρωσης ως "φρικιό του ελέγχου", ("control freak"), περιλαμβάνει πολλές τηλεοπτικής παραγωγής (Walt Disney , Touchstone , Buena Vista), έχει ακόμη το δικό της καλωδιακό δίκτυο με 14 εκατ. συνδρομητές, και δύο εταιρείες παραγωγής βίντεο. Όσο για ταινίες μεγάλου μήκους, ο όμιλος Walt Disney Pictures, με επικεφαλής τον Joe Roth (επίσης Εβραίος), περιλαμβάνει την Touchstone Pictures, τη Hollywood Pictures, και τη Caravan Pictures. Η Disney κατέχει επίσης την Miramax Films, που διευθύνεται από τους αδελφούς Weinstein. Όταν η Disney Company διευθυνόταν από την Gentile (εθνική) οικογένεια Disney πριν από την εξαγορά της από τον Eisner το 1984, είχε ως βασικό στόχο την οικογενειακή ψυχαγωγία. Αν και εξακολουθεί να κατέχει τα δικαιώματα για την «Χιονάτη», όντας στα χέρια του Eisner, η εταιρεία επεκτάθηκε στην παραγωγή του σεξ και της βίας μέσω των κινουμένων σχεδίων. 

Επιπλέον, ελέγχει 225 σταθμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι ιδιοκτήτης κατά ένα ποσοστό πολλών ευρωπαϊκών τηλεοπτικών εταιρειών. Το θυγατρικό της καλωδιακό κανάλι του ABC, το ESPN, έχει επικεφαλής τον πρόεδρο και διευθύνων σύμβουλο Steven Bornstein, που είναι Εβραίος. Αυτή η εταιρεία έχει επίσης το μεγαλύτερο μερίδιο της καλωδιακής τηλεόρασης Lifetime Television καθώς και της Entertainment Network . Το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ABC κατέχει έντεκα σταθμούς στα ΑΜ και δέκα σταθμούς στα FM, και πάλι σε μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Λος Άντζελες, και έχει πάνω από 3.400 συνεργάτες.

Παρόλο που κατά κύριο λόγο είναι μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών, η Capital Cities / ABC κέρδισε πάνω από 1 δισ. δολαρίων στις εκδόσεις το 1994. Η εταιρία διαθέτει επτά ημερήσιες εφημερίδες: τις εκδόσεις Fairchild, τις εκδόσεις Chilton και τη Diversified Publishing Group.

Η Time Warner, Inc, είναι ο δεύτερος κολοσσός των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος, Gerald Levin, είναι Εβραίος. Η θυγατρική της Time Warner η HBO είναι το μεγαλύτερο συνδρομητικό δίκτυο καλωδιακής τηλεόρασης της χώρας. Η Warner Music είναι κατά πολύ η μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία στον κόσμο, με 50 ετικέτες, η μεγαλύτερη των οποίων είναι η Warner Brothers Records, με επικεφαλής τον Ντάνι Γκόλντμπεργκ. 

Ο Stuart Hersch είναι πρόεδρος της Warnervision, μονάδα παραγωγής βίντεο της Warner Music. Οι Goldberg και Hersch είναι Εβραίοι. Η Warner Music ήταν από τους πρώτους υποστηρικτές της "gangsta rap." Αποτέλεσμα της ανάμειξης της με την Interscope Records ηταν στο να βοηθήσει στην προωθήσει αυτού του είδους της μουσικής οι στίχοι του οποίου προτρέπουν ρητά τους Μαύρους να διαπράξουν πράξεις βίας εναντίον των Λευκών. Εκτός από την καλωδιακή και τη μουσική, η Time Warner συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή ταινιών μεγάλου μήκους (Warner Brothers Studio) και των εκδόσεων. Το εκδοτικό τμήμα της Time Warner (με υπεύθυνο τον Norman Pearlstine, έναν Εβραίο) είναι ο μεγαλύτερος εκδότης περιοδικών στη χώρα (Time, Sports Illustrated, Sports Illustrated, People, Fortune).

Όταν ο Τεντ Τέρνερ, ο 'εθνικός' έκανε μια προσφορά για να αγοράσει το κανάλι CBS το 1985, προκλήθηκε πανικός στις αίθουσες συσκέψεων των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρο το έθνος. Ο Τέρνερ απέκτησε μεγάλη περιουσία από την διαφήμιση και στη συνέχεια είχε χτίσει μια επιτυχημένη καλωδιακή τηλεόραση- ένα δίκτυο ειδήσεων, το CNN.

Αν και ο Turner απασχολούσε έναν αριθμό Εβραίων σε βασικές διευθυντικές θέσεις στο CNN και ποτέ δεν είχε εκφράσει δημόσια απόψεις και θέσεις που να εναντιώνονται στα εβραϊκά συμφέροντα, είναι ένας άνθρωπος με μεγάλο εγώ και μια ισχυρή προσωπικότητα και θεωρήθηκε από τον πρόεδρο William Paley (πραγματικό όνομα Palinsky, Εβραίος) και τους άλλους Εβραίους στο CBS ως ανεξέλεγκτος: ένα κανόνι που ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον στραφεί εναντίον τους. Επιπλέον, ένας Εβραίος παρουσιαστής ειδήσεων ,ο Daniel Schorr, ο οποίος είχε εργαστεί για τον Turner, δημοσίως ομολόγησε πως το πρώην αφεντικό του είχε προσωπική αντιπάθεια για τους Εβραίους. 

Με σκοπό να μην γίνει αποδεκτή η προσφορά του Turner, τα στελέχη του CBS καλούν τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα Laurence Tisch να δρομολογήσουν μια «φιλική» εξαγορά της εταιρείας κι έτσι από το 1986 έως το 1995 ο Tisch ήταν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CBS, εξαλείφοντας κάθε απειλή μη-εβραϊκής επιρροής στο κανάλι. Μεταγενέστερες προσπάθειες από τον Turner να αποκτήσει ένα σημαντικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο εμποδίζονται από την Time Warner του Levin , η οποία κατέχει περίπου το 20 τοις εκατό των μετοχών του CBS και έχει δικαίωμα βέτο σε μεγάλες συμφωνίες.

Η εταιρια Viacom, Inc, με επικεφαλής τον Sumner Redstone (γεννηθείς με όνομα Murray Rothstein), ένας Εβραίος, είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία πολυμέσων της χώρας, με έσοδα άνω των 10 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Η Viacom, η οποία παράγει και διανέμει τηλεοπτικά προγράμματα για τα τρία μεγαλύτερα δίκτυα, κατέχει 12 τηλεοπτικούς σταθμούς και 12 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Παράγει κινηματογραφικές ταινίες με την Paramount Pictures, με επικεφαλής την Εβραία Sherry Lansing. Το εκδοτικό τμήμα της εταιρίας περιλαμβάνει τα Prentice Hall, Simon & Schuster, και βιβλία τσέπης. Διανέμει βίντεο μέσω παραπάνω από 4.000 πολύ γνωστών καταστημάτων . Η Viacom είναι ο μεγαλύτερος χορηγός στον κόσμο των καλωδιακών προγραμμάτων, μέσω του Showtime, MTV, Nickelodeon, και άλλα δίκτυα. Από το 1989, το MTV και Nickelodeon αποκτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το νεότερο ηλικιακά τηλεοπτικό κοινό. Έτσι έχοντας υπό τον έλεγχο τους οι Εβραίοι τις τρεις πρώτες, αλλά και με διαφορά τις μεγαλύτερες εταιρίες μέσων ενημέρωσης , είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας τόσος συντριπτικός βαθμός ελέγχου είναι απλά τυχαίος και δεν συγκεντρώθηκε συνειδητά, με συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους τους.

Τι γίνεται με τις άλλες μεγάλες εταιρείες μέσων ενημέρωσης;

Το νούμερο τέσσερα στον κατάλογο είναι η Rupert Murdoch's News Corporation , η οποία κατέχει την Fox Television και την 20th Century Fox Films. Ο Murdoch είναι "εθνικός", (αν και υπάρχει άποψη ότι έχει εβραικές ρίζες), αλλά ο Peter Chermin, ο οποίος ηγείται στα στούντιο παραγωγής ταινιών και επίσης εποπτεύει τις τηλεοπτικές παραγωγές του, είναι Εβραίος.

Το νούμερο πέντε είναι η ιαπωνική Sony Corporation, αμερικανική θυγατρική της οποίας είναι η Sony Corporation of America, διοικείται από τον Michael Schulhof, ένα Εβραίο. Ο Alan Levine, ένας άλλος Εβραίος, είναι επικεφαλής του τμήματος παραγωγής ταινιών της Sony Pictures. Οι περισσότερες από τις τηλεοράσεις και τις εταιρείες παραγωγής ταινιών που δεν ανήκουν στις μεγαλύτερες εταιρείες ελέγχονται επίσης από τους Εβραίους.

Για παράδειγμα, η New World Entertainment, που ανακηρύχθηκε από ένα αναλυτή μέσων ενημέρωσης ως "η πρώτη ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες," ανήκει στον Ronald Perelman, ένα Εβραίο.

Η ποιο γνωστή από τις μικρότερες εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης, η Dreamworks SKG, είναι μια αυστηρά 'kosher' (καθαρή κατά τα ιουδαϊκά έθιμα) υπόθεση. Η Dream Works ιδρύθηκε το 1994 εν μέσω μεγάλης δημοσιότητας εξαιτίας της συμμετοχής, του κολοσσού της δισκογραφικής βιομηχανίας, του David Geffen, του πρώην πρόεδρου της Disney Pictures, Jeffrey Katzenberg, και του σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ, όπου και οι τρεις είναι Εβραίοι. Η εταιρεία παράγει ταινίες, κινούμενα σχέδια, τηλεοπτικά προγράμματα, και μουσική.

Δύο άλλες μεγάλες εταιρείες παραγωγής, η MCA και η Universal Pictures, και οι δύο ανήκουν στην Seagram Company, Ltd . Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Seagram, είναι ο Edgar Bronfman ο νεώτερος, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου.

Είναι γνωστό ότι οι Εβραίοι ελέγχουν την παραγωγή και διανομή ταινιών από την έναρξη του κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Ταινίες που παράγονται μόνο από τις πέντε μεγαλύτερες εταιρείες κινηματογράφου που προαναφέρθηκαν-Disney, Warner Brothers, Sony, Paramount (Viacom), και η Universal (Seagram)-αντιπροσώπευαν το 74 τοις εκατό των συνολικών εσόδων του box-office για τους πρώτους οκτώ μήνες του 1995 .

Οι τρεις μεγάλοι στη τηλεοπτική μετάδοση προγραμμάτων ήταν οι ABC, CBS και NBC. Με την ενοποίηση των αυτοκρατοριών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα τρία αυτά δεν είναι πλέον ανεξάρτητες οντότητες.

Όμως και κατά την περίοδο που ήταν ανεξάρτητες, κάθε μια από αυτές ελεγχόταν από έναν Εβραίο από την ίδρυσή της: το ABC από τον Leonard Goldenson, το CBS πρώτα από τον William Paley και στη συνέχεια από τον Lawrence Tisch, το NBC πρώτα από τον David Sarnoff και στη συνέχεια από τον γιο του Ρόμπερτ.

Για αρκετές δεκαετίες, τα δίκτυα αυτά στελεχώνονται από πάνω προς τα κάτω με τους Εβραίους, και η απαραίτητη εβραιοσύνη του τηλεοπτικού δικτύου δεν άλλαζε καθώς τα δίκτυα αυτά απορροφήθηκαν από άλλες εταιρείες

Η εβραϊκή παρουσία στην τηλεοπτικές ειδήσεις παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή. Όπως σημειώνεται, το ABC είναι μέρος της εταιρείας Disney του Eisner , καθώς και οι εκτελεστικοί παράγωγοι (executive producers)προγραμμάτων ειδήσεων του ABC είναι όλοι οι Εβραίοι: Victor Neufeld (20-20), Bob Reichbloom (Good Morning America), και Rick Kaplan (World News Tonight). Η CBS αγοράστηκε πρόσφατα από την Westinghouse Electric Corporation. Ωστόσο, ο άνθρωπος που διορίστηκε από τον Lawrence Tisch, ο Eric Ober, παραμένει πρόεδρος του CBS News, και ο Ober είναι Εβραίος.

Στο NBC, που τώρα ανήκει στην General Electric, στο NBC News ο πρόεδρος Andrew Lack είναι Εβραίος, όπως οι εκτελεστικοί παραγωγοί Jeff Zucker (Today), Jeff Gralnick (NBC Nightly News), και Neal Shapiro (Dateline).

Ο έντυπος τύπος, μετά από τις τηλεοπτικές ειδήσεις και τις εφημερίδες, κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής όσον αφορά στον τομέα της ενημέρωσης στην Αμερική. Εξήντα εκατομμύρια εντύπων πωλούνται (και πιθανώς διαβάζονται) κάθε μέρα. Αυτά τα εκατομμύρια κατανέμονται μεταξύ των περίπου 1.500 διαφορετικών εκδόσεων. Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι ο μεγάλος αριθμός των διαφόρων εφημερίδων σε ολόκληρη την Αμερική, θα παρέχει προστασία κατά των Εβραίων, τον έλεγχο και την παραπληροφόρηση.

Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει λιγότερη ανεξαρτησία, λιγότερος ανταγωνισμός, και πολύ λιγότερο η εκπροσώπηση των συμφερόντων μας πράγμα που θα σκεφτόταν και ένας απλός παρατηρητής. Οι ημέρες κατά τις οποίες οι περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις είχαν ακόμη αρκετές εφημερίδες ανεξάρτητης ιδιοκτησίας που εκδίδονται από τον τοπικό πληθυσμό με στενούς δεσμούς με την κοινότητα αποτελούν πλέον παρελθόν. Σήμερα, οι περισσότερες "τοπικές" εφημερίδες ανήκουν σε ένα μάλλον μικρό αριθμό μεγάλων εταιρειών που ελέγχονται από τα στελέχη που ζουν και εργάζονται εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Το γεγονός είναι ότι μόνο  το 25 τοις εκατό των 1500 εντύπων της χώρας, ανήκουν σε ανεξάρτητα άτομα. Τα υπόλοιπα ανήκουν σε πολυ-αλυσίδες εφημερίδων.

Μόνο μια χούφτα είναι αρκετά μεγάλη για να διατηρήσει ανεξάρτητα επιτελεία αναφοράς εκτός των ίδιων των κοινοτήτων τους. οι υπόλοιπες εξαρτώνται από αυτές τις λίγες για όλες τις εθνικές και διεθνείς ειδήσεις τους.

Η αυτοκρατορία Newhouse των Εβραίων αδελφών Samuel και Donald Newhouse παρέχει ένα παράδειγμα της κάτι περισσότερο από έλλειψης πραγματικού ανταγωνισμού μεταξύ των ημερησίων εφημερίδων της Αμερικής: αυτό καταδεικνύει επίσης την ακόρεστη όρεξη των Εβραίων για όλα τα όργανα ελέγχου της γνώμης πράγμα που θα διευκόλυνε στο έργο τους...Η Newhouses έχει στην ιδιοκτησία της 26 ημερήσιες εφημερίδες, μεταξύ των οποίων αρκετές μεγάλες και σημαντικές, όπως η Cleveland Plain Dealer, τη Newark Star-Ledger, και η New Orleans Times-Picayune: το μεγαλύτερο εθνικό εκδοτικό κολοσσό όσον αφορά στις εμπορικές συναλλαγές. Τη Random House, με όλες τις θυγατρικές της. Η Newhouse Broadcasting, αποτελείται από 12 σταθμούς μετάδοσης τηλεοπτικών και 87 συστήματα καλωδιακής τηλεόρασης, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων από τα μεγαλύτερα καλωδιακά δίκτυα της χώρας.

Η συμπληρωματική Sunday Parade, με κυκλοφορία πάνω από 22 εκατομμύρια αντίτυπα την εβδομάδα, περίπου δύο δωδεκάδες μεγάλων περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων και των New Yorker, Vogue, Madmoiselle, Glamour, Vanity Fair, Bride's, Gentlemen's Quarterly, Self, House & Garden, καθώς και όλα τα άλλα περιοδικά της ιδιοκτησίας του εκδοτικού οικου Conde Nast. Αυτή η εβραϊκή αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης ιδρύθηκε από  τον Samuel Newhouse, ένα μετανάστη από τη Ρωσία.

Η καταβρόχθιση τόσων πολλών εφημερίδων από την οικογένεια Newhouse κατέστη δυνατή σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι οι εφημερίδες δεν υποστηρίζονται και συντηρούνται από τους συνδρομητές τους, αλλά από τους διαφημιστές. Είναι τα έσοδα από διαφημίσεις και όχι η συνδρομή που συλλέγεται από τους αναγνώστες της εφημερίδας η οποία πληρώνει κατά μεγάλο μέρος τους μισθούς των συντακτών και επιφέρει κέρδη στον ιδιοκτήτη. Κάθε φορά που οι μεγάλοι διαφημιστές σε μία πόλη επιλέξουν να ευνοήσουν μια εφημερίδα σε βάρος μιας άλλης με τις επιχειρήσεις τους, η ευνοημένη εφημερίδα θα ανθίσει ενώ θα βλέπει τους ανταγωνιστές της να πεθαίνουν.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η εμπορική εξουσία των Εβραίων στην Αμερική έγινε κυρίαρχη οικονομική δύναμη, υπήρξε μια σταθερή αύξηση του αριθμού των αμερικανικών εφημερίδων που περνούσαν σε εβραϊκά χέρια, συνοδευόμενη από σταθερή μείωση του αριθμού των ανταγωνιστικών εφημερίδων που ανηκαν σε "εθνικούς"- κυρίως ως αποτέλεσμα της επιλεκτικής πολιτικής διαφήμισης από Εβραίους εμπόρους.

Επιπλέον, ακόμη και αυτές οι εφημερίδες που βρίσκονταν ακόμη υπό την ιδιοκτησία και διαχείριση των 'εθνικών' είναι τόσο καλά εξαρτημένες από τα έσοδα των εβραϊκών διαφημίσεων, που η συντακτική και εκδοτική τους πολιτική είναι κατά μεγάλο βαθμό περιορισμένη από το τι αρέσει και τι όχι στους Εβραίους. Ισχύει τόσο και στην επιχείρηση μιας εφημερίδας, όπως και παντού ότι αυτός που πληρώνει πάντοτε έχει τον πρώτο λόγο..

Τρεις εβραϊκές Εφημερίδες

Η κατάργηση του ανταγωνισμού και η δημιουργία τοπικών μονοπωλίων πάνω στη διάδοση των ειδήσεων και των απόψεων έχουν συνοδευτεί από την αύξηση του εβραϊκού ελέγχου στις εφημερίδες της Αμερικής. Η επακόλουθη δυνατότητα των Εβραίων να χρησιμοποιεί τον Τύπο ως όργανο κοινής αποδοχής της εβραϊκής πολιτικής δύσκολα θα μπορούσε να απεικονίζεται καλύτερα από ό, τι φαίνεται από τα παραδείγματα των τριών πιο διάσημων και μεγαλύτερης επιρροής εφημερίδων της χώρας: οι New York Times, η Wall Street Journal, και η Washington Post . Αυτές οι τρεις, που κυριαρχούν στα οικονομικά και πολιτικά κεφάλαια της Αμερικής, είναι οι εφημερίδες, οι οποίες καθορίζουν τις τάσεις και τις κατευθυντήριες γραμμές για σχεδόν όλες τις άλλες. Είναι αυτές που αποφασίζουν τι είναι είδηση και τι δεν είναι, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Από αυτές ουσιαστικά προέρχονται όλες οι ειδήσεις, οι υπόλοιπες απλά τα αντιγράφου. Και οι τρεις εφημερίδες βρίσκονται σε εβραϊκό χέρια.

Η New York Times, ιδρύθηκε το 1851 από δύο "εθνικούς", τον Henry Raymond και τον George Jones. Μετά το θάνατό τους, αγοράστηκε το 1896 από έναν πλούσιο Εβραίο εκδότη ,τον Adolph Ochs. Ο δισέγγονος του, ο Arthur Ochs Sulzberger ο νεότερος, είναι σήμερα ο εκδότης και διευθύνων σύμβουλος της εφημερίδας. Ο εκτελεστικός συντάκτης είναι Max Frankel, και ο αρχισυντάκτης είναι ο Joseph Lelyveld. Και οι δυο τους είναι επίσης Εβραίοι.

Η οικογένεια Sulzberger επίσης κατέχει, μέσω των New York Times Co, 33 άλλες εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένης και της Boston Globe. Δώδεκα περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των McCall και Family Circle με κυκλοφορίες των 5 εκατ. αντιτύπων το καθένα. Επτά ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικές σταθμούς. Ένα καλωδιακό - τηλεοπτικό κανάλι και τρεις εταιρείες εκδόσεων βιβλίων.

Η New York Times News Service μεταδίδει ειδήσεις καθώς και φωτογραφίες από την εφημερίδα New York Times μέσω καλωδίων σε 506 άλλες εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων, και περιοδικά. Παρόμοιας εθνικής σημασίας είναι η Washington Post, η οποία, έχοντας εγκαταστήσει τα δικά της άτομα σε κυβερνητικές υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον, έχει μια εσωτερική ενημέρωση όσον αφορά τις ειδήσεις που αφορούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Η Washington Post, όπως και οι New York Times, έχει μη-εβραϊκή καταγωγή. Ιδρύθηκε το 1877 από τον Stilson Hutchins, από τον οποίον την αγόρασε το 1905 ο John McLean, και αργότερα την κληροδότησε στον Edward McLean. Τον Ιούνιο του 1933, ωστόσο, στο απόγειο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, η εφημερίδα αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση. Αγοράστηκε σε πλειστηριασμό πτώχευσης από τον Eugene Meyer, ένα Εβραίο χρηματοδότη.

Η Washington Post διοικείται πλέον από την Katherine Meyer Graham, κόρη του Eugene Meyer. Είναι ο κύριος μέτοχος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Washington Post Co. Το 1979, διόρισε τον γιο της Donald εκδότη της εφημερίδας. Κατέχει πλέον και τη θέση του προέδρου και Διευθύνων Σύμβουλος της Washington Post Co. Η εταιρεία Washington Post Co είναι μέτοχος σειρά από άλλα μέσα ενημέρωσης όπως εφημερίδες, τηλεόραση, περιοδικά και, με πιο αξιοσημείωτο το εθνικό εβδομαδιαίο περιοδικό το Newsweek το οποίο ειναι δεύτερο σε πωλήσεις. Η εφημερίδα Wall Street Journal, η οποία πωλεί 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε εργάσιμη μέρα, είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της χώρας. Ανήκει στην Dow Jones & Company, Inc, μια εταιρεία της Νέας Υόρκης η οποία εκδίδει επίσης 24 άλλες ημερήσιες εφημερίδες και τα εβδομαδιαίους οικονομικούς πίνακες του Barron μεταξύ των άλλων.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Dow Jones είναι ο Peter Kann, ο οποίος είναι Εβραίος. Ο Kann κατέχει επίσης τις θέσεις του προέδρου και του εκδότη της Wall Street Journal. Οι περισσότερες από τις άλλες μεγάλες εφημερίδες της Νέας Υόρκης δεν είναι σε καλύτερα χέρια από ό,τι οι New York Times και η Wall Street Journal.

Η New York Daily News ανήκει στον Εβραίο κτηματομεσίτη Mortimer B. Zuckerman. Η εβδομαδιαία εφημερίδα Village Voice είναι η προσωπική περιουσία του Leonard Stern, του Εβραίου δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη της Hartz Mountain -επιχείρηση προμήθειας προϊόντων για κατοικίδια.

Άλλα ΜΜΕ

Η ιστορία είναι λίγο πολύ η ίδια για τα άλλα μέσα, όπως είναι και για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, και τις εφημερίδες.

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τα περιοδικά. Τρία από αυτά που εκδίδονται στις Ηνωμένες Πολιτείες: Time, Newsweek, και U.S. News και World Report. To Time, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 4,1 εκατομμυρίων, εκδίδεται από μια θυγατρική της Time Warner Communications. Ο διευθύνων σύμβουλος της Time Warner Communications, όπως προαναφέρθηκε, είναι ο Gerald Levin, Εβραίος. Το περιοδικό Newsweek, εκδίδεται από την Washington Post Company, από την Εβραία Katherine Meyer Graham. Η εβδομαδιαία κυκλοφορία του ανέρχεται στα 3,2 εκατομμύρια αντίτυπα. Τα περιοδικά US News και το World Report, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 2,3 εκατ., ανήκουν και εκδίδονται από Mortimer Zuckerman, έναν Εβραίο. Ο Zuckerman κατέχει επίσης την Atlantic Monthly και μια μικρού σχήματος εφημερίδα της Νέας Υόρκης, την εφημερίδα Daily News, η οποία είναι η έκτη μεγαλύτερη εφημερίδα στη χώρα.

Όσον αφορά τους μεγαλύτερους εκδοτικούς ομίλους, η κατάσταση είναι επίσης μια εβραϊκή υπόθεση. Τρεις από τους έξι μεγαλύτερους εκδότες βιβλίων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την εβδομαδιαίο περιοδικό για τους εκδότες και τις  εκδόσεις, ανήκουν ή ελέγχονται από τους Εβραίους. Αυτοί είναι η (1η θεση) Random House (με πολλές θυγατρικές της, συμπεριλαμβανομένης της Crown Publishing Group), η (3ηθέση) Simon & Schuster, και η (6η θεση)Time Warner Trade Group (συμπεριλαμβανομένης της Warner Books and Little, Brown). Άλλος εκδότης με ιδιαίτερη σημασία είναι η Western Publishing. Παρόλο που κατατάσσεται μόλις στην 13η θέση σε μέγεθος μεταξύ όλων των εκδοτών των ΗΠΑ, κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των εκδοτών παιδικών βιβλίων, με περισσότερα από το 50 τοις εκατό της αγοράς. Πρόεδρός της και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Richard Snyder, ένας Εβραίος, ο οποίος αντικαταστάθηκε μόλις από τον Richard Bernstein, που είναι επίσης Εβραίος.

Η Επίδραση του εβραϊκού Ελέγχου των Μέσων Ενημέρωσης

Αυτά είναι τα πραγματικά περιστατικά του εβραϊκού ελέγχου των μέσων ενημέρωσης στην Αμερική. Όποιος είναι πρόθυμος να δαπανήσει αρκετές ώρες σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη μπορεί να ελέγξει την ακρίβειά τους.

Ελπίζω ότι όλα αυτά τα στοιχεία αυτά είναι το λιγότερο ενοχλητικά και για εσάς. Πιστεύετε πως πρέπει οποιαδήποτε μειονότητα να έχει τη δυνατότητα να ασκεί τέτοια τρομερή δύναμη και εξουσία; Βεβαίως όχι, και επιτρέποντας σε άτομα με πεποιθήσεις όπως αυτές που εκφράζονται στο Ταλμούδ, να καθορίζει τι θα διαβάσετε ή θα παρακολουθήσετε δίνει σε αυτή τη μικρή μειονότητα το δικαίωμα να γεμίσει με μούχλα το μυαλό μας για να ικανοποιήσει τα δικά της Ταλμουδικά συμφέροντα, τα συμφέροντά τους, τα οποία, όπως έχουμε αποδείξει είναι διαμετρικά αντίθετα προς τα συμφέροντα του λαού μας. Επιτρέποντας στους Εβραίους να ελέγχουν τα νέα μας και τα μέσα ψυχαγωγίας, κάνουμε περισσότερα από το να τους δώσουμε απλώς την δυνατότητα να επηρεάζουν αποφασιστικά το πολιτικό μας σύστημα αλλά και τον εικονικό έλεγχο της κυβέρνησής μας. Τους δίνουμε επίσης τον έλεγχο του μυαλού και της ψυχής των παιδιών μας, των οποίων η συμπεριφορά και τα πιστεύω τους διαμορφώνονται περισσότερο από την τηλεόραση και την εβραϊκή τηλεόραση και τις εβραϊκές ταινίες παρά από τους γονείς τους, τα σχολεία τους, ή οποιαδήποτε άλλη επιρροή.

Από mail που έλαβα.