Γιατί μισούν τους Έλληνες

Πιστεύω αυτή τη φορά να το αφήσουν.

oxtomatimou

"Το « Παιδαγωγικό…» μίσος στα σχολικά βιβλία των γειτονικών λαών και η δική μας "μούγγα

Γράφει ο Βησσαρίων Μπακόλας

Ο Μαρξισμός ως υλιστική θεωρία περιεβλήθη με την αίγλη της παγκοσμιότητας με τις Διεθνιστικές Πρακτικές και την Παιδαγωγική του Μίσους.
Περισσότερα για αυτή την παιδαγωγική προσέγγιση στις σελίδες 283-287 της 5ης έκδοσης του καταπληκτικού βιβλίου του Νικολάου Βασιλειάδη « Το λυκόφως του Μαρξισμού» που προέβλεπε από πολλά χρόνια την κατάρρευσή του.
Αυτή η επικίνδυνη Παιδαγωγική προσέγγιση του Μίσους τώρα με την νέα Παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση Νεολαίας και Πληθυσμών από τους έμπειρους στα σοσιαλιστικά Πολιτικούς της Αλβανίας των Σκοπίων, των...Τούρκων κ.λ.π. .
Ασκώντας ταυτόχρονα και Εξωτερική Πολιτική με την διαστροφή της Ιστορίας,( Πολιτικής, απελευθερωτικής, πολιτιστικής) και της Γεωγραφίας ( Εθνολογικής κυρίως) εργάζονται για την βίαιη αλλαγή συνόρων στην Χερσόνησο του Αίμου.
Ευνοούνται και δυστυχώς υποκινούνται εκτός από τις παράδοξες και λεγόμενες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ΜΚΟ και από την θεωρία του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Νταβούτογλου που στο βάθος παράγει Γενοκτονίες.
Διεθνείς Συμμορίες με με Προσωπεία δήθεν Επιστημονικά ασκούν επιρροές σε Κυβερνήσεις και εκμεταλλεύονται την Εθνική Συνείδηση σε κοινωνικά στρώματα ιδιαίτερα στα Βαλκάνια.
Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει πρώτα στα Εσωτερικά αυτά Προσωπεία,τα πράγματι πρακτορικά και ισχυρά και να τα αποκαλύψει. Μετά να στραφεί στους Ιθύνοντας των γειτόνων για πραγματική συμφιλίωση σε Δημοκρατικά πλαίσια.
Ως εμπειρογνώμων προς αυτή την κατεύθυνση με την ιδιότητα του Ειδικού Παρέδρου υπέβαλα και ένα σχέδιο στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο με αριθ. Πρωτ.3732 την 9η Νοεμβρίου 1992 που ακόμα διατηρεί τον ενδιαφέρον και την επικαιρότητα.
Αυτό το σχέδιο αφορούσε την Επιστημονική Συγκριτική προσέγγιση των Εκπαιδευτικών Συστημάτων των Γειτονικών Χωρών με την Ελλάδα.
Τόνιζα τότε ότι αυτά τα επεξεργασμένα ευρήματα θα ήσαν χρήσιμα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στο Υπουργείο Παιδείας, στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Επειδή ποτέ δεν πήρα απάντηση γραπτή ή προφορική από κανέναν , επειδή ίσως και από αυτό εξαναγκάστηκα σε πρόωρη υπηρεσιακή παραίτηση το έφερα στη δημοσιότητα μετά από 8 χρόνια τον Ιανουάριο του 2000 στο Περιοδικό Ηπειρωτική Εταιρεία Αθηνών τ.260.
Ποτέ δεν αξιώθηκα καμιάς απαντήσεως και για άλλα σοβαρά Εθνικά Θέματα εκτός του προηγουμένου. Οι Ηγέτες των γειτόνων με τους εδώ πράκτορες και προδότες της Χώρας μας γνωρίζουν γνωρίζουν τα εσωτερικά μας και ασκούν ανεπίτρεπτες επεμβάσεις και στη Χώρα μας.
Το σχέδιο Σόρος και της CDRSEE με εργαλεία την Ιστορία και την Γεωγραφία βρίσκεται σε εξέλιξη στην γειτονική μας Αλβανία.
Οι Οργανώσεις στην Ελλάδα μαζί με όλα τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες που θα ανοίξουν τα σχολεία,οι γονείς και δάσκαλοι, οι συνδικαλιστές, όλοι, θα βοηθήσουν στον χαβαλέ για τα σχολικά βιβλία και τις φωτοτυπίες μόνο.
Για το Περιεχόμενο των Βιβλίων μούγγα.. Των γειτόνων Διαστροφή και Μίσος.

tro-ma-ktiko

Καταπληκτικό άρθρο του .Μ.Μαζάουερ στους New York Times: "Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη."

Του Μαρκ Μαζάουερ*.
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που... αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από...

 τη φυλακή της αυτοκρατορίας.
 Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. "Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου", έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του "Ελλάς", "το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! "
 Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.
Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην "ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη" στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.
 Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
 Η ελληνο - τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο - ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.
 Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.
Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.
 Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη - μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.
Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του '90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.
 Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του '90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: "ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;".
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη - κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.
Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

*Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας,
καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

 

almyros-lifestyle

Θεσσαλονίκης Άνθιμος: "Ναι στο Τζαμί, αλλά να ανοίξετε την Αγιά Σοφιά"

Στην απόφαση της ανέγερσης Τζαμιού, αναφέρθηκε στο κυριακάτικο κήρυγμα του, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην αντιμετώπιση των Ορθοδόξων από τα μουσουλμανικά κράτη.
«190 βουλευτές πριν λίγες ημέρες ψήφισαν ναι για να γίνει τζαμί στο Κολωνό για τους εκεί μουσουλμάνους, που ήρθαν είτε λαθραία, είτε με κάποια νομιμότητα ως μετανάστες. Εμένα η ψυχή μου, δεν το θεωρεί σωστό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

Εν συνεχεία τόνισε: «Είναι δυνατόν εμείς να δίνουμε όλη αυτή την ελευθερία, όλα αυτά τα μέσα, αλλά εμείς, εγώ και ιερείς που είναι μέσα στο ιερό, για να πάμε στην Κωνσταντινούπολη, όταν φτάσουμε στο αεροδρόμιο πρέπει να βγάλουμε το καλιμάφκι και να το κρύψουμε, να βγάλουμε τα ράσα και να είμαστε με πολιτικά γιατί απαγορεύετε να είσαι με ράσα, πλην του Πατριάρχη».

«Οι Μουφτήδες περιφέρονται στην Ελληνικότατη Θράκη, ελεύθερα με τα διακριτικά τους και τις στολές τους. Εμείς όμως να μην μπορούμε να μπούμε με το ράσο; Ποια Εκκλησία μπορεί να χτίσει αυτή την στιγμή, στην Κων/Πόλη το Πατριαρχείο; ΚΑΜΙΑ!» πρόσθεσε ο κ. Άνθιμος.

Επίσης υπογράμμισε ότι «αν εγώ θελήσω να πάω με τα ράσα μου, Σαουδική Αραβία, η στο Ιράν η σε οποιαδήποτε από αυτές χώρες, συλλαμβάνομαι από το τελωνείο και δικάζομαι γιατί είμαι επικίνδυνος για το θεοκρατικό καθεστώς».

«Αν είχα σε μια στιγμή το δικαίωμα να αποφασίσω και να είμαι Κυβερνήτης, θα έλεγα: Ναι στο Τζαμί, αλλά να ανοίξετε την Αγιά Σοφιά να κάνουμε μια λειτουργία τουλάχιστον τον χρόνο. Για να καταλάβουμε ότι σέβεστε την θρησκεία των Χριστιανών, που κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο», σημείωσε ο κ. Άνθιμος.

Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Άνθιμος με στεντόρεια φωνή, τόνισε: «Η Αγιά Σοφιά του καύχημα του Χριστιανισμού όλου του κόσμου, έχει μεταβληθεί σε ένα χώρο εμπορικών συναλλαγών και επισκεπτηρίου. Και εμείς παρόλα αυτά εγκρίνουμε Τζαμί στην Αθήνα».

«Αυτά είναι άνισα μέτρα που θα τα πληρώσουν στο μέλλον τα παιδιά μας», ανέφερε ακόμη ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

 

 

tro-ma-ktiko

Έτος 2030 μ.χ ...Ένα συγκλονιστικό κείμενο..

 Ένας ιερέας κατεβαίνει τα σκαλιά μιας υπόγειας κρύπτης. Δεν φοράει σταυρό και ράσα καθώς στην Ελλάδα έχει απαγορευτεί να δείχνεις φανερά το οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο.
Το σκεπτικό του νόμου ήταν ότι σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που συνυπάρχουν πολλές θρησκευτικές ομάδες κανένας δεν πρέπει να δείχνει θρησκευτικά σύμβολα δημοσίως για να μην προσβάλει τον συνάνθρωπο του. Ο Ιερέας βγάζει με τρεμάμενο χέρι μια Αγία Γραφή.
Είναι παλιά και κιτρινισμένη από την πάροδο του χρόνου. Πολλές σελίδες της είναι σε κακή κατάσταση και δύσκολα διαβάζονται. Έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία της Αγίας Γραφής και οι παραβάτες διώκονται αυστηρά και ο λόγος της απαγόρευσης της ήταν ότι κρίθηκε ως προπαγανδιστικό κείμενο που σκοπό είχε να διαφθείρει την Ελληνική κοινωνία και να την τάξει εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης που πρέσβευε η νέα εποχή. Κυκλοφορούσαν βέβαια ακόμα κάποια «αντίτυπα» αλλά ήταν παραλλαγμένα και είχε αφαιρεθεί από μέσα ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για την νέα εποχή και την νέα παν-θρησκεία.
Ο Ιερέας ετοιμάζει την κολυμβήθρα. Είναι να βαφτίσει έναν άνθρωπο εκείνη την ημέρα Χριστιανό. Όμως η κολυμβήθρα δεν είναι όπως την ξέρουμε. Είναι ουσιαστικά μια μεγάλη μεταλλική μπανιέρα και ο λόγος είναι ότι αυτός που θα βαφτιστεί δεν είναι νήπιο αλλά ενήλικας. Έχει καταργηθεί ο νηπιοβαφτισμός προ πολλού. Υπήρχε μεγάλη πολεμική στο ζήτημα αυτό και είχαν γίνει πολλά επεισόδια. Το κύριο επιχείρημα εναντίον του νηπιοβαφτισμού ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν ήταν σωστό κατά την νέα-τάξη ο άνθρωπος να βαφτίζεται με το ζόρι όταν είναι νήπιο. Μετά την ενηλικίωση του ας αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Έτσι από το 2020 οι Έλληνες δεν μπορούσαν πλέον να βαφτίσουν τα παιδιά τους. Έπρεπε να περιμένουν να αποφασίσει το ίδιο το παιδί.
Ωστόσο πολύ λίγοι Έλληνες πλέον αποφάσιζαν να βαφτιστούν έστω και ενήλικες. Ο λόγος απλός: Τα παιδιά φεύγαν από την οικογένεια νωρίς και πλέον δεν ήταν δυνατό οι γονείς να διδάξουν στα παιδιά τους τις αρχές και την πίστη. Και οι δυο γονείς δουλεύανε νυχθημερόν με αποτέλεσμα τα παιδιά να πηγαίνουν από πολύ μικρή ηλικία σε ολοήμερα σχολεία στα οποία σχολεία τους γινόταν η ανατροφή που ήθελε η νέα εποχή. Το μάθημα των θρησκευτικών είχε πλέον καταργηθεί σαν μάθημα που δίχαζε τους μαθητές και οι εικόνες είχαν αφαιρεθεί από τις σχολικές αίθουσες. Η πρωινή προσευχή είχε αντικατασταθεί με ένα τραγουδάκι που αποτελούσε τον σχολικό ύμνο της νέας εποχής: “όλοι οι άνθρωποι ένα χρώμα μια φυλή μια θρησκεία μια γλώσσα…”.Η ιστορία πλέον είχε αλλάξει και διδασκόντουσαν μόνο κεφάλαια που δεν δημιουργούσαν εθνικές η θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. Σε αυτό το κλήμα ο νέος ήταν αδύνατο να μάθει για τον Χριστό…
Ο Ιερέας σχεδόν δακρυσμένος ξεκινάει το μυστήριο. Θυμάται ακόμα τους παλαιούς τρόπους ο γέρο-Ιερέας και κάθε φορά που καλείται να τελέσει κάποιο μυστήριο στους λίγους εναπομείναντες Χριστιανούς η μνήμη του ανασύρει γεγονότα παλαιότερων εποχών. Θυμάται όταν ο τόπος ήταν Ορθόδοξος και οι Έλληνες τελούσαν περήφανοι τα μυστήρια στις Εκκλησίες. Τώρα οι Εκκλησίες έχουν καταργηθεί. Κατασπαταλούσαν το δημόσιο χρήμα είπαν και τις κλείσανε. Οι δημοσιογράφοι φωνάζανε στα κανάλια ότι οι παπάδες έχουν κλέψει πολλά και πρέπει να πληρώσουν. Έτσι όχι μόνο η νέα εποχή έκλεισε τις δημόσιες Εκκλησίες αλλά φορολογούσε υπέρογκα και όποιον επιχειρούσε να ανοίξει μια ιδιωτική. Με την έλλειψη μεγάλου αριθμού πιστών κανείς ιερέας πλέον δεν μπορούσε να καλύψει το έξοδο και έτσι οι εναπομείναντες ιερείς αναγκαζόντουσαν και τελούσαν τα μυστήρια σε σπίτια.
Άλλωστε τα περισσότερα μυστήρια είχαν πλέον απαγορευτεί να τελούνται δημοσίως υπό το πρόσχημα της θρησκευτικής ελευθερίας: Ο αγιασμός των υδάτων δεν τελούταν πλέον γιατί στις θάλασσες υπήρχαν και νεκροί που δεν ήταν Χριστιανοί και προφανώς δεν θα θέλανε να αγιαστούν. Στις λειτουργίες πλέον απαγορεύτηκε να μνημονεύεται ο Στρατός γιατί δεν ήταν όλοι οι φαντάροι Χριστιανοί. Πλέον στην ορκωμοσία της βουλής δεν υπήρχε ιερέας αφού οι βουλευτές δεν ήταν όλοι Χριστιανοί και απαγορεύτηκε το μνημόσυνο των νεκρών με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να μας βεβαιώσει κάποιος που έχει πεθάνει αν ήταν Χριστιανός μέχρι το τέλος της ζωής του η όχι οπότε στην περίπτωση που λίγο πριν πεθάνει άλλαξε γνώμη και έγινε παγανιστής είναι σπίλωση της μνήμης του να του κάνει μνημόσυνο ο παπάς.
Πόσο είχε αλλάξει ο κόσμος! Ο γέρο-Ιερέας έχει τελειώσει το μυστήριο. Δεν μπορούν βέβαια να του δώσουν κάτι ως αντάλλαγμα οι λιγοστοί πιστοί που βρίσκονται εκεί καθώς πλέον το χρήμα έχει καταργηθεί και την θέση του έχει πάρει ένα τσιπάκι στο χέρι η στο μέτωπο. Με αυτό μόνο μπορείς να κάνεις συναλλαγές και όσοι λιγοστοί δεν το έχουν πάρει περνάνε δύσκολα. Μόνο ευχαριστώ μπορούν να του πουν και να του φιλήσουν το χέρι. Και ο γέρο Ιερέας τους δίνει την ευχή του: “Δύναμη παιδιά μου. Σύντομα, πολύ σύντομα θα είμαστε κοντά στον κύριο. Δεν έχει πολύ ακόμα ο κόσμος αυτός και εμείς δεν είμαστε του κόσμου τούτου. Πάμε αλλού,σε έναν κόσμο που θα είμαστε μαζί με τον γλυκό Ιησού…”
Ίσως το κείμενο φανεί υπερβολικό σε κάποιον αλλά αν αποκωδικοποιήσουμε το τι επιτέλους ζητάνε οι πολέμιοι της Ορθοδοξίας θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά είναι η απώτερη επιδίωξη τους. Όμως μπορούν να γίνουν ΑΝ τους αφήσουμε οι Χριστιανοί να συνεχίσουν το έργο τους. Και λέω ΑΝ γιατί ΔΕΝ θα τους αφήσουμε με την βοήθεια του Θεού. Έτσι λοιπόν η απάντηση μας στο εν λόγο περιστατικό και στα όσα Αντίχριστα δρομολογούνται στην Ελλάδα είναι μία:
Δεν θα σας περάσει. Η Ελλάδα είναι Ορθόδοξη και έτσι θα παραμείνει. Αμήν+
eglimatikotita 

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα!

Τι μπορεί να είναι χειρότερο από έναν διεστραμμένο serial killer; Μα φυσικά δύο διεστραμμένοι serial killers. Ειδικά όταν συνεργάζονται προκειμένου να πραγματοποιήσουν το «τέλειο έγκλημα». Είτε πρόκειται για αδέρφια, είτε για εραστές, είτε απλά για φίλους, τα ζευγάρια εγκληματιών μοιράζονται μια αρρωστημένη δίψα για αίμα που πολλές φορές έχει συγκλονίσει τον κόσμο με τα αποτελέσματά της.

Διαβάστε τις περιπτώσεις που έχουν μείνει στην ιστορία της εγκληματολογίας:

Caril Fugate και Charles Starkweather
Αριθμός θυμάτων: 11

Την ιστορία τους πολλοί τη γνωρίζουν από την ταινία του Oliver Stone, «Natural Born Killers» (1994). Στις 21 Ιανουαρίου του 1958, ο Charles Starkweather πραγματοποιεί μια επίσκεψη στο σπίτι της ερωμένης του Caril Fugate. Εκεί, λογομαχεί με την «προβληματική» οικογένειά της και τελικά πυροβολεί και σκοτώνει την μητέρα και τον πατριό της Caril κι ύστερα παίρνει ένα ρόπαλο και χτυπά μέχρι θανάτου τη δίχρονη αδερφή της.

Οι δυο τους, μεγαλωμένοι στις χειρότερες οικογενειακές συνθήκες, έχουν ως βασικό τους κοινό την ψυχοπάθεια. Μετά το πρώτο φονικό οδηγούν χιλιόμετρα μέχρι τη Nebraska, όπου βρίσκουν σε μια φάρμα τον 70χρονο August Meyer, οικογενειακό φίλο του Starkweather, τον οποίο πυροβολούν στο κεφάλι.

Συνεχίζοντας το αιματηρό τους ταξίδι, το αμάξι τους χαλάει και αναγκάζονται να το παρατήσουν και να ψάξουν για βοήθεια. Αυτή τελικά τους την πρόσφεραν δύο ανίδεοι έφηβοι, ο Robert Jensen και η Carol King. Ο Starkweather τους αναγκάζει να οδηγήσουν εκεί που θέλει και τους οδηγεί σε ένα υπόγειο καταφύγιο όπου και τους σκοτώνει.

Συνολικά οι δυο τους είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο 11 ανθρώπων. Μέχρι να συλληφθούν τριγυρνούσαν ελεύθεροι στους δρόμους των ΗΠΑ σκοτώνοντας όποιον βρισκόταν στο διάβα τους.

Bonnie Parker και Clyde Barrow
Αριθμός θυμάτων: Ο ακριβής δεν είναι γνωστός, ανέρχονται σε δεκάδες

Ίσως το διασημότερο φονικό ζευγάρι της ιστορίας. Τα «κατορθώματά» τους ήταν γνωστά διεθνώς και οι δυο τους απέκτησαν τεράστια φήμη ως φυγάδες, κλέφτες και δολοφόνοι μέσα στην περίοδο που ταξίδευαν στις κεντρικές ΗΠΑ.

Η Bonnie και ο Clyde μαζί με τη συμμορία τους, «Barrow Gang» έκαναν εντυπωσιακά πλιάτσικα σε τράπεζες τα οποία μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον του αμερικανικού Τύπου την περίοδο 1931-1934. Παρόλα αυτά, δούλευαν πολύ και ανεξάρτητα από τη συμμορία ληστεύοντας μικρά μαγαζιά και βενζινάδικα σε όλη την Αμερική.

Υπεύθυνος για την οργάνωση των επιχειρήσεων ήταν ο ιδιοφυής εγκληματικός εγκέφαλος του Clyde Barrow. Πήρε χρόνια στις αστυνομικές αρχές να τους βρουν και όταν τελικά το έκαναν, τους σκότωσαν επιτόπου.

Η ιστορία των Bonnie και Clyde τελειώνει στις 23 Μαΐου του 1934, μέσα στο ίδιο τους το καταφύγιο στη Louisianna, όταν τέσσερις αστυνόμοι της πολιτείας του Texas τους πυροβόλησαν μόλις τους εντόπισαν.

Ottis Toole και Henry Lee Lucas
Αριθμός θυμάτων: άγνωστος

Ο Henry Lee Lucas διέπραξε τον πρώτο του φόνο το 1951, σε ηλικία 15 ετών, όταν βίασε και σκότωσε ένα έφηβο κορίτσι με γιατί ήθελε να δει πώς είναι το σεξ με άλλους ανθρώπους. Αφού έκτισε την ποινή του και ελευθερώθηκε, γνώρισε τον κατά συρροή δολοφόνο Ottis Toole του οποίου η ψύχωση ήταν να παραμορφώνει τα πτώματα των θυμάτων του.

Μαζί ταξίδευαν από πολιτεία σε πολιτεία με στόχο να δολοφονούν γυναίκες που έψαχναν μεταφορικό μέσο. Για πολύ καιρό ταξίδευαν μαζί τους και τα ορφανά ανίψια του Toole, τα 13χρονα παιδιά Frank και Becky. Μια μέρα η Becky αντιμίλησε στον Lucas κι εκείνος τη μαχαίρωσε, βίασε το πτώμα και το διαμέλισε ώστε να το βάλει μέσα σε μια μαξιλαροθήκη και να το πετάξει κάπου στον δρόμο.

Τα θύματα των δύο αυτών αρρωστημένων ανδρών δεν είχαν συγκεκριμένη ηλικία. Οι Toole και Lucas άφησαν πίσω τους δεκάδες γυναικεία πτώματα όλων των ηλικιών, τα οποία είχαν χάσει τη ζωή τους με κάθε τρόπο που μπορεί κανείς να φανταστεί.

Ο Toole ισχυρίστηκε κάποια στιγμή πως ήταν κανίβαλος ενώ ο Lucas επεσήμανε πως εκείνος δεν ακολουθούσε τέτοιες πρακτικές γιατί απλά δεν του άρεσε… η σως μπάρμπεκιου. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων τους δεν θα γίνει ποτέ γνωστός.

Οι στραγγαλιστές του Hillside
Αριθμός θυμάτων: 10

Το ψευδώνυμο «Οι στραγγαλιστές του Hillside» (The Hillside Strangler) δόθηκε από τα αμερικανικά Μέσα σ’ ένα αρρωστημένο δίδυμο ανδρών τους Kenneth Bianchi και Angelo Buono. Πρόκειται για δύο ξαδέρφια που φυλακίστηκαν για την απαγωγή, τον βιασμό, τον βασανισμό και τη δολοφονία 10 γυναικών ηλικίας από 12 έως 28 χρονών.

Τους φόνους τους διέπραξαν στο σύντομο διάστημα τεσσάρων μηνών μεταξύ του τέλους του 1977 και της αρχής του 1978 έχοντας ως βάση τους λόφους που υψώνονται πάνω από την πόλη του Λος Άντζελες.

Ο Bianchi βρίσκεται ακόμη στη φυλακή με ισόβια κάθειρξη ενώ ο Buono πέθανε τον Σεπτέμβριο του 2002 από έμφραγμα.

otherside

ΦΡΙΚΤΕΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΚΥΛΙΑ

Συμπληρώνονται σήμερα 89 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης από τις βαρβαρικές ορδές του αρχισφαγέα Κεμάλ. Αντί άλλου αφιερώματος, παραθέτουμε βιογραφικά στοιχεία και το φρικτό μαρτύριο του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του και παρέμεινε στη φλεγόμενη πόλη, πέφτοντας έτσι στα χέρια του μανιασμένου μογγολικού όχλου. Αφιερώνουμε αυτό το κείμενο...σε πολλούς και διάφορους:

Κορυφαία μορφή της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο τελευταίος Επίσκοπος Σμύρνης, της μιας από τις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως, Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης. Ο μαρτυρικός του θάνατος από τον τουρκικό όχλο είναι άρρηκτα δεμένος με τις τελευταίες στιγμές της ελληνικής Σμύρνης και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Αν και του προσφέρθηκαν πολλές ευκαιρίες να εγκαταλείψει τη Σμύρνη αυτός προτίμησε να μείνει και να συμμεριστεί την τύχη του ποιμνίου.

Το 1992 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος προχώρησε στην αγιοκατάταξη του Χρυσοστόμου και των ιεραρχών Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων και των κληρικών και λαϊκών, που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Επίσης, όρισε να τιμάται η μνήμη του Χρυσοστόμου Σμύρνης και των «συν αυτώ Ιεραρχών» την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η οποία φέτος συμπίπτει με τη σημερινή.

Ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Ηλίας Βενέζης, ο οποίος έζησε τη λαίλαπα της Μικρασιατικής Καταστροφής, στο βιβλίο του «Μικρασία Χαίρε» γράφει για τον Σμύρνης Χρυσόστομο:

«Η δράση του στον καιρό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στον καιρό των διωγμών των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, και στη διετία 1920-22 , τον είχε αναδείξει πρώτο στόχο. Αυτός ήταν ο ηγέτης, ο εθνάρχης, η ψυχή της Ελληνικής Μικρασίας» . Ο Βενέζης τονίζει ότι ο Χρυσόστομος με το βίο και το μαρτυρικό του τέλος «υπηρέτησε το Γένος και την Εκκλησία γράφοντας μια σελίδα χρυσή».

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922 (με το νέο ημερολόγιο) ο Νουρεντίν Πασάς του απήγγειλε την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και τον παρέδωσε στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από το διοικητήριο της Σμύρνης.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η εξιστόρηση των γεγονότων από τον Τούρκο καθηγητή Βilge Umar που στηρίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη δολοφονία του Χρυσόστομου όπως αυτή του δήμιου Αli Αge , στον οποίο τον παρέδωσε ο Νουρεντίν. Σύμφωνα με τον Ουμάρ, ο Νουρεντίν επέλεξε να απαλλαγεί το συντομότερο από τον Χρυσόστομο, επειδή ήθελε να αποφύγει τη διαδικασία μιας δίκης, που θα έδινε τη δυνατότητα σε ευρωπαϊκές χώρες να παρέμβουν για να αποτραπεί η καταδίκη του ιεράρχη.

Ο Γάλλος δημοσιογράφος και ιστορικός Rene Ρuaux, απεσταλμένος στη Σμύρνη της εφημερίδας «Le Τemps», στο βιβλίο του «Ο θάνατος της Σμύρνης» επιρρίπτει ευθύνη για το μαρτύριο του Χρυσόστομου στην τουρκική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Γράφει μεταξύ άλλων: «Ο στρατηγός Νουρεντίν πασάς, όταν τον έφεραν μπροστά του, τον εξύβρισε με αισχρό τρόπο και τον κατηγόρησε για τη φιλελληνική του στάση και πρόσθεσε ότι η επόμενη ενέργειά του ήταν να τον παραδώσει στη λαϊκή κρίση. Ο Χρυσόστομος, λοιπόν, παραδόθηκε στο μανιασμένο μουσουλμανικό όχλο. Του ξερίζωσαν τη γενειάδα, τον μαχαίρωσαν, διαμέλισαν και έσυραν το σώμα του μέχρι την τουρκική συνοικία, όπου και τον πέταξαν στα σκυλιά...». Ο Ρuaux καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εκτέλεση του Χρυσοστόμου ήταν προαποφασισμένη.

Ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη G. Ηorton στο βιβλίο του «Η κατάρα της Ασίας» γράφει για τον Χρυσόστομο:«Πέθανε σαν μάρτυρας και αξίζει να του απονεμηθούν ύψιστες τιμές από την Ελληνική Εκκλησία και την Ελληνική Κυβέρνηση...»

ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 60 χρόνων από την καταστροφή, σε έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, ο διαπρεπής ακαδημαϊκός Γ. Μυλωνάς, τελείωσε την ομιλία του με μία συγκλονιστική περιγραφή του μαρτυρίου και της θανατώσεως του Χρυσοστόμου. «Κατά τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου 1922 μια ομάδα φοιτητών του Ιnternational College της Σμύρνης και εγώ βρεθήκαμε φυλακισμένοι σε απαίσιο υπόγειο, σ’ ένα από τα μπουντρούμια του Διοικητηρίου της Σμύρνης. Σ’ αυτό ήταν ασφυκτικά στριμωγμένοι Έλληνες Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μάλλον άνθρωποι προωρισμένοι για θάνατο. Στις 5 το απόγευμα της τελευταίας ημέρας του θλιβερού Σεπτεμβρίου, ένας τουρκοκρής με διέταξε να τον ακολουθήσω στην αυλή. “Είσαι δάσκαλος;”, με ρωτά. “Αυτήν την τιμή είχα” του απαντώ. “Και οι άλλοι που ήσαν μαζί σου είναι φοιτητές;”. ”Ναι”, του λέγω. “Γρήγορα μάζεψέ τους και φέρε τους εδώ”. “Ελάτε μαζί μου έξω”, λέγω στους συντρόφους μου. “Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα μας. Εμπρός με θάρρος”. Ποια ήταν η έκπληξή μας όταν ακούσαμε τον Τουρκο-κρητικό να λέει: “ Θα σας σώσω σήμερα, γιατί ελπίζω αυτό να με βοηθήσει να λησμονήσω μια τρομερή σκηνή που αντίκρυσαν τα μάτια μου, σκηνή στην οποία έλαβα μέρος”.

Και συνέχισε: “Παρακολούθησα το χάλασμα του Δεσπότη σας. Ήμουν μ’ εκείνους που τον τύφλωσαν, που του βγάζαν τα μάτια και αιμόφυρτο, τον έσυραν από τα γένια και τα μαλλιά στα σοκάκια του Τουρκομαχαλά,τον ξυλοκοπούσαν, τον έβριζαν και τον πετσόκοβαν. Από καιρού σε καιρό, όταν μπορούσε, ύψωνε κάπως το δεξί του χέρι και ευλογούσε τους διώκτες του. Κάποιος πατριώτης μου αναγνωρίζει τη χειρονομία της ευλογίας, μανιάζει, μανιάζει και με το τρομερό μαχαίρι του κόβει και τα δυο χέρια του Δεσπότη. Εκείνος σωριάστηκε στη ματωμένη γη με στεναγμό που φαινόταν ότι ήταν μάλλον στεναγμός ανακουφίσεως παρά πόνου. Τόσο τον λυπήθηκα τότε, που με δύο σφαίρες στο κεφάλι τον αποτελείωσα. Αυτή είναι η ιστορία μου. Τώρα που σας την είπα ελπίζω πως θα ησυχάσω. Γι’ αυτό σας χάρισα τη ζωή”. “Και πού τον έθαψαν;” ρώτησα με αγωνία. “Κανείς δεν ξέρει πού έριξαν το κομματιασμένο του κορμί”».

eglimatikotita

Ένα mail που έλαβα.

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.

Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.
Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.

Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.

Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»

Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»
 
Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.

Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»

Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.

«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»
Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.

Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και  μου είπε:
«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:
«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μ’αφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»
 
Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»
 
Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»
Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.
Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»

Έπειτα με κοίταξε και είπε:
«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.
Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.
Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.
Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...»
Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.
 
Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.
 
Δεν μπορούσα να βγάλω απ’το μυαλό μου το αγοράκι.
 
Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.
Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη...
 
Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;
 
Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω ν’αγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.
Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.

Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.
Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά...

Οι 10 ικανότητες που εντυπωσιάζουν μια γυναίκα

Τι θέλουν επιτέλους οι γυναίκες; Έχουμε ερευνήσει αυτό το ζήτημα, χωρίς όμως να πάρουμε τις απαντήσεις που θα περίμενε κανείς. Οι γυναίκες προτιμούν τους άνδρες με κοιλίτσα παρά με κοιλιακούς, ψηφίζουν σπιτόγατους παρά party animals και έλκονται από τους μελαχρινούς και όχι από τους ξανθούς γαλανομάτηδες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι… άβυσσος το γυναικείο μυαλό. Υπάρχουν ωστόσο κάποιες σταθερές, που πάντα «μετράνε» για μια γυναίκα. Το ανδρικού ενδιαφέροντος site AskMen συγκέντρωσε τις δέκα «σίγουρες» επιδεξιότητες» που συγκινούν τις γυναίκες και εμείς σας τις παρουσιάζουμε, για να… μετρήσετε πόσες από αυτές έχετε στο «οπλοστάσιό» σας στην μάχη των καρδιοκατακτητών.

• Ξένες γλώσσες

Αν μη τι άλλο μια γυναίκα θα γοητευθεί από κάποιον που μιλάει άπταιστα μια «ερωτική» λατινογενή γλώσσα, θα αισθανθεί ασφάλεια δίπλα του σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό και δεν θα νιώθει ντροπή επειδή ο φίλος της δεν καταλαβαίνει τα βασικά αγγλικά. Η γνώση ξένων γλωσσών σίγουρα δεν είναι το πιο εύκολο «όπλο» προς απόκτηση, αλλά αναμφίβολα «μιλά» κατευθείαν στην καρδιά των γυναικών – αρκεί να μην την επιδεικνύετε χωρίς λόγο, κανείς δεν συμπαθεί τους «επιδειξίες».

• Επιδεξιότητα σε μουσικά όργανα

Αν αναλογιστούμε πόσες groupies έχουν στο κατόπι τους όλα τα μέλη μουσικών συγκροτημάτων, εύκολα θα αντιληφθούμε ότι αν βάλουμε μπροστά στον άνδρα μια ηλεκτρική κιθάρα ή drums, αμέσως του προσθέτουμε «πόντους». Δεν έχει σημασία αν ο μουσικός είναι όμορφος ή άσχημος. Μόνο και μόνο η γοητεία που εκπέμπει το επιδέξιο παίξιμο της αγαπημένης τους μελωδίας, κάνει έναν γνώστη μουσικής ακαταμάχητο στον γυναικείο πληθυσμό.

• Επισκευάζοντας το αυτοκίνητο…

Είστε με την σύντροφό σας και το αυτοκίνητο σας κάνει «νερά» καθώς φεύγετε για μια διήμερη απόδραση. Αν το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να ανοίξετε το καπό και να κοιτάτε την μηχανή του αυτοκινήτου για να φτιαχτεί με την δύναμη της σκέψης, οι πιθανότητες να εντυπωσιαστεί η συνοδηγός σας είναι μηδαμινές. Αντίθετα, αν γνωρίζετε τα βασικά για να εντοπίσετε το πρόβλημα και να ξέρετε άμεσα αν μπορείτε να το φτιάξετε μόνοι σας, σίγουρα η ανυπόμονη γυναίκα στο διπλανό κάθισμα θα νιώσει πολύ καλύτερα και για το διήμερό σας και για το ότι έχει δίπλα της έναν άνδρα που μπορεί να εμπιστευθεί με κλειστά τα μάτια.

• Χορευτικές ικανότητες

Είτε το έχεις, είτε όχι. Δεν είναι κάποια δύσκολη ικανότητα, καθώς αρκεί να κινείσαι στον ρυθμό. Η δυσκολία έγκειται στις περιπτώσεις που το παρακάνετε με εφηβικές φιγούρες που δεν ενισχύουν την εικόνα σας, ή με την υπερβολική ντροπή σας να… κουνηθείτε, που καθιστά φανερή την αμηχανία σας. Σε κάθε περίπτωση, αρκεί να είστε φυσικοί και να αφήσετε το σώμα σας να κινηθεί όπως νιώθει τον ρυθμό, δείχνοντας στην συνοδό σας ότι είστε κοινωνικοί και ευχάριστοι χαρακτήρες.

• Το φετίχ του μάγειρα

Ακόμη κι αν προσπεράσουμε τα κλισέ που θέλουν «τον έρωτα να περνάει από το στομάχι» και τους «καλύτερους σεφ του κόσμου να είναι άνδρες», πάντα παραμένει η ικανοποίηση που νιώθει μια γυναίκα όταν της ετοιμάσετε ένα φοβερό δείπνο –χωρίς να είναι από delivery. Η μαγειρική ποδιά… μάλλον κερδίζει τα φουστάνια- δεν χρειάζεται να γίνετε σεφ, αρκεί να μπορείτε να της κάνετε ένα αξιοπρεπές τραπέζι, για το οποίο θα μπορεί να υπερηφανεύεται στις κολλητές της.

• Αθλητικό σώμα

Για άλλη μια φορά, οι fans που ακολουθούν τους ποδοσφαιριστές ή εν γένει τους αθλητές κατά πόδας αποδεικνύουν ότι ο αθλητισμός… είναι sexy. Μπορεί οι γυναίκες να επιζητούν ευαισθησία από έναν άνδρα, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν απωθούνται από την αρρενωπή εικόνα κάποιου που έχει επιδόσεις… και εκτός έδρας. Άλλωστε, μια γυναίκα είναι πάντα πιο χαρούμενη όταν παίζετε εσείς οι ίδιοι μπάλα, παρά όταν κάθεστε στο σαλόνι παρακολουθώντας Superleague και ουρλιάζοντας στην οθόνη πίνοντας μπίρες.

• Ο άνδρας που… πιάνουν τα χέρια του

Δεν είναι μυστικό πως τα πιο απλά μαστορέματα μοιάζουν στα γυναικεία μάτια σαν πυρηνική φυσική. Γι’ αυτό ο άνδρας που γνωρίζει πώς να φτιάξει τον υπολογιστή που κόλλησε, πώς να συναρμολογήσει ένα έπιπλο, πώς να χρησιμοποιεί τα κατάλληλα εργαλεία –και φυσικά που θα έχει την βασική εργαλειοθήκη- αμέσως ανεβαίνει στην εκτίμησή της.

• Εμφάνιση και στιλ

Ξεκινάμε από τα βασικά – δηλαδή την καθαριότητα και την περιποίηση. Το ατημέλητο look είναι ωραίο μέχρι ένα σημείο. Όταν ο άνδρας αρχίζει να παραμελεί την καθαριότητα και την εικόνα του, επιδεικνύει μάλλον αδιαφορία στο να είναι αρεστός στο αντίθετο φύλο. Αντίθετα, η υιοθέτηση ενός προσωπικού στιλ και οι προσεγμένες ενδυματολογικές εμφανίσεις φανερώνουν έναν άνδρα με προσωπικότητα. Επενδύστε λίγη ώρα στο ντύσιμό σας ή στο ξύρισμά σας και αυτό θα γίνει σύντομα αντιληπτό από την σύντροφό σας ή τις υποψήφιες για αυτή την θέση.

• Σεξουαλικής επιδόσεις

Από τις κορυφαίες σε «δημοτικότητα» ικανότητες ενός άνδρα, το «know-how» της ικανοποίησης της συντρόφου του στο κρεβάτι εκτιμάται δεόντως εντός και εκτός κρεβατοκάμαρας. Ανεξαρτήτως του αιώνιου ερωτήματος «το μέγεθος μετράει;» οι τεχνικές σας, οι γνώσεις των ερωτογενών περιοχών της και τα κόλπα που θα βάλουν φωτιά στα σεντόνια μπορούν να βελτιωθούν – όρεξη να έχετε…

• Επικοινωνία

Μαντέψτε τι μετράει περισσότερο και από έναν καλό εραστή για μια γυναίκα. Σωστά καταλάβατε, μετά το σεξ οι γυναίκες θέλουν… συζήτηση. Οι επικοινωνιακές δεξιότητες σημαίνουν πολλά για μια γυναίκα, καθώς ικανοποιούν πολλά «θέλω» της: Να μιλάτε για την σχέση σας, να κερδίσετε τους δικούς της, να συνομιλείτε με τις φίλες της και να κερδίσετε την εύνοιά τους, να μπορείτε να κατανοήσετε ένα πρόβλημά της και να την βοηθήσετε συμβουλεύοντάς την – και κατά βάση… να την ακούτε.

otherside

Μικρά μυστικά που θωρακίζουν την υγεία μας

Ξέρουμε ότι πρέπει να τρώμε πέντε μερίδες φρούτα και λαχανικά την ημέρα, να γυμναζόμαστε και να κόψουμε τα κορεσμένα λιπαρά ώστε να είμαστε υγιείς. Ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε συχνά τσεκάπ. Υπάρχουν, όμως, και κάποια πράγματα που είναι πολύ περίεργα για να φανταστούμε ότι επηρεάζουν την υγεία μας. Ελα, όμως, που αυτά προκύπτουν από τις νέες έρευνες! Ας δούμε, λοιπόν, γιατί τελικά κάνει καλό να φοράμε ψηλά τακούνια και να πίνουμε σοκολατούχο γάλα.

• Μουστάκι με… αλλεργίες

Αν είστε επιρρεπείς στις αλλεργίες, καλό είναι να επανεξετάσετε αν θα διατηρήσετε το μουστάκι σας. Ερευνα δείχνει ότι οι άνδρες που έπλεναν τα μουστάκια τους δύο φορές την ημέρα με υγρό σαπούνι χρησιμοποιούσαν λιγότερα αντισταμινικά. Ο λόγος είναι ότι προφανώς με την αυξημένη υγιεινή απομάκρυναν από τη μύτη τους τη γύρη που μαζεύεται στο μουστάκι. Γιατί, λοιπόν, να μην το ξεφορτωθείτε οριστικά;

• Aρωμα μήλου και ημικρανίες

Πρόσφατη έρευνα σε πενήντα ανθρώπους που έγινε στο The Smell & Taste Treatment and Research Foundation του Σικάγο έδειξε ότι η μυρωδιά των πράσινων μήλων βοηθάει στη μείωση της ημικρανίας. «Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι ευχάριστες μυρωδιές μάς χαλαρώνουν και μειώνουν την ένταση» εξηγεί ο Τσαρλς Σπενς, καθηγητής Πειραματικής Ψυχολογίας του Κολεγίου Σόμερβιλ, στην Οξφόρδη.

• Γόβες στιλέτο για γερά γόνατα!

Μπορεί να ακούγεται περίεργο, όμως ερευνητές στα πανεπιστήμια Warwick και Oxford Brookes ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες φορούν ψηλά τακούνια είναι λιγότερο πιθανό να έχουν αρθριτικές αλλοιώσεις στο γόνατο αργότερα στη ζωή τους. Σε κάθε περίπτωση, δεν έδειξαν να είναι σε χειρότερη θέση από τις γυναίκες που αρέσκονται στα φλατ παπούτσια. Εκτιμάται ότι τα ψηλοτάκουνα ασκούν τοους μυς του ποδιού, οπότε αυτοί στηρίζουν καλύτερα το γόνατο.

• Τα φάρμακα στην ντουλάπα!

Το χειρότερο σημείο όπου μπορεί να έχει κανείς τα φάρμακα είναι το μπάνιο. Εκεί εκτίθενται σε υγρασία, φως, αλλά και υψηλή θερμοκρασία, οπότε και επιταχύνεται η αλλοίωσή τους. Γι’ αυτό καλύτερα είναι να επιλέξετε ένα συρτάρι στην ντουλάπα του δωματίου σας.

• Αλλάξτε σταθμό στο ραδιόφωνο

Κάνοντας κάτι διαφορετικό κάθε μέρα, ακόμα και αλλάζοντας σταθμό στο ραδιόφωνο, έχει αποδειχτεί ότι ανατρέπουμε τη ρουτίνα, οπότε και τις κακές συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει με αυτήν.

• Σοκολατούχο γάλα για καλή φόρμα

Νέες έρευνες δείχνουν ότι το σοκολατούχο γάλα είναι το ιδανικό ρόφημα για μετά τη γυμναστική. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας, στο Οστιν, διαπίστωσαν ότι οι αθλητές είχαν σημαντικά περισσότερη δύναμη όταν κατανάλωναν σοκολατούχο γάλα χαμηλό σε λιπαρά σε σύγκριση με τα ειδικά ροφήματα με υδατάνθρακες.

• Η λεκάνη και τα… δόντια μας

Μικροβιολόγοι του Πανεπιστημίου της Αριζόνα προειδοποιούν ότι πρέπει πάντα να τραβάμε το καζανάκι με το καπάκι της λεκάνης κλειστό. Σε αντίθετη περίπτωση, ένα αόρατο νέφος από βακτήρια βγαίνει έξω από τη λεκάνη στην ατμόσφαιρα του χώρου και μένει σε αυτόν για αρκετές ώρες, ενώ προσγειώνεται ακόμα και στις οδοντόβουρτσες! «Δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα, αλλά το E.coli και άλλα κολοβακτηρίδια μπορούν να σε αρρωστήσουν, οπότε καλό είναι να μη… βουρτσίζουμε τα δόντια μας μ’ αυτά», λέει χαρακτηριστικά ο δρ Τσάρλς Τζέρμπα, μικροβιολόγος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα.

otherside