Σέβομαι τη γνώμη όλων άσχετα εάν συμφωνώ. Τα σχόλιά σας δεν πρέπει να είναι υβριστικά και προσβλητικά. arismesx@gmail.com Μπορείτε να με βρείτε και εδώ: https://sites.google.com/site/eleutheriastegnome/


Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.
Γιάννης Ρίτσος





Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

"Το « Παιδαγωγικό…» μίσος στα σχολικά βιβλία των γειτονικών λαών και η δική μας "μούγγα

Γράφει ο Βησσαρίων Μπακόλας
Ο Μαρξισμός ως υλιστική θεωρία περιεβλήθη με την αίγλη της παγκοσμιότητας με τις Διεθνιστικές Πρακτικές και την Παιδαγωγική του Μίσους.
Περισσότερα για αυτή την παιδαγωγική προσέγγιση στις σελίδες 283-287 της 5ης έκδοσης του καταπληκτικού βιβλίου του Νικολάου Βασιλειάδη « Το λυκόφως του Μαρξισμού» που προέβλεπε από πολλά χρόνια την κατάρρευσή του.
Αυτή η επικίνδυνη Παιδαγωγική προσέγγιση του Μίσους τώρα με την νέα Παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση Νεολαίας και Πληθυσμών από τους έμπειρους στα σοσιαλιστικά Πολιτικούς της Αλβανίας των Σκοπίων, των...Τούρκων κ.λ.π. .
Ασκώντας ταυτόχρονα και Εξωτερική Πολιτική με την διαστροφή της Ιστορίας,( Πολιτικής, απελευθερωτικής, πολιτιστικής) και της Γεωγραφίας ( Εθνολογικής κυρίως) εργάζονται για την βίαιη αλλαγή συνόρων στην Χερσόνησο του Αίμου.
Ευνοούνται και δυστυχώς υποκινούνται εκτός από τις παράδοξες και λεγόμενες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ΜΚΟ και από την θεωρία του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Νταβούτογλου που στο βάθος παράγει Γενοκτονίες.
Διεθνείς Συμμορίες με με Προσωπεία δήθεν Επιστημονικά ασκούν επιρροές σε Κυβερνήσεις και εκμεταλλεύονται την Εθνική Συνείδηση σε κοινωνικά στρώματα ιδιαίτερα στα Βαλκάνια.
Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει πρώτα στα Εσωτερικά αυτά Προσωπεία,τα πράγματι πρακτορικά και ισχυρά και να τα αποκαλύψει. Μετά να στραφεί στους Ιθύνοντας των γειτόνων για πραγματική συμφιλίωση σε Δημοκρατικά πλαίσια.
Ως εμπειρογνώμων προς αυτή την κατεύθυνση με την ιδιότητα του Ειδικού Παρέδρου υπέβαλα και ένα σχέδιο στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο με αριθ. Πρωτ.3732 την 9η Νοεμβρίου 1992 που ακόμα διατηρεί τον ενδιαφέρον και την επικαιρότητα.
Αυτό το σχέδιο αφορούσε την Επιστημονική Συγκριτική προσέγγιση των Εκπαιδευτικών Συστημάτων των Γειτονικών Χωρών με την Ελλάδα.
Τόνιζα τότε ότι αυτά τα επεξεργασμένα ευρήματα θα ήσαν χρήσιμα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στο Υπουργείο Παιδείας, στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Επειδή ποτέ δεν πήρα απάντηση γραπτή ή προφορική από κανέναν , επειδή ίσως και από αυτό εξαναγκάστηκα σε πρόωρη υπηρεσιακή παραίτηση το έφερα στη δημοσιότητα μετά από 8 χρόνια τον Ιανουάριο του 2000 στο Περιοδικό Ηπειρωτική Εταιρεία Αθηνών τ.260.
Ποτέ δεν αξιώθηκα καμιάς απαντήσεως και για άλλα σοβαρά Εθνικά Θέματα εκτός του προηγουμένου. Οι Ηγέτες των γειτόνων με τους εδώ πράκτορες και προδότες της Χώρας μας γνωρίζουν γνωρίζουν τα εσωτερικά μας και ασκούν ανεπίτρεπτες επεμβάσεις και στη Χώρα μας.
Το σχέδιο Σόρος και της CDRSEE με εργαλεία την Ιστορία και την Γεωγραφία βρίσκεται σε εξέλιξη στην γειτονική μας Αλβανία.
Οι Οργανώσεις στην Ελλάδα μαζί με όλα τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες που θα ανοίξουν τα σχολεία,οι γονείς και δάσκαλοι, οι συνδικαλιστές, όλοι, θα βοηθήσουν στον χαβαλέ για τα σχολικά βιβλία και τις φωτοτυπίες μόνο.
Για το Περιεχόμενο των Βιβλίων μούγγα.. Των γειτόνων Διαστροφή και Μίσος.

tro-ma-ktiko

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Καταπληκτικό άρθρο του .Μ.Μαζάουερ στους New York Times: "Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη."


Του Μαρκ Μαζάουερ*.
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που... αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.
Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από...
 τη φυλακή της αυτοκρατορίας.
 Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. "Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου", έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του "Ελλάς", "το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! "
 Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.
Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην "ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη" στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.
 Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
 Η ελληνο - τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο - ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.
 Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.
Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.
 Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη - μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.
Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του '90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.
 Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του '90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: "ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;".
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη - κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.
Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

*Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας,
καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.
 
almyros-lifestyle

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Θεσσαλονίκης Άνθιμος: "Ναι στο Τζαμί, αλλά να ανοίξετε την Αγιά Σοφιά"


Στην απόφαση της ανέγερσης Τζαμιού, αναφέρθηκε στο κυριακάτικο κήρυγμα του, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην αντιμετώπιση των Ορθοδόξων από τα μουσουλμανικά κράτη.
«190 βουλευτές πριν λίγες ημέρες ψήφισαν ναι για να γίνει τζαμί στο Κολωνό για τους εκεί μουσουλμάνους, που ήρθαν είτε λαθραία, είτε με κάποια νομιμότητα ως μετανάστες. Εμένα η ψυχή μου, δεν το θεωρεί σωστό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

Εν συνεχεία τόνισε: «Είναι δυνατόν εμείς να δίνουμε όλη αυτή την ελευθερία, όλα αυτά τα μέσα, αλλά εμείς, εγώ και ιερείς που είναι μέσα στο ιερό, για να πάμε στην Κωνσταντινούπολη, όταν φτάσουμε στο αεροδρόμιο πρέπει να βγάλουμε το καλιμάφκι και να το κρύψουμε, να βγάλουμε τα ράσα και να είμαστε με πολιτικά γιατί απαγορεύετε να είσαι με ράσα, πλην του Πατριάρχη».

«Οι Μουφτήδες περιφέρονται στην Ελληνικότατη Θράκη, ελεύθερα με τα διακριτικά τους και τις στολές τους. Εμείς όμως να μην μπορούμε να μπούμε με το ράσο; Ποια Εκκλησία μπορεί να χτίσει αυτή την στιγμή, στην Κων/Πόλη το Πατριαρχείο; ΚΑΜΙΑ!» πρόσθεσε ο κ. Άνθιμος.

Επίσης υπογράμμισε ότι «αν εγώ θελήσω να πάω με τα ράσα μου, Σαουδική Αραβία, η στο Ιράν η σε οποιαδήποτε από αυτές χώρες, συλλαμβάνομαι από το τελωνείο και δικάζομαι γιατί είμαι επικίνδυνος για το θεοκρατικό καθεστώς».

«Αν είχα σε μια στιγμή το δικαίωμα να αποφασίσω και να είμαι Κυβερνήτης, θα έλεγα: Ναι στο Τζαμί, αλλά να ανοίξετε την Αγιά Σοφιά να κάνουμε μια λειτουργία τουλάχιστον τον χρόνο. Για να καταλάβουμε ότι σέβεστε την θρησκεία των Χριστιανών, που κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο», σημείωσε ο κ. Άνθιμος.

Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Άνθιμος με στεντόρεια φωνή, τόνισε: «Η Αγιά Σοφιά του καύχημα του Χριστιανισμού όλου του κόσμου, έχει μεταβληθεί σε ένα χώρο εμπορικών συναλλαγών και επισκεπτηρίου. Και εμείς παρόλα αυτά εγκρίνουμε Τζαμί στην Αθήνα».

«Αυτά είναι άνισα μέτρα που θα τα πληρώσουν στο μέλλον τα παιδιά μας», ανέφερε ακόμη ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.
 
 
tro-ma-ktiko

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Έτος 2030 μ.χ ...Ένα συγκλονιστικό κείμενο..


 Ένας ιερέας κατεβαίνει τα σκαλιά μιας υπόγειας κρύπτης. Δεν φοράει σταυρό και ράσα καθώς στην Ελλάδα έχει απαγορευτεί να δείχνεις φανερά το οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο.
Το σκεπτικό του νόμου ήταν ότι σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που συνυπάρχουν πολλές θρησκευτικές ομάδες κανένας δεν πρέπει να δείχνει θρησκευτικά σύμβολα δημοσίως για να μην προσβάλει τον συνάνθρωπο του. Ο Ιερέας βγάζει με τρεμάμενο χέρι μια Αγία Γραφή.
Είναι παλιά και κιτρινισμένη από την πάροδο του χρόνου. Πολλές σελίδες της είναι σε κακή κατάσταση και δύσκολα διαβάζονται. Έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία της Αγίας Γραφής και οι παραβάτες διώκονται αυστηρά και ο λόγος της απαγόρευσης της ήταν ότι κρίθηκε ως προπαγανδιστικό κείμενο που σκοπό είχε να διαφθείρει την Ελληνική κοινωνία και να την τάξει εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης που πρέσβευε η νέα εποχή. Κυκλοφορούσαν βέβαια ακόμα κάποια «αντίτυπα» αλλά ήταν παραλλαγμένα και είχε αφαιρεθεί από μέσα ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για την νέα εποχή και την νέα παν-θρησκεία.
Ο Ιερέας ετοιμάζει την κολυμβήθρα. Είναι να βαφτίσει έναν άνθρωπο εκείνη την ημέρα Χριστιανό. Όμως η κολυμβήθρα δεν είναι όπως την ξέρουμε. Είναι ουσιαστικά μια μεγάλη μεταλλική μπανιέρα και ο λόγος είναι ότι αυτός που θα βαφτιστεί δεν είναι νήπιο αλλά ενήλικας. Έχει καταργηθεί ο νηπιοβαφτισμός προ πολλού. Υπήρχε μεγάλη πολεμική στο ζήτημα αυτό και είχαν γίνει πολλά επεισόδια. Το κύριο επιχείρημα εναντίον του νηπιοβαφτισμού ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν ήταν σωστό κατά την νέα-τάξη ο άνθρωπος να βαφτίζεται με το ζόρι όταν είναι νήπιο. Μετά την ενηλικίωση του ας αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Έτσι από το 2020 οι Έλληνες δεν μπορούσαν πλέον να βαφτίσουν τα παιδιά τους. Έπρεπε να περιμένουν να αποφασίσει το ίδιο το παιδί.
Ωστόσο πολύ λίγοι Έλληνες πλέον αποφάσιζαν να βαφτιστούν έστω και ενήλικες. Ο λόγος απλός: Τα παιδιά φεύγαν από την οικογένεια νωρίς και πλέον δεν ήταν δυνατό οι γονείς να διδάξουν στα παιδιά τους τις αρχές και την πίστη. Και οι δυο γονείς δουλεύανε νυχθημερόν με αποτέλεσμα τα παιδιά να πηγαίνουν από πολύ μικρή ηλικία σε ολοήμερα σχολεία στα οποία σχολεία τους γινόταν η ανατροφή που ήθελε η νέα εποχή. Το μάθημα των θρησκευτικών είχε πλέον καταργηθεί σαν μάθημα που δίχαζε τους μαθητές και οι εικόνες είχαν αφαιρεθεί από τις σχολικές αίθουσες. Η πρωινή προσευχή είχε αντικατασταθεί με ένα τραγουδάκι που αποτελούσε τον σχολικό ύμνο της νέας εποχής: “όλοι οι άνθρωποι ένα χρώμα μια φυλή μια θρησκεία μια γλώσσα…”.Η ιστορία πλέον είχε αλλάξει και διδασκόντουσαν μόνο κεφάλαια που δεν δημιουργούσαν εθνικές η θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. Σε αυτό το κλήμα ο νέος ήταν αδύνατο να μάθει για τον Χριστό…
Ο Ιερέας σχεδόν δακρυσμένος ξεκινάει το μυστήριο. Θυμάται ακόμα τους παλαιούς τρόπους ο γέρο-Ιερέας και κάθε φορά που καλείται να τελέσει κάποιο μυστήριο στους λίγους εναπομείναντες Χριστιανούς η μνήμη του ανασύρει γεγονότα παλαιότερων εποχών. Θυμάται όταν ο τόπος ήταν Ορθόδοξος και οι Έλληνες τελούσαν περήφανοι τα μυστήρια στις Εκκλησίες. Τώρα οι Εκκλησίες έχουν καταργηθεί. Κατασπαταλούσαν το δημόσιο χρήμα είπαν και τις κλείσανε. Οι δημοσιογράφοι φωνάζανε στα κανάλια ότι οι παπάδες έχουν κλέψει πολλά και πρέπει να πληρώσουν. Έτσι όχι μόνο η νέα εποχή έκλεισε τις δημόσιες Εκκλησίες αλλά φορολογούσε υπέρογκα και όποιον επιχειρούσε να ανοίξει μια ιδιωτική. Με την έλλειψη μεγάλου αριθμού πιστών κανείς ιερέας πλέον δεν μπορούσε να καλύψει το έξοδο και έτσι οι εναπομείναντες ιερείς αναγκαζόντουσαν και τελούσαν τα μυστήρια σε σπίτια.
Άλλωστε τα περισσότερα μυστήρια είχαν πλέον απαγορευτεί να τελούνται δημοσίως υπό το πρόσχημα της θρησκευτικής ελευθερίας: Ο αγιασμός των υδάτων δεν τελούταν πλέον γιατί στις θάλασσες υπήρχαν και νεκροί που δεν ήταν Χριστιανοί και προφανώς δεν θα θέλανε να αγιαστούν. Στις λειτουργίες πλέον απαγορεύτηκε να μνημονεύεται ο Στρατός γιατί δεν ήταν όλοι οι φαντάροι Χριστιανοί. Πλέον στην ορκωμοσία της βουλής δεν υπήρχε ιερέας αφού οι βουλευτές δεν ήταν όλοι Χριστιανοί και απαγορεύτηκε το μνημόσυνο των νεκρών με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να μας βεβαιώσει κάποιος που έχει πεθάνει αν ήταν Χριστιανός μέχρι το τέλος της ζωής του η όχι οπότε στην περίπτωση που λίγο πριν πεθάνει άλλαξε γνώμη και έγινε παγανιστής είναι σπίλωση της μνήμης του να του κάνει μνημόσυνο ο παπάς.
Πόσο είχε αλλάξει ο κόσμος! Ο γέρο-Ιερέας έχει τελειώσει το μυστήριο. Δεν μπορούν βέβαια να του δώσουν κάτι ως αντάλλαγμα οι λιγοστοί πιστοί που βρίσκονται εκεί καθώς πλέον το χρήμα έχει καταργηθεί και την θέση του έχει πάρει ένα τσιπάκι στο χέρι η στο μέτωπο. Με αυτό μόνο μπορείς να κάνεις συναλλαγές και όσοι λιγοστοί δεν το έχουν πάρει περνάνε δύσκολα. Μόνο ευχαριστώ μπορούν να του πουν και να του φιλήσουν το χέρι. Και ο γέρο Ιερέας τους δίνει την ευχή του: “Δύναμη παιδιά μου. Σύντομα, πολύ σύντομα θα είμαστε κοντά στον κύριο. Δεν έχει πολύ ακόμα ο κόσμος αυτός και εμείς δεν είμαστε του κόσμου τούτου. Πάμε αλλού,σε έναν κόσμο που θα είμαστε μαζί με τον γλυκό Ιησού…”
Ίσως το κείμενο φανεί υπερβολικό σε κάποιον αλλά αν αποκωδικοποιήσουμε το τι επιτέλους ζητάνε οι πολέμιοι της Ορθοδοξίας θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά είναι η απώτερη επιδίωξη τους. Όμως μπορούν να γίνουν ΑΝ τους αφήσουμε οι Χριστιανοί να συνεχίσουν το έργο τους. Και λέω ΑΝ γιατί ΔΕΝ θα τους αφήσουμε με την βοήθεια του Θεού. Έτσι λοιπόν η απάντηση μας στο εν λόγο περιστατικό και στα όσα Αντίχριστα δρομολογούνται στην Ελλάδα είναι μία:
Δεν θα σας περάσει. Η Ελλάδα είναι Ορθόδοξη και έτσι θα παραμείνει. Αμήν+

eglimatikotita 

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα!


Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα! (1)
Τι μπορεί να είναι χειρότερο από έναν διεστραμμένο serial killer; Μα φυσικά δύο διεστραμμένοι serial killers. Ειδικά όταν συνεργάζονται προκειμένου να πραγματοποιήσουν το «τέλειο έγκλημα». Είτε πρόκειται για αδέρφια, είτε για εραστές, είτε απλά για φίλους, τα ζευγάρια εγκληματιών μοιράζονται μια αρρωστημένη δίψα για αίμα που πολλές φορές έχει συγκλονίσει τον κόσμο με τα αποτελέσματά της.
Διαβάστε τις περιπτώσεις που έχουν μείνει στην ιστορία της εγκληματολογίας:

Caril Fugate και Charles Starkweather
Αριθμός θυμάτων: 11

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα! (2)
Την ιστορία τους πολλοί τη γνωρίζουν από την ταινία του Oliver Stone, «Natural Born Killers» (1994). Στις 21 Ιανουαρίου του 1958, ο Charles Starkweather πραγματοποιεί μια επίσκεψη στο σπίτι της ερωμένης του Caril Fugate. Εκεί, λογομαχεί με την «προβληματική» οικογένειά της και τελικά πυροβολεί και σκοτώνει την μητέρα και τον πατριό της Caril κι ύστερα παίρνει ένα ρόπαλο και χτυπά μέχρι θανάτου τη δίχρονη αδερφή της.
Οι δυο τους, μεγαλωμένοι στις χειρότερες οικογενειακές συνθήκες, έχουν ως βασικό τους κοινό την ψυχοπάθεια. Μετά το πρώτο φονικό οδηγούν χιλιόμετρα μέχρι τη Nebraska, όπου βρίσκουν σε μια φάρμα τον 70χρονο August Meyer, οικογενειακό φίλο του Starkweather, τον οποίο πυροβολούν στο κεφάλι.
Συνεχίζοντας το αιματηρό τους ταξίδι, το αμάξι τους χαλάει και αναγκάζονται να το παρατήσουν και να ψάξουν για βοήθεια. Αυτή τελικά τους την πρόσφεραν δύο ανίδεοι έφηβοι, ο Robert Jensen και η Carol King. Ο Starkweather τους αναγκάζει να οδηγήσουν εκεί που θέλει και τους οδηγεί σε ένα υπόγειο καταφύγιο όπου και τους σκοτώνει.
Συνολικά οι δυο τους είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο 11 ανθρώπων. Μέχρι να συλληφθούν τριγυρνούσαν ελεύθεροι στους δρόμους των ΗΠΑ σκοτώνοντας όποιον βρισκόταν στο διάβα τους.

Bonnie Parker και Clyde Barrow
Αριθμός θυμάτων: Ο ακριβής δεν είναι γνωστός, ανέρχονται σε δεκάδες

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα! (3)
Ίσως το διασημότερο φονικό ζευγάρι της ιστορίας. Τα «κατορθώματά» τους ήταν γνωστά διεθνώς και οι δυο τους απέκτησαν τεράστια φήμη ως φυγάδες, κλέφτες και δολοφόνοι μέσα στην περίοδο που ταξίδευαν στις κεντρικές ΗΠΑ.
Η Bonnie και ο Clyde μαζί με τη συμμορία τους, «Barrow Gang» έκαναν εντυπωσιακά πλιάτσικα σε τράπεζες τα οποία μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον του αμερικανικού Τύπου την περίοδο 1931-1934. Παρόλα αυτά, δούλευαν πολύ και ανεξάρτητα από τη συμμορία ληστεύοντας μικρά μαγαζιά και βενζινάδικα σε όλη την Αμερική.
Υπεύθυνος για την οργάνωση των επιχειρήσεων ήταν ο ιδιοφυής εγκληματικός εγκέφαλος του Clyde Barrow. Πήρε χρόνια στις αστυνομικές αρχές να τους βρουν και όταν τελικά το έκαναν, τους σκότωσαν επιτόπου.
Η ιστορία των Bonnie και Clyde τελειώνει στις 23 Μαΐου του 1934, μέσα στο ίδιο τους το καταφύγιο στη Louisianna, όταν τέσσερις αστυνόμοι της πολιτείας του Texas τους πυροβόλησαν μόλις τους εντόπισαν.

Ottis Toole και Henry Lee Lucas
Αριθμός θυμάτων: άγνωστος

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα! (4)
Ο Henry Lee Lucas διέπραξε τον πρώτο του φόνο το 1951, σε ηλικία 15 ετών, όταν βίασε και σκότωσε ένα έφηβο κορίτσι με γιατί ήθελε να δει πώς είναι το σεξ με άλλους ανθρώπους. Αφού έκτισε την ποινή του και ελευθερώθηκε, γνώρισε τον κατά συρροή δολοφόνο Ottis Toole του οποίου η ψύχωση ήταν να παραμορφώνει τα πτώματα των θυμάτων του.
Μαζί ταξίδευαν από πολιτεία σε πολιτεία με στόχο να δολοφονούν γυναίκες που έψαχναν μεταφορικό μέσο. Για πολύ καιρό ταξίδευαν μαζί τους και τα ορφανά ανίψια του Toole, τα 13χρονα παιδιά Frank και Becky. Μια μέρα η Becky αντιμίλησε στον Lucas κι εκείνος τη μαχαίρωσε, βίασε το πτώμα και το διαμέλισε ώστε να το βάλει μέσα σε μια μαξιλαροθήκη και να το πετάξει κάπου στον δρόμο.
Τα θύματα των δύο αυτών αρρωστημένων ανδρών δεν είχαν συγκεκριμένη ηλικία. Οι Toole και Lucas άφησαν πίσω τους δεκάδες γυναικεία πτώματα όλων των ηλικιών, τα οποία είχαν χάσει τη ζωή τους με κάθε τρόπο που μπορεί κανείς να φανταστεί.
Ο Toole ισχυρίστηκε κάποια στιγμή πως ήταν κανίβαλος ενώ ο Lucas επεσήμανε πως εκείνος δεν ακολουθούσε τέτοιες πρακτικές γιατί απλά δεν του άρεσε… η σως μπάρμπεκιου. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων τους δεν θα γίνει ποτέ γνωστός.

Οι στραγγαλιστές του Hillside
Αριθμός θυμάτων: 10

Τα ζευγάρια που διψούσαν για αίμα! (5)
Το ψευδώνυμο «Οι στραγγαλιστές του Hillside» (The Hillside Strangler) δόθηκε από τα αμερικανικά Μέσα σ’ ένα αρρωστημένο δίδυμο ανδρών τους Kenneth Bianchi και Angelo Buono. Πρόκειται για δύο ξαδέρφια που φυλακίστηκαν για την απαγωγή, τον βιασμό, τον βασανισμό και τη δολοφονία 10 γυναικών ηλικίας από 12 έως 28 χρονών.
Τους φόνους τους διέπραξαν στο σύντομο διάστημα τεσσάρων μηνών μεταξύ του τέλους του 1977 και της αρχής του 1978 έχοντας ως βάση τους λόφους που υψώνονται πάνω από την πόλη του Λος Άντζελες.
Ο Bianchi βρίσκεται ακόμη στη φυλακή με ισόβια κάθειρξη ενώ ο Buono πέθανε τον Σεπτέμβριο του 2002 από έμφραγμα.