Σέβομαι τη γνώμη όλων άσχετα εάν συμφωνώ. Τα σχόλιά σας δεν πρέπει να είναι υβριστικά και προσβλητικά. arismesx@gmail.com Μπορείτε να με βρείτε και εδώ: https://sites.google.com/site/eleutheriastegnome/


Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.
Γιάννης Ρίτσος





Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Η παγκόσμια οικονομία µε παραδείγματα

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες και δίνεις τη µία στο γείτονά σου.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου δίνει λίγο γάλα.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου πουλά λίγο γάλα.

ΝΑΖΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και σε σκοτώνει κιόλας.

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες , η κυβέρνηση παίρνει και τις 2, σκοτώνει τη µία, αρμέγει την άλλη και στο τέλος πετά το γάλα.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη µία, αγοράζεις ένα ταύρο, πολλαπλασιάζεις το κοπάδι και η οικονομία αναπτύσσεται ομαλά. Στη συνέχεια, πουλάς όλο το κοπάδι, γίνεσαι εισοδηματίας και ζεις καλύτερα.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη µία και αναγκάζεις την άλλη να παράγει το γάλα που αντιστοιχεί σε 4 αγελάδες. Αργότερα, προσλαµßάνεις έναν εμπειρογνώμονα για να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους η αγελάδα έπεσε νεκρή.

ΓΑΛΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες και απεργείς επειδή θέλεις 3.

ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να έχουν το 1/10 του μεγέθους τους και να παράγουν 20 φορές περισσότερο γάλα. Μετά σχεδιάζεις ένα έξυπνο καρτούν, το ονομάζεις COWKEMON και το πουλάς σε όλο τον κόσμο.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να ζουν 100 χρόνια, να τρώνε  µία φορά το μήνα και να αυτοαρµέγονται.

ΙΤΑΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες αλλά δεν ξέρεις που είναι, έτσι
κάνεις διάλειµµα για φαγητό.

ΡΩΣΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις δύο αγελάδες, τις μετράς και μαθαίνεις ότι στην πραγματικότητα έχεις 5. Τις ξαναµετράς και μαθαίνεις ότι έχεις 42. Την Τρίτη φορά μαθαίνεις ότι έχεις δύο ξανά. Μετά σταματάς να μετράς και ανοίγεις ακόμη ένα μπουκάλι βότκα.

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, 300 ανθρώπους να τις αρμέγουν, ισχυρίζεσαι ότι εξασφαλίζεις πλήρη απασχόληση και υψηλή παραγωγικότητα και συλλαμβάνεις τον δημοσιογράφο που ανακοινώνει τους παραπάνω αριθμούς.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, τις πουλάς όσο-όσο, µε τα λίγα χρήματα που σου δίνουν δίνεις προκαταβολή για να πάρεις αυτοκίνητο, το οποίο αποπληρώνεις σε 7.083 δόσεις.

ΙΝΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες και απλά τις λατρεύεις.

ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις δύο αγελάδες και είναι και οι δύο τρελές

Oι τηλεφωνικές ενοχλήσεις των τραπεζών

Κάτι η κρίση, κάτι η κρίση και κάτι η κρίση, οι τηλεφωνικές ενοχλήσεις των τραπεζών για καθυστερήσεις πληρωμών έχουν ξεσαλώσει με τα κινητά να χτυπάνε από τις 9 το πρωί ακόμα κι αν έχεις καθυστερήσει μόλις πέντε μέρες την καταβολή της δόσης σου.

Οι παρακάτω τηλεφωνικοί διάλογοι μεταξύ του φανταστικού πελάτη κ. Παπαδόπουλου και της φανταστικής τραπεζοϋπαλλήλου κυρίας Αγκαθούρας έχουν όλοι χρησιμοπoιηθεί με επιτυχία τόσο από τον υπογράφοντα όσο και από λοιπά αξιοσέβαστα αναρχικά στοιχεία, λαμβάνοντας υπ' όψιν
α) το ημιπαράνομο της πράξης των τραπεζών, το οποίο θα τις αποτρέψει από το να σε μηνύσουν,
β) ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί μήνυση εξύβρισης από τη στιγμή που εσύ είσαι που ενοχλείσαι επανειλημμένως σε
  προσωπικό κινητό παρά τις διαμαρτυρίες σου,
γ) ότι δεν μπορεί να αποδειχτεί ότι είσαι ο υβριστής αν δεν τους δώσεις τουλάχιστον αριθμό ταυτότητας, μέσω του
  τηλεφώνου,
δ) ότι καμία τράπεζα δεν πρόκειται να διεκδικήσει σύνολο χρεωστικού ποσού πριν από τη συμπλήρωση τριών απλήρωτων
  λογαριασμών.


Επειδή η τραπεζική αλητεία δεν θέλει φόβο ούτε κρύψιμο, αλλά ανάλογη αντιμετώπιση και γλώσσα.


ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Εξαρτάται.
- Τι εννοείται «εξαρτάται»;
- Από το ποιος τον ζητεί.
- Συγγνώμη, αυτό δεν είναι το τηλέφωνο του κ. Παπαδόπουλου;
- Πιθανότατα. Ποιος τον ζητεί;
- Αγκαθούρα. Από την Kleftobank.
- Τότε δεν είμαι ο κ. Παπαδόπουλος.
- Μπορώ να μιλήσω στον κ. Παπαδόπουλο;
- Αμα θέτε, εγώ θα σας εμποδίσω;
- Με συγχωρείτε, τι συμπεριφορά είναι αυτή;
- Αν ξαναπάρεις, να δεις που θα την έχω χειροτερέψει.


ΣΑΔΟΜΑΖΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Από την Kleftobank τηλεφωνώ, κύριε Παπαδόπουλε, Αγκαθούρα.
- Α, υπέροχα.
- Σχετικά με το δάνειό σας...
- Ναι, τι έπαθε;
- Εχετε καθυστερήσει 6 ημέρες την πληρωμή του.
- Και μία σήμερα 7.
- Πότε υπολογίζετε ότι θα μπορέσετε να καταθέσετε το ποσό;
- Οταν το καταθέσω, θα το δείτε στον υπολογιστή σας.
- Πρέπει να μου πείτε μια ημερομηνία.
- Δεν θέλω να σας πω. Θα το δείτε κατατεθειμένο.
- Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι αυτή συμπεριφορά.
- Βρε, άντε μου στο διάολο, που θα μου μάθεις και συμπεριφορά, αλογομούρα.
- Η συνομιλία μας, κύριε Παπαδόπουλε, καταγράφεται και θα μεταβιβαστεί στους υπεύθυνους.
- Και πώς θα τους πεις ακριβώς, κούκλα μου, "Με είπαν καριόλα στο τηλέφωνο επειδή κάνω το επάγγελμα μιας καριόλας";
 (κλείσιμο)


ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Αγκαθούρα από την Kleftobank.
- Αριθμό ταυτότητας και πατρώνυμο, παρακαλώ;
- Για ποιον λόγο;
- Γιατί σκοπεύω να σας κάνω μήνυση, κυρία Αγκαθούρα. Για παρενόχληση.
- Δεν είμαι υποχρεωμένη να σας δώσω τα στοιχεία μου.
- Δεν είμαι υποχρεωμένος τότε να σας απαντήσω. (κλείσιμο)


ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- (Απαντάμε στο κινητό έχοντας δει το νούμερο τηλεφώνου) Ψησταριά το «Ωραίο Λιόπεσι», λέγεται;
- (Το κλείνει η Αγκαθούρα, σαστισμένη.)


GAY ACTIVIST ANTIMETΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ;
- Ο ίδιος.
- Αγκαθούρα από την Kleftobank.
- Aχ, κυρία Αγκαθούρα μου, συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να σας μιλήσω τώρα γιατί πεοθηλάζω και είμαι μπουκωμένος.


ΝΤΑΝΤΑΪΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Με ακούτε, κύριε Παπαδόπουλε;
- Οχι.


ΚΑΨΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Σας ακούω.
- Αγκαθούρα από την Κleftobank.
- Καλησπέρα, κυρία Αγκαθούρα, σας περίμενα.
- Εγινε κάποια κατάθεση μήπως;
- Αχ, δυστυχώς, δεν πρόλαβα.
- Αύριο θα τα καταφέρετε;
- Να σας πω, τι φοράτε αυτή τη στιγμή;
- Συγγνώμη;
- Θα ήθελα να πάρετε το ακουστικό και να τo ακουμπήσετε πάνω σας και σιγά-σιγά να το κατεβάσετε προς τα κάτω και μετά,
 με μία κίνηση, αργή, αλλά σταθερή, με τρυφερότητα και δυναμισμό συνάμα, να το σπρώξετε μέσα σας.
- Πώς μιλάτε έτσι, κύριε Παπαδόπουλε;
- Δεν είμαι ο Παπαδόπουλος, αλλά σε άναψα πουτανίτσα, ε;

Η ζωή του άντρα

 
 
Όταν ο Θεός δημιούργησε τον γάιδαρο του είπε:
- "Θα δουλεύεις από το πρωί έως το βράδυ και θα κουβαλάς βαριά πράγματα στην πλάτη σου. Θα τρως χόρτο και θα έχεις πολύ λίγη νοημοσύνη. Θα ζεις πενήντα χρόνια."
Τότε ο γάιδαρος του απάντησε:
- "Πενήντα χρόνια; Τέτοια ζωή είναι πολύ σκληρή. Δώσε μου μόνο τριάντα χρόνια." Έτσι και έγινε!
 
Μετά ο Θεός δημιούργησε το σκύλο και του είπε:
- "Σαν σκύλος θα φυλάς την ιδιοκτησία του ανθρώπου και θα είσαι ο πιο αφοσιωμένος φίλος του. Θα τρως ό,τι περισσεύει από τον άνθρωπο και θα ζεις εικοσιπέντε χρόνια!"
Τότε ο σκύλος του απάντησε:
- "Θεέ μου, εικοσιπέντε χρόνια τέτοια ζωή δεν αντέχεται. Δώσε μου μόνο δέκα χρόνια." Έτσι και έγινε!
 
Μετά ο θεός δημιούργησε τον πίθηκο και του είπε:
- "Θα πηδάς από δέντρο σε δέντρο και θα συμπεριφέρεσαι σαν βλάκας. Θα κάνεις τον γελωτοποιό και Θα ζεις είκοσι χρόνια." Τότε ο πίθηκος του απάντησε:
- "Θεέ μου, είκοσι χρόνια σαν γελωτοποιός του κόσμου πάει πολύ. Δώσε μου μόνο δέκα χρόνια!" Έτσι και έγινε!
 
Τελικά ο θεός δημιούργησε τον άντρα και του είπε:
- "Είσαι άντρας, το μόνο λογικό ον που θα κατοικεί στη γη. Θα χρησιμοποιείς τη νοημοσύνη σου για να επιβάλλεσαι στα άλλα δημιουργήματα. Θα εξουσιάζεις τη γη και θα ζεις για είκοσι χρόνια!"
Τότε ο άντρας του απάντησε:
- "Θεέ μου, να είμαι άντρας μόνο είκοσι χρόνια δεν αρκεί. Δώσε μου σε παρακαλώ τα είκοσι χρόνια που άφησε ο γάιδαρος, τα δεκαπέντε χρόνια που άφησε ο σκύλος και τα δέκα χρόνια που άφησε ο πίθηκος." Έτσι και  έγινε!
 
Από τότε ο άντρας ζει είκοσι χρόνια σαν άντρας, μετά παντρεύεται και ζει είκοσι χρόνια σαν γάιδαρος και από το πρωί ως το βράδυ κουβαλάει βάρη. Μετά αποκτά παιδιά και ζει δεκαπέντε χρόνια σαν σκύλος φρουρώντας το σπίτι και την περιουσία του και τρώγοντας ό,τι περισσεύει από την οικογένεια και αφού γεράσει και ζει σαν πίθηκος, συμπεριφέρεται σαν βλάκας και κάνει τον γελωτοποιό στα εγγόνια του. Έτσι είναι!

Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας

Ο George Bush JR επισκέπτεται ένα νηπιαγωγείο και αρχίζει να μιλάει στα παιδάκια για το πόσο μεγάλη είναι η Αμερική, για το πόσο δημοκρατική και σπουδαία χώρα είναι και για το πώς υπερασπίζεται όλο τον κόσμο, για την τρομοκρατία και για το πώς τελικά θα μας σώσει από όλους τους τρομοκράτες. Αφού λοιπόν τελειώνει την παπαρολογία μετά από κανα μισάωρο, λέει στα παιδάκια να κάνουν ότι ερώτηση θέλουν. Σηκώνει το χέρι του ο μικρός Jack, ο πρόεδρος του χαμογελάει και ο Jackαρχίζει: 
- Έχω 3 ερωτήσεις κ. Πρόεδρε:

 
1.     Πώς είναι δυνατόν να είστε πρόεδρος αφού πήρατε λιγότερες ψήφους από τον αντίπαλό σας στις εκλογές;
2.     Συμφωνείτε πως η βόμβα στη Χιροσίμα ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική πράξη της ιστορίας;
3.     Είναι αλήθεια ότι θέλετε να βομβαρδίσετε το Ιράκ χωρίς καμμιά απόδειξη μόνο και μόνο για τα πετρέλαια;

Ο Bush χλομιάζει, κομπιάζει και πάνω στην ώρα χτυπάει το κουδούνι και βγαίνουν τα παιδιά διάλειμμα. Όταν επιστρέφουν λοιπόν, ο πρόεδρος ξαναλέει στα παιδιά να κάνουν ότι ερώτηση θέλουν. Σηκώνει το χέρι του ο μικρός Danny, ο πρόεδρος του χαμογελάει και ο Danny αρχίζει:


- Κύριε. Πρόεδρε έχω 5 ερωτήσεις:

 
1.     Πώς είναι δυνατόν να είστε πρόεδρος αφού πήρατε λιγότερες ψήφους από τον αντίπαλό σας στις εκλογές;
2.     Συμφωνείτε πως η βόμβα στη Χιροσίμα ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική πράξη της ιστορίας;
3.     Είναι αλήθεια ότι θέλετε να βομβαρδίσετε το Ιράκ χωρίς καμμιά απόδειξη μόνο και μόνο για τα πετρέλαια;
4.     Γιατί σήμερα το κουδούνι χτύπησε 20 λεπτά νωρίτερα;
5.     Πού είναι ο φίλος μου ο Jack;

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΩΣ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ..


Φίλος που βρέθηκε τις προάλλες στα δικαστήρια για υπόθεση που είχε με ασφαλιστική εταιρεία,μου διηγήθηκε την εξής ιστορία:

Διαβάστε να δείτε πως δικάζονται οι κλέφτες λαθρομετανάστες.

Είχα πάει στα δικαστήρια για μια προσωπική μου αντιδικεία με ασφαλιστική εταιρεία και επειδή το νούμερο που είχαμε (για να εκδικαστεί επιτέλους η υπόθεση μετά από 2 αναβολές και μια έφεση)
περιμέναμε στα σκαλάκια,ώσπου είδαμε να φέρνουν οι αστυνομικοί στο ίδιο κτίριο 4 αλλοδαπούς (μάλλον Αλγερινούς) με χειροπέδες.
Λέω στη γυναίκα μου,δεν πάμε στην αίθουσα να δούμε τι έκαναν.
Μου απαντάει καταφατικά και ελέω περιέργειας μπήκαμε μέσα.
Αρχίζει η δίκη.
Πρώτα απαγγέλλονται οι κατηγορίες..
για 3 παραβιασμένα αυτοκίνητα και μερικές ληστείες του δρόμου δηλ.επίθεσεις σε γυναίκες για αλυσίδες.Και ψευδή στοιχεία.Είχαν πλαστά διαβατήρια Παλαιστινίων.

Ακούγονται οι 2 μάρτυρες μπλα μπλα μπλα..και ένας αστυνομικός..μπλα μπλα...μπλα..
Μιλάει η δικηγόρος των μεταναστών (γνωστή και για τους αγώνες της υπέρ των "κακόμοιρων")
και σειρά παίρνει ο εισαγγελέας.

{Λέω στη γυναίκα μου..Τώρα την γαμήσανε..όλα είναι εις βάρος τους.Θα τους σκίσει.
Μου λέει αυτή: Με όλα αυτά σίγουρα θα τους απελάσουν.}


Αρχίζει ο εισαγγελέας..να τους ρωτάει...(ούτε να είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους δεν θα τα έλεγε αυτά)
Εισ...Πεινούσατε για αυτό κλέβατε?
Αλλοδαποί..μετέφραζε η δικηγόρος..Ναι..

Εισ...Δεν έχετε που να μείνετε? Είστε άστεγοι?
Αλλοδαποί..μετέφραζε η δικηγόρος...Ναι

Εισ...Τα κάνατε όλα αυτά για μπορέσετε να επιβιώσετε?
Αλλοδαποί..μετέφραζε η δικηγόρος...Ναι


Γυρνάω κοιτάω την γυναίκα μου,είχαμε μείνει μαλάκες και οι 2...Και βάζουμε τα γέλια δυνατά..
Γυρνάει ο απίθανος που εκτελεί χρέη νομοφύλακα και υποτίθεται πως προστατεύει τα θύματα των ξυλοδαρμών και των σπασμένων αυτοκινήτων..και μας λέει..

ΓΙΑΤΙ ΓΕΛΑΤΕ ΕΚΕΙ ΠΙΣΩ?
Γυρνάω τον κοιτάω στα μάτια ειρωνικά του γύρισα την πλάτη επιδεικτικά εγώ και η γυναίκα μου και φύγαμε.
Τι άλλο θα έπρεπε να ακούσουμε για να καταλάβουμε την δίκη παρωδία?

Βγαίνοντας έξω μας πλησίασε ένας αστυνομικός που παρακολουθούσε την δίκη και μας λέει..


ΑΥΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.


Εμείς τους πιάνουμε κι αυτοί τους αφήνουν ελεύθερους να συνεχίζουν ακάθεκτοι.

Τώρα θα φάνε 1-3 μήνες με αναστολή,θα πάρουν ένα χαρτί για να φύγουν από την Ελλάδα και αυτή ήταν η τιμωρία τους.
Τα παλικάρια αυτά,θα πάνε να αγοράσουν νέα πλαστά διαβατήρια και θα συνεχίσουν να είναι είτε Παλαιστίνιοι ή ακόμα και Ιρακινοί.
Πιο εύκολα θα τιμωρούσε εσάς που γελάσατε,παρά αυτούς.

Μετά από λίγο βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου.Ήταν ακριβώς όπως μας είπε ο αστυνομικός.

Τα συμπεράσματα δικά σας.


eglimatikotita

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗ - ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ

Φωτογραφίες και μαρτυρία απο την απροσδόκητη απόβαση.

Στις αρχές Αυγούστου 2010 ζήσαμε στις Σπέτσες μια σκηνή από ένα μεγάλο δράμα που εξελίσσεται στη χώρα μας. Μια μηχανοκίνητη λέμβος με 50 λαθρομετανάστες, το Bekas Yug, είχε ξεμείνει στο ξερονήσι Παραπόλα, 24 μίλια στα νοτιοδυτικά. Το Λιμεναρχείο Σπετσών τους μετέφερε εδώ και την άλλη μέρα στον Πειραιά. Η επιχείρηση διεξήχθη άψογα, όπως θα δείτε πιο κάτω. Όμως αυτό που συνέβη δεν είναι κάτι μεμονωμένο. Είναι ένα μικρό επεισόδιο της σιωπηλής εισβολής όπου παίζεται η επιβίωση της πατρίδας μας. Εισβολή; Επιβίωση; Διερωτώμαι μήπως υπερβάλλω. Διότι τα στοιχεία είναι τόσο εφιαλτικά, που δυσκολεύομαι να τα δεχτώ. Δείτε τα στο άρθρο «Ανάποδα τη σημαία»και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.

Σ’αυτό το επεισόδιο ήμουν αυτόπτης μάρτυς απο την αρχή ως το τέλος. Επειδή γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια, ξέρω Αραβικά και άλλες γλώσσες και μού ζήτησαν να βοηθήσω στη συνεννόηση. Είδα κάτι που δεν το περίμενα: εδώ λειτούργησε σωστά το κράτος, σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στην πρωτεύουσα.

Άφιξη της πρώτης ομάδας λαθρομεταναστών με το ταχύπλοο διάσωσης του Λιμενικού (φωτο Δημήτρη Δασκαλάκη).


Δυο-δυο οι συλληφθέντες οδηγούνται στο Λιμεναρχείο από γυναίκα βαθμοφόρο του Λιμενικού, με χειροπέδες για να μη διαφύγουν στη διαδρομή, όπως συνέβη σε άλλα νησιά (φωτο Δημήτρη Δασκαλάκη).

Υποδοχή

Οι πιο πολλοί λαθρομετανάστες μεταφέρθηκαν απο το ξερονήσι στις Σπέτσες το βράδυ της Κυριακής 8 Αυγούστου. Επειδή το Λιμεναρχείο δεν έχει κρατητήρια, διανυκτέρευσαν φρουρούμενοι σε μια ευρύχωρη αίθουσα του ΟΤΕ, στον πρώτο όροφο του κτιρίου. Ήταν ταραγμένοι και νευρικοί, δυο μέρες νηστικοί. Ήρθε και τους εξέτασε ο γιατρός Δημήτρης Κούβελας, που κάνει το αγροτικό του στο Πολυδύναμο Ιατρείο Σπετσών. Οι ξένοι ήταν όλοι νέοι και σε καλή υγεία, εκτός απο δυο — ό ένας με δυσεντερία και ο άλλος με νευρικό κλονισμό. Όμως ο γιατρός είχε μαζί του όλα τα αναγκαία, και όταν είδαν πόσο προσεκτικά τους φρόντιζε, άρχισαν όλοι τους να ηρεμούν.

Στο μεταξύ κατέφτασαν τσάντες με σουβλάκια πίττα και μπουκάλες νερό. Οι λαθρομετανάστες, που ήταν καθιστοί ή ξαπλωμένοι, αμέσως σηκώθηκαν και καθώς οι λιμενικοί μοιράζαν τα σουβλάκια, τους ρωτούσαν ανήσυχοι «Χαλάλ; Χαλάλ;» — δηλαδή, μήπως είναι απαγορευμένη τροφή; «Είναι κοτόπουλο», απάντησε ο Λιμενάρχης, που ήξερε απο πείρα πως οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό, ακόμα κι αν πεινάνε.

Οι διακινητές

Σε άλλο χώρο ήταν κρατούμενοι οι διακινητές, ένας Τούρκος 48 ετών και ένας Ουκρανός 27 ετών. Ήρεμοι, ανέκφραστοι, βαρυεστημένοι. Έχουν ξαναδεί πολλές φορές το έργο. Η πολυεθνική τους διαθέτει καλοπληρωμένους δικηγόρους και υψηλές διασυνδέσεις. Πάνω απο 2.000 τέτοιοι διακινητές συλλαμβάνονται στην Ελλάδα κάθε χρόνο, μετεκπαιδεύονται και αφήνονται πάλι ελεύθεροι να συνεχίσουν τη δουλειά τους.
Μια γωνιά της αίθουσας, την επόμενη μέρα το πρωί.
Κεφάτος και αισιόδοξος: "Κοιμήθηκα καλά. Θα ξαναδοκιμάσω να φύγω για Ιταλία. Αλλά πρώτα να βρω λεφτά."Οι λαθρομετανάστες
Αφού έφαγαν και χαλάρωσαν, οι λαθρομετανάστες άρχισαν να δίνουν καταθέσεις. Όλοι είχαν πληρώσει 2.500 Ευρώ για να πάνε στην Ιταλία. Αλλά τώρα, φτού κι απ’την αρχή. Άλλοι ήταν παραιτημένοι κι άλλοι αγχωμένοι με την έγνοια πως τα λεφτά τους σώνονται. Ήταν 20-30 χρονών, αθλητικά εργατόπαιδα στις ίδιες ηλικίες με τους λιμενικούς, που στην αρχή φορούσαν τα επιβαλλόμενα ατομικά μέσα προστασίας, δηλαδή μάσκες και γάντια. Καθώς όμως προχωρούσε η νύχτα, πέσαν οι μάσκες, χαλάρωσε η ένταση. Απο τις δυο αντικρυνές πλευρές σκάγαν χαμόγελα, βλέπαν ο ένας τον άλλο ως άνθρωπο που η τύχη τον έβαλε σ’αυτό το ρόλο. Είδα και κάτι που δεν το περίμενα. Ο ένας απο τους συλληφθέντες που ήταν άρρωστος, είχε αρχίσει να τρέμει σύγκορμα και να κλαίει. Και ο γεροδεμένος λιμενικός που ως τώρα τον έβλεπα αυστηρό στους μόλους, συγκινημένος, δίχως τα γάντια, να τον πιάνει και να τον παρηγορεί σαν να’ταν αδέλφός του. Ήταν κάτι απροσδόκητο, αυτή η ανθρωπιά — μη τη φοβόμαστε τη λέξη όταν μιλάμε για τους ένστολους συμπολίτες μας. Την άλλη μέρα οι φίλοι του αρρώστου άρχισαν να βγάζουν χαρτάκια απο τα ρούχα τους και να τα ξεδιπλώνουν. Χαρτονομίσματα. Τι τρέχει; ρώτησα. «Να δώσουμε στα παλληκάρια ένα δώρο» είπαν. Μετέφρασα κι ο λιμενικός κούνησε το κεφάλι: «Πες του όχι, τη δουλειά μας κάνουμε.»
Η ιστορία του Σαμίρ
Παράλληλα γινόταν η καταγραφή των συλληφθέντων. Ο ένας μετά τον άλλο δήλωνε πως είναι Παλαιστίνιος. Γεννημένος πού; Στη Ραμάλλα. Λέγαν ψέματα, όπως μου είπε αργότερα ένας που βγήκε να πάει στην τουαλέτα και είχε όρεξη για κουβέντα. Δανείστηκε ένα τσιγάρο και άρχισε να μού εξηγεί. «Κάνουμε το παν για να πάμε Ιταλία ή Γαλλία, να βρούμε δουλειά να βοηθήσουμε τους δικούς μας. Τι δουλειά; Ο αδελφός μου κάνει ντελίβερυ πίτσες στη Μασσαλία, κι ο θείος οικοδομή. Οι δικοί μου πούλησαν σπίτια και χωράφια για να περάσω τα σύνορα. Όπως κι εσείς ξοδεύετε μια περιουσία για να σπουδάσετε τα παιδιά σας.»
Παράλληλα ρωτούσε τι θ’απογίνουν. Όταν τού είπα πως αύριο θα τους πάνε στην Αθήνα τον έπιασε απελπισία: «Μα απο την Αθήνα μπήκα στο καράβι. Πώς έφτασα εκεί; Ήρθα απο την Τουρκία. Οι Τούρκοι μάς βοηθήσαν να διασχίσουμε τα σύνορα άλλα μάς έπιασαν οι Έλληνες. Φυλακή, δικαστήριο κι αυτό το χαρτί». Μού δείχνει μια χιλιοτσακισμένη σελίδα με τη φωτογραφία του, ένα Υπηρεσιακό Σημείωμα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ορεστιάδας. Δηλαδή στο Νομό Έβρου, στη Θράκη, στα σύνορα με την Τουρκία. Είναι η «διοικητική απέλαση» βάσει της οποίας αφήνεται ελεύθερος, με την υποχρέωση να εγκαταλείψει την Ελλάδα μέσα στις επόμενες 30 μέρες. «Με το λεωφορείο μάς πήγαν στην Αθήνα και μάς κατέβασαν σε μια πλατεία. Βρήκα ένα ξενοδοχείο στη Βικτώρια όπου πάνε κι άλλοι σαν εμένα. Σε λίγες μέρες βρήκα κάποιον. Υποσχέθηκε πως θα με στείλει στην Ιταλία και μ’έβαλε σ’αυτό το πλοίο.»
Θα μείνω στην Ελλάδα
Τώρα τι θα κάνεις, τον ρωτάω. «Πιστεύω πως επίτηδες το ρίξανε σε κείνο το νησάκι. Έτσι κι αλλιώς τα λεφτά τα πήραν. Δυόμισυ χιλιάδες επί 50 κάνουν 125.000 Ευρώ για Αθήνα Παραπόλα μετ’επιστροφής! Όμως τώρα δεν έχω πια λεφτά, ούτε και οι άλλοι. Θα μείνουμε στην Ελλάδα, να βρούμε εδώ δουλειά. Κι αν δεν βρούμε; Θα μάς ταίζει η Ευρώπη. Μού αρέσει η Ελλάδα, μοιάζει με την πατρίδα μου.»
Η ψεύτικη Παλαιστίνη
Κάποια στιγμή ο Σαμίρ άρχισε να σιγοτραγουδά ένα γαλλικό τραγούδι. Ξέρεις Γαλλικά; «Ναι βρε αδελφέ, είμαι απο την Τυνισία και μην το πεις παραπέρα σε παρακαλώ.
Κανείς μας δεν είναι απο την Παλαιστίνη αλλά έτσι λέμε για να μάς δεχτούν ως πολιτικούς πρόσφυγες».
Και γιατί δεν πήγες απ’ευθείας απο την Τυνισία απέναντι στην Ιταλία, παρά έκανες όλο το γύρο;
«Γιατί οι Ιταλοί κι οι Γάλλοι απωθούν ή βουλιάζουν τα καράβια. Οι Έλληνες είναι πιο μαλακοί».
Οι γυναίκες
Την επόμενη μέρα, πάνω στην κουβέντα, ένας απο τους συλληφθέντες είπε ότι ποτέ δεν διανοήθηκε πως μια γυναίκα θα του περνούσε χειροπέδες, όπως έγινε εδώ. (Μια παρένθεση: η δύναμη τού Λιμεναρχείο Σπετσών περιλαμβάνει περίπου δέκα γυναίκες βαθμοφόρους, απο τις οποίες κάποιες ξεχώριζαν, πιο θαρραλέες, με ηγετικά προσόντα.) Έλεγε λοιπόν, «εμείς οι Μουσουλμάνοι ποτέ δεν θα επιτρέπαμε σε μια γυναίκα να μάς πει τι να κάνουμε». Μού ζητά μια βαθμοφόρος να μεταφράσω κι απαντά: «Ρώτα τους γιατί στις χώρες τους μεταχειρίζονται τις γυναίκες σαν να’ναι δούλες;» Κι έτσι ξεκίνησε μια κουβέντα που έδειξε το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα σ’αυτούς και σε μάς. «Η κόρη πρέπει να κάνει ό,τι της λέει ο πατέρας. Μετά ό,τι λέει ο άνδρας της. Δεν πρέπει να πάει σχολείο, είναι αμαρτία.» Γιατί, ρωτούσε η βαθμοφόρος. «Διότι έτσι λέει η θρησκεία μας».
Πίσω είναι η θαλαμηγός «Α». Μπροστά, το ταχύπλοο με τη δεύτερη ομάδα λαθρομεταναστών. Δυστυχώς συνδέονται. Οι μεν είναι υπαίτιοι για τους δε. Θέλουν πάντα να πληρώνουν λιγότερους φόρους και να ρίχνουν το εργατικό κόστος. Ας θαυμάσουν το βραβείο τους.

Ανήσυχοι κοιτάζουν πού τους πάνε. Πώς να δουν την ομορφιά τριγύρω τους;

Το φουσκωτό δένει στις Σπέτσες και οι επισκέπτες ούτε παίρνουν χαμπάρι.
Μεταφορά της δεύτερης ομάδας στο Λιμεναρχείο, με τη βοήθεια της Αστυνομίας.Η δεύτερη ομάδα
Στην Παραπόλα ήταν ακόμα κάποιοι λαθρομετανάστες, που την προηγούμενη νύχτα είχαν κρυφτεί απο τους λιμενικούς. Αλλά ήταν καταδικασμένοι σε θάνατο, αν παρέμεναν σ’αυτό το ξερονήσι και έτσι το επόμενο πρωί, τη Δευτέρα 9 Αυγούστου, πήγε ένα ταχύπλοο του Λιμενικού και τους μάζεψε, ώστε να φύγουν την ίδια μέρα για τον Πειραιά. Το απόγευμα, ένα ειδικό δρομολόγιο του φέρρυ-μποτ μετέφερε και τους 50 απέναντι για να πάνε οδικώς στην πρωτεύουσα.
Εκεί δυστυχώς το σύστημα λειτουργεί τόσο παράλογα που θα νόμιζες ότι καθοδηγείται για ν’αυξάνει το πλήθος των μουσουλμάνων στην Ελλάδα.
Πώς, θα το δείτε στο άρθρο «Ανάποδα τη σημαία».
Η εντύπωση στις Σπέτσες
Η όλη επιχείρηση έγινε ήρεμα και διακριτικά. Ο Λιμενάρχης Ανδρέας Κάγκας και ο Υπολιμενάρχης Κυριάκος Φλωρής ήταν στο πόδι 48 ώρες για να τη διευθύνουν. Βοήθησε και ο Δήμαρχος Ευάγγελος Κονταξάκης, που ανέλαβε να καλύψει ο Δήμος τη μεταφορά προς τον Πειραιά για να συντομευθεί ο χρόνος παραμονής στις Σπέτσες. Κι έτσι ήρθαν κι έφυγαν 50 λαθρομετανάστες και το νησί ούτε πήρε μυρουδιά. Οι επισκέπτες συνέχισαν αμέριμνοι τις διακοπές τους.spetses.wordpress.com
eglimatikotita

Τι γλώσσα μου έδωσαν; Eλληνική;


Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.
Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας..

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες.

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως ..

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον Ίμυκο ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας .

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής.
Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως νοηματική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν σημειολογικές .

Νοηματική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη, και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα, κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ σημειολογική είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το αμ πράγμα (σημαινόμενο) εννοείται με το αμ (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές, σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς επειδή έτσι 'συμφωνήθηκε' μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο
αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα Ίμυκος , Γνώσεις και Νεύτων αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες.

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.

< BR>
Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη
=...LAND, ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό....ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ...., κυκλο.....,
ΦΩΝΟ...., ΜΑΚΡΟ...., ΜΙΚΡΟ......, ΔΙΣΚΟ...., ΓΡΑΦΟ..., ΓΡΑΜΜΑ..., ΣΥΝ...,
ΣΥΜ..., κ.λπ...

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα.

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ένα νησί απομονωμένο για 6 εκατομμύρια χρόνια ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ




Είναι σα να είσαι σε άλλο πλανήτη...
Πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις.
Το νησί αυτό διαλύει κάθε έννοια 'φυσιολογικού'για ένα τοπίο εδώ στη Γη.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ



Φαντάσου να ξυπνήσεις μια μέρα στο νησί αυτό και να ρίξεις μια ματιά γύρω σου.
Μετά από ένα επιφώνημα έκπληξης θα νομίσεις ότι σε μετέφεραν σε κάποιο άλλο πλανήτη.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ομάδα τεσσάρων νησιών που έχει μείνει απομονωμένη γεωγραφικά από την Αφρικανική ήπειρο για περισσότερο από 6 ή 7 εκατομμύρια χρόνια.



Όπως και τα νησιά Γκαλαπάγκος, το νησί αυτό βρίθει από περίπου 700 εξαιρετικά σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, το 1/3 των οποίων είναι ενδημικά εκεί, δηλαδή δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στη Γη.



Το κλίμα είναι αντίξοο, ζεστό και ξηρό, αλλά και όμως - τα πιο καταπληκτικά φυτά ευδοκιμούν εκεί.
Ευρισκόμενο στον Ινδικό Ωκεανό, 250 χλμ. από τη Σομαλία και 340 χλμ. από την Υεμένη, οι πλατειές αμμώδεις παραλίες υψώνονται σε σχιστολιθικές πλαγιές γεμάτες από σπηλιές (μερικές μέχρι και 7 χλμ. μήκος) και σε βουνά ύψους 1525 μέτρων .



Το όνομα Σοκότρα προέρχεται από τα Σανσκριτικά και σημαίνει Ευδαιμονία.



Μερικές από τις ποικιλίες των φυτών και των δένδρων μέσα από γεωλογική απομόνωση είναι γένη 20 εκατομμυρίων ετών.



'Αίμα του Δράκου' είναι πηγή πολύτιμων συστατικών, βαφών αλλά και φαρμάκων για όλες τις ασθένειες. Από άπόσταση φαίνονται σαν ιπτάμενοι δίσκοι και από πάνω σα γιγάντια μανιτάρια.



"Άνθος της Ερήμου" μοιάζει με πόδι ελέφαντα.<



Αυτό το φυτό φαίνεται να μη χρειάζεται καθόλου χώμα και περνά τις ρίζες του κατευθείαν μέσα από το βράχο.




Επίσης έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και του αρέσει να 'χαμογελάει' για μια φωτογραφία.



Παρακάτω ένα 'λαχανικό' που το συναντούμε και στην Κροατία.



Το παράξενο και εξαιρετικά σπάνιο δένδρο 'Αγγουριά' ναι βγάζει αγγουράκια.

< Η κυκλοφορία είναι πρόβλημα καθώς δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου δρόμοι. Παρόλα αυτά το νησί έχει 40.000 κατοίκους. Η κυβέρνηση της Υεμένης έφτιαξε τους πρώτους δρόμους μόλις πριν δυο χρόνια μετά διαπραγματεύσεις με την UNESCO που ανακήρυξε το νησ Παγκόσμια Φυσική Κληρονομιά Ξεχάστε τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, εδώ επιτρέπεται μόνο "οικοτουρισμός" που διαφυλάσσει την τοπική οικονομία και τον τρόπο ζωής.


Το νησί είναι παράδεισος επίσης για 140 διαφορετικά είδη πουλιών, 10 από τα οποία δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο.



Έχει στις ακτές του και μερικά πολύ ενδιαφέροντα ναυάγια.



stakarfia.blogspot.com

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

«Πέντε λεπτά του ευρώ για κάθε ελληνική λέξη»

ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΟΙΚΟΥΝ...

H Γερμανίδα ιστορικός και συγγραφέας Leonora Seeling εξεγέρθηκε με τα επιτιμητικά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για την Ελλάδα, και ζήτησε να επιβληθεί ένας έκτακτος, πολιτιστικός φόρος για τη δημοσιονομική διάσωση της χώρας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, η καθηγήτρια, που έχει διδάξει σε γερμανικά και γαλλικά πανεπιστήμια ιστορία των μαθηματικών και της φυσικής, εξέδωσε ένα βιβλιαράκι σε μορφή αγόρευσης προς τους πολίτες, που φέρει τον τίτλο: «5 σεντ, ώστε να σώσουμε την Ελλάδα».

Η καθηγήτρια πρότεινε την επιβολή -σε ευρωπαϊκό επίπεδο- ενός συμβολικού πολιτιστικού φόρου: όποιος χρησιμοποιεί σήμερα ελληνικές λέξεις να πληρώνει πέντε «ευτελή» λεπτά του ευρώ για κάθε μία από αυτές. Δηλαδή, μόλις ο Γερμανός πει Idee, ή ο Άγγλος ξεστομίσει idea, να κατακυρώνονται αμέσως 5 σεντ στον ελληνικό δημόσιο κορβανά. Το ίδιο για τις λέξεις "ψυχή", "δημοκρατία", "πολιτική", "μουσείο", "Ευρώπη", "ευρώ" και πάει λέγοντας.

Με πάθος και εμμονή αλλά και έκδηλη χαρά η κ. Ζέελινγκ υπολογίζει τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια που θα έμπαιναν στον άδειο ελληνικό "μπεζαχτά". Μάλιστα, είναι απόλυτα πεπεισμένη ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί οφείλουν αυτόν το φόρο στην Ελλάδα, χωρίς τα πνευματικά και επιστημονικά επιτεύγματα της οποίας, δε θα υπήρχε σήμερα ούτε ευρωπαϊκός πολιτισμός, ούτε ευρωπαϊκή τεχνολογία.

Το δεύτερο ζητούμενο της Γερμανίδας συγγραφέως είναι να συμμαζευτούν οι γερμανικές γραφίδες, που με τόσο δασκαλίστικο ύφος έσπευσαν να καταδικάσουν την ελληνική πρακτική και την ελληνική νοοτροπία. Για το λόγο αυτό, υπενθύμισε πως δίπλα στην αφελώς απροκάλυπτη ελληνική διαφθορά -τη «δημοκρατική διαφθορά», όπως την αποκαλεί- βρίσκεται η μεγαλόσχημη και υποκριτική διαφθορά της γερμανικής οικονομίας αλλά και της πολιτικής.

Για το λόγο αυτό, η κ. Ζέελινγκ έκανε τη σύγκριση των αποδοχών ενός Έλληνα δημόσιου υπαλλήλου, μαζί με τις περικοπές του 10%, με το υψηλότερο επίδομα που -υπό ορισμένες προϋποθέσεις- παίρνει ο Γερμανός άνεργος, πρότεινε τη μείωση των ελληνικών αγορών γερμανικών όπλων κατά 50% και άλλα πολλά. Σύμφωνα δε με τη «ΝΒ», η Λεονόρα Ζέελινγκ, τα έκανε όλα αυτά, διότι απλά «είναι μια μορφωμένη Γερμανίδα, που της πάτησαν τον κάλο, επειδή της προσέβαλαν την Ελλάδα».

DEUTSCHE WELLE

IeraPolis

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!



"Θα σας παρακαλούσα να το δημοσιεύσετε και να το προβάλετε όσο περισσότερο μπορείτε. Είναι το γράμμα ενος αδελφικού μου φίλου που σε λιγες μερες θα μπει στην φυλακή... Πάλεψε για πάνω από 10 χρόνια με τον καρκίνο στα οστά και τον κέρδισε, αλλά την κρατική αδικία δεν μπορεί να την κερδίσει και δεν δεχεται ούτε να πληρώσουμε για αυτόν οι φίλοι του. Τουλάχιστον ας γίνει για άλλη μια φορά γνωστό σε τι κράτος ζούμε ποιους τιμωρούν μπας και ξυπνήσουμε."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ




Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Φέρες 10 Ιουνίου 2010

Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.

Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.

Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!

Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.

Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.

Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!

Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.

Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.

Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.

Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.

Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.

Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.

Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.

Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.

Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).

Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;

Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.

Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.

Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.

Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;

Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;

Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!

Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.

Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.

Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.

Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;

Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!

Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.

Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.

Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.

Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.

Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;

Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.

Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.

Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΤΟ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ..??


Καλημέρα σε όλους σας! Θα ήθελα να αναφέρω κάτι ,το οποίο προσωπικά ,με εκνευρίζει πολύ εδώ και καιρό! Σήμερα σηκώθηκα πρωί πρωί και είδα στην ΝΕΤ την ειδηση που πλεον δεν είναι και φρέσκια απλά την αναμασούν για τον Αφγανό νεαρό ο οποίος δεχθηκε επίθεση από τους υποτιθέμενους κακούς Εθνικιστες στον Αγιο Παντελεήμωνα..!
Οκ να δεχθούμε ότι δεν είναι σωστό να γίνονται αυτά ειδικά όταν καποιος φοράει στολή των γιατρών του κόσμου και δεν προκαλεί...Ωστόσο επειδη ζω στην περιοχή και γνωρίζω ,δεν είδα καμία αναφορά στα χθεσινά μαχαιρώματα που εγιναν εναντίον των Ελληνων στον Άγιο Παντελεήμωνα από Αβγανούς και μεταφερθηκαν  στο νοσοκομείο κάποιοι καθώς και το ότι οι κάτοικοι της περιοχής έκλεισαν την Αχαρνών για το λόγο αυτό για πολύ ώρα.Επίσης ποτέ δν εχω δει να αναφορά σε διάφορα άλλα περιστατικά όπως αποπειρες ληστείων και απόπειρες βιασμών στην περιοχή,που  έχουν αποτραπεί από τους κακούς "Εθνικιστές" ...λοιπόν που είναι τα αντικειμενικά ΜΜΕ να τα αναφέρουν όλα και όχι τα μισά????δλδ για να καταλάβω τωρα..εμείς οι Έλληνες είμαστε οι κακοί στη χώρα μας κι αλλοι οι καλοί οι κακόμοιροι???? εμείς δν ειμαστε κακομοιροι που πρέπει να εγκαταλέιψουμε να σπίτια μας γιατι η κατάσταση εχει γίνει αφόρητη στην περιοχή και δν τολμάς να βγείς από το σπιτι σου  γιατί δν ξέρεις που θα βρεθείς????Δεν είμαστε για λύπηση όταν τα Ελληνικά μαγαζιά   της περιοχής κλείνουν το ένα πισω απ το άλλο σε αντικατάσταση  με τα διαφορα ξενόφερτα τα οποία ανοίγουν  το ένα μετα το άλλο και σφύζουν από τους υπηκόους της χώρας της οποίας ανήκουν??Πακιστάν, Μπαγκλαντες, Ρουμανία, Γεωργία, Αβγανισταν και πολλά άλλα....?????ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ! Πόσο θ αντέξει ο κόσμος??Δεν υπήρξα ποτε φανατισμένη με κάτι κι όμως βλέποντας τα έκτροπα που εκτυλλίσονται ΝΑΙ!!!!! φανατίζομαι καθε μερα και πιο πολύ για τη χώρα μου! Τη χώρα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, τη χώρα του πολιτισμου και των γραμμάτων, τη χώρα των τεχνών και γέννησης ιδεών ! Φυσικά και θα αμυνθείς όταν μπαίνουν στο σπίτι σου να σε κλέψουν και να σε κατακρεουργήσουν! Και η άμυνα προβλέπεται ακόμα και απ΄το νόμο όπως και η αυτοδικία, όταν αυτή ειναι απαραίτητη!
ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Σβάστικα: Ένα μισητό αλλά και παρεξηγημένο σύμβολο

 
Η Σβάστικα είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο σύμβολο στην ιστορία.
Όταν οι σύμμαχοι μπήκαν θριαμβευτές στο Βερολίνο, ένα απ’ τα πρώτα πράγματα που σκέφτηκαν ήταν να απαγορεύσουν τη χρήση του συμβόλου της σβάστικας, την οποία ο Χίτλερ χρησιμοποίησε σαν το ιερό του σύμβολο, που οδηγούσε το λαό του και τις στρατιές του στην επικράτηση πάνω στον πλανήτη.
Πόσο «κακό» όμως είναι ένα σύμβολο; Πόσο «ναζιστική» είναι η σβάστικα; Μια πιο προσεκτική μελέτη δείχνει ότι η σβάστικα είναι απλά το «θύμα» της χρήσης της απ’ τους Ναζί, ότι δεν είναι και πολύ … ναζιστική και ότι ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται από τους ίδιους τους … «συμμάχους» που την κατάργησαν.
Η λέξη «σβάστικα» βγαίνει απ’ τη σανσκριτική Svastikah, έννοια που απεικονίζει την ειρήνη (!) και την καλή τύχη (!). Η σβάστικα αποτελεί μια μορφή του σταυρού που έχει ανακαλυφτεί απ’ τους αρχαιολόγους σε βυζαντινές κατασκευές, σε βουδιστικές επιγραφές, σε κέλτικα χειρόγραφα, σε ελληνικά νομίσματα, στους ινδιάνους της φυλής Oklahoma, ακόμα και στα τοιχώματα των μεγάλων πυραμίδων της Αιγύπτου. Με λίγη προσοχή θα το ανακαλύψετε ακόμα και στα διαζώματα του Καπιτωλίου στην Ουάσινγκτον.
Η μεγάλη – ιστορική – ειρωνεία είναι ότι συναντάται και σαν σύμβολο των αρχαίων Εβραίων, ενώ πριν την χρησιμοποιήσει ο Χίτλερ, ήταν ένα δημοφιλές σύμβολο στις Η.Π.Α. στις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλοί αμερικανοί πιλότοι το φορούσαν σαν γούρι στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ το 1925 η Coca-Cola σε μια διαφημιστική της καμπάνια, έδινε δώρο ένα «τυχερό» ρολόι τσέπης, με σκαλισμένη πάνω του μια σβάστικα.
Όμως ο Χίτλερ και οι Ναζί μετέτρεψαν τη σβάστικα από σύμβολο τύχης και ειρήνης σε σύμβολο μίσους κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και μιας και οι μνήμες απ’ τον πόλεμο αυτό είναι φρέσκιες, αποτελεί σήμερα ίσως το πιο μισητό σύμβολο της ιστορίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αποποίησης αυτού του συμβόλου ήταν ότι ενώ είχε οριστεί σαν σύμβολο της εθνοφρουράς της Oklahoma ήδη απ’ το 1923, η αμερικανική κυβέρνηση το αντικατέστησε με το «πουλί του κεραυνού» το 1938, όταν διαπίστωσε ότι ο Χίτλερ το χρησιμοποιούσε σαν «σημαία» της ιδεολογίας του.
Τελικά, τα πράγματα είναι «καλά» ή «κακά» ή εμείς οι άνθρωποι απλά δεν ξέρουμε να τα χειριζόμαστε; Μήπως ο εγωισμός, η ματαιοδοξία και η άγνοια μας έχει ήδη λερώσει πολλά πράγματα πάνω στη Γη, τα οποία αυτά καθαυτά δεν είναι «βρώμικα»;

Η Σεξουαλική Ζωή του Άντρα.